امام موسی کاظم (ع) (معجزه نهم)
در زندگانی پاک حضرت امام موسی کاظم علیه السلام مرادها برآورده میشد و پس از شهادت نیز این روند همچنان جاری است. روضه مبارک ایشان (ع) در کاظمین شریف است که بیرون از بغداد قرار دارد.
سیدی سالخورده و نابینا در نهایت فقر و تنگدستی به درون روضه رفت و همین که ضریح اقدس را با دست خود لمس کرد (دست کشید)، روشنایی به چشمانش بازگشت. بیاندازه شاد شد و از شادی به سوی بیرون دوید و میگفت: بیناییام را یافتم، بیناییام را یافتم! بهخوبی میبینم. (صلوات).
با این ماجرا مردم ازدحام کردند و لباسهایش را به رسم تبرک پارهپاره کردند. سه بار لباس نو بر او پوشاندند و بیرون، لباسها تکهتکه شد. سرانجام خادمان از بیم آن که به بدنش آسیبی برسد، او را بهسلامت به خانه رساندند. آن سید سالخورده میگوید: مدتی دراز برای درمان چشمانم در بیمارستان بغداد بودم تا آن که پزشکان خسته و درمانده گفتند که این درمانناپذیر است. ناامید از بیمارستان بیرون آمدم و به روضه اقدس (حضرت امام موسی کاظم علیه السلام) آمدم و این جا به وسیله ایشان (ع) به درگاه خدای متعال دعا کردم: «بارالها! تو را به حق این امام مدفون (ع)، دوباره به من بینایی عطا کن». این را گفتم و همین که دست به ضریح مبارک زدم، ناگهان روشنایی به چشمانم آمد و ندایی رسید: برو! دوباره به تو روشنایی بخشیده شد.