نماز امام جعفر صادق (ع)
این نماز مستحب دو رکعتی به امام جعفر صادق (ع) نسبت داده شده است؛ در هر رکعت آن پس از سورهٔ حمد، آیهٔ ۱۸ سورهٔ آل عمران — که «آیهٔ شهد الله» یا «آیهٔ شهادت» نامیده میشود — صد (۱۰۰) بار خوانده میشود و پس از سلام دعایی خوانده میشود که از امام (ع) نقل شده است. در این آیه گواهی بر یگانگی خدا آمده است: گواهی خود خدا، فرشتگان و صاحبان دانش.
سید بن طاووس (ره) در «جمال الاسبوع» نمازهای منسوب به رسول خدا (ص)، حضرت فاطمهٔ زهرا (س) و امامان (ع) را گرد آورده است، و شیخ عباس قمی (ره) همهٔ آنها را در «مفاتیح الجنان» همراه با اعمال روز جمعه آورده است. سند آنها بهطور کامل بررسی نشده است؛ از این رو این نماز «رجاءً» — یعنی به امید ثواب از خدا — خوانده شود، چنانکه مراجع عظام دربارهٔ چنین اعمال مستحبی راهنمایی میکنند. بهترین وقت آن روز جمعه است، اما در هر روز و هر وقتی میتوان آن را خواند.
روش نماز
دو رکعت، یک سلام
با نیت، تکبیرةالاحرام بگویید.
رکعت اول: سورهٔ حمد یک بار، سپس آیهٔ زیر صد (۱۰۰) بار. سپس رکوع و دو سجده.
رکعت دوم: به همین ترتیب سورهٔ حمد یک بار و همین آیه صد (۱۰۰) بار، سپس قنوت، رکوع، دو سجده، تشهد و سلام.
پس از سلام دعای امام (ع) را بخوانید.
آیهٔ شهد الله (سورهٔ آل عمران ۳:۱۸) — در هر رکعت صد بار
شَهِدَ اللّٰهُ أَنَّهٗ لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ وَالْمَلٰئِكَةُ وَأُولُوا الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِیْزُ الْحَكِیْمُ ﴿١٨﴾
خدا گواهی داده است که معبودی جز او نیست، و فرشتگان و دانشوران نیز — در حالی که او برپادارندهٔ عدل است. معبودی جز او نیست؛ اوست شکستناپذیر و حکیم.
دعای پس از نماز
يَا صَانِعَ كُلِّ مَصْنُوعٍ، يَا جَابِرَ كُلِّ كَسْرٍ، وَيَا حَاضِرَ كُلِّ مَلَإٍ، وَيَا شَاهِدَ كُلِّ نَجْوَى، وَيَا عَالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ، وَيَا شَاهِدًا غَيْرَ غَآئِبٍ، وَيَا غَالِبًا غَيْرَ مَغْلُوبٍ، وَيَا قَرِيبًا غَيْرَ بَعِيدٍ وَيَا مُؤْنِسَ كُلِّ وَحِيدٍ، وَيَا حَيُّ مُحْيِيَ الْمَوْتَى، وَمُمِيتَ الْأَحْيَآءِ، الْقَآئِمُ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمَآ كَسَبَتْ، وَيَا حَيًّا حِينَ لَا حَيَّ، لَآ إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
ای سازندهٔ هر ساخته! ای پیونددهندهٔ هر شکسته! ای حاضر در هر جمع! ای گواه هر نجوا! ای دانای هر پنهان! ای گواهی که غایب نیست، ای چیرهای که مغلوب نمیشود، ای نزدیکی که دور نیست! ای همدم هر تنها! ای زندهای که مردگان را زنده میکند و زندگان را میمیراند و بر هر جانی به آنچه کسب کرده نگهبان است! ای زندهای که بودی آنگاه که هیچ زندهای نبود! معبودی جز تو نیست؛ بر محمد و آل محمد درود فرست.
چند نکتهٔ لازم
نیت، قصد قلبی است؛ برای نمونه: «این نماز را رجاءً قربةً الی الله میخوانم». به زبان آوردن آن لازم نیست.
این دو رکعت مانند هر نماز دو رکعتی معمولی است: در رکعت دوم قنوت پیش از رکوع مستحب است، سپس رکوع، دو سجده، تشهد و سلام.
شمار تکرار آیهٔ شهد الله (در هر رکعت صد بار) را میتوانید با انگشتان نگه دارید. اگر در شماره شک کردید، عدد کمتر را بگیرید و کامل کنید؛ این کار نماز را باطل نمیکند.
دعا را پس از سلام، رو به قبله نشسته بخوانید، سپس حاجتهای مشروع خود را از خدا بخواهید.
منابع: سید بن طاووس، جمال الاسبوع (نمازهای امامان (ع))؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، اعمال روز جمعه.
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّاٰلِ مُحَمَّدٍ