نماز امام محمد باقر (ع)
نمازی که به امام محمد باقر (ع) نسبت داده شده، نمازی مستحب و دو رکعتی است که در آن پس از سورهٔ حمد سورهای خوانده نمیشود، بلکه تسبیحات اربعه صد بار گفته میشود، و پس از نماز نیز دعایی کوتاه دارد. در مفاتیح الجنان این نماز همراه با نمازهای امامان (ع) در اعمال روز جمعه آمده است.
روش
دو رکعت، با یک تشهد و یک سلام — مانند نماز صبح.
در هر رکعت سورهٔ حمد یک بار، سپس پیش از رکوع، در حال ایستاده، این تسبیح ۱۰۰ بار:
سُبْحَانَ اللّٰهِ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ وَلَآ إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَاللّٰهُ أَكْبَرُ
Subḥānallāhi wal-ḥamdu lillāhi wa lā ilāha illallāhu wallāhu akbar.
خدا پاک و منزه است، ستایش از آنِ خداست، معبودی جز خدا نیست و خدا بزرگتر است.
پس از آن رکوع و سجدهها و تشهد به روال معمول است. در نماز مستحب خواندن سورهٔ دوم پس از حمد واجب نیست؛ از این رو در اینجا به جای سوره همین تسبیح گفته میشود.
نیت، قصد قلبی است: «دو رکعت نماز امام محمد باقر (ع) میخوانم قربةً الی الله»؛ به زبان آوردن آن لازم نیست.
دعای پس از نماز
پس از سلام این دعا را بخوانید:
اَللّٰهُمَّ إِنِّيٓ أَسْأَلُكَ يَا حَلِيْمُ ذُو أَنَاةٍ، غَفُوْرٌ وَدُوْدٌ، أَنْ تَتَجَاوَزَ عَنْ سَيِّئَاتِيْ، وَمَا عِنْدِيْ بِحُسْنِ مَا عِنْدَكَ، وَأَنْ تُعْطِيَنِيْ مِنْ عَطَآئِكَ مَا يَسَعُنِيْ، وَتُلْهِمَنِيْ فِيْمَا أَعْطَيْتَنِيَ الْعَمَلَ فِيْهِ بِطَاعَتِكَ وَطَاعَةِ رَسُوْلِكَ، وَأَنْ تُعْطِيَنِيْ مِنْ عَفْوِكَ مَا أَسْتَوْجِبُ بِهِ كَرَامَتَكَ، اَللّٰهُمَّ أَعْطِنِيْ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، وَلَا تَفْعَلْ بِيْ مَا أَنَا أَهْلُهُ، فَإِنَّمَا أَنَا بِكَ، وَلَمْ أُصِبْ خَيْرًا قَطُّ إِلَّا مِنْكَ، يَآ أَبْصَرَ الْأَبْصَرِيْنَ، وَيَا أَسْمَعَ السَّامِعِيْنَ، وَيَا أَحْكَمَ الْحَاكِمِيْنَ، وَيَا جَارَ الْمُسْتَجِيْرِيْنَ، وَيَا مُجِيْبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّيْنَ، صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّاٰلِ مُحَمَّدٍ
خدایا، از تو میخواهم — ای بردبارِ شکیبا، ای آمرزندهٔ مهربان — که به پاس نیکویی آنچه نزد توست، از بدیهایم و از آنچه نزد من است درگذری؛ از عطای خود آن اندازه به من ببخشی که مرا کفایت کند، و در آنچه به من دادهای، عمل به فرمانبرداری از خود و از رسولت را به من الهام کنی؛ و از عفو خود چندان به من عطا کنی که با آن سزاوار کرامتت شوم. خدایا، آنچه را تو شایستهٔ آنی به من عطا کن و با من آنچه را من سزاوار آنم مکن؛ زیرا من تنها به تو برپایم و هرگز خیری جز از تو نیافتهام. ای بیناترینِ بینایان، ای شنواترینِ شنوایان، ای حکیمترینِ داوران، ای پناه پناهجویان، ای پاسخدهندهٔ دعای درماندگان! بر محمد و آل محمد درود فرست.
سپس حاجتهای خود را از خدا بخواهید.
چند نکته
این نماز مستحب است؛ اگر دربارهٔ سند روایت آن اطمینان ندارید، آن را «رجاءً» (به امید ثواب) بخوانید، چنانکه مراجع عظام دربارهٔ چنین اعمالی میفرمایند.
برای شمردن میتوانید از انگشتان یا تسبیح استفاده کنید.
منابع: مفاتیح الجنان (شیخ عباس قمی (ره))، اعمال روز جمعه، نماز امام باقر (ع)؛ جمال الاسبوع (سید بن طاووس (ره)).
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّاٰلِ مُحَمَّدٍ