نماز امام حسن عسکری (ع)
این نماز مستحب چهار (۴) رکعتی به امام حسن عسکری (ع) نسبت داده شده و دو رکعت دو رکعت خوانده میشود: در دو رکعت نخست، در هر رکعت پس از سورهٔ حمد سورهٔ زلزال پانزده (۱۵) بار، و در دو رکعت آخر، در هر رکعت پس از سورهٔ حمد سورهٔ اخلاص پانزده (۱۵) بار؛ و در پایان دعای امام (ع) خوانده میشود؛ دعایی که در آن به اسمای حسنای خدا از او درخواست میشود.
سید بن طاووس (ره) در «جمال الاسبوع» نمازهای منسوب به رسول خدا (ص)، حضرت فاطمهٔ زهرا (س) و امامان (ع) را گرد آورده است، و شیخ عباس قمی (ره) همهٔ آنها را در «مفاتیح الجنان» همراه با اعمال روز جمعه آورده است. سند آنها بهطور کامل بررسی نشده است؛ از این رو این نماز «رجاءً» — یعنی به امید ثواب از خدا — خوانده شود، چنانکه مراجع عظام دربارهٔ چنین اعمال مستحبی راهنمایی میکنند. بهترین وقت آن روز جمعه است، اما در هر روز و هر وقتی میتوان آن را خواند.
روش نماز
چهار رکعت، دو سلام
دو رکعت نخست:
با نیت، تکبیرةالاحرام بگویید.
در هر رکعت سورهٔ حمد یک بار، سپس سورهٔ زلزال (اذا زلزلت الارض) پانزده (۱۵) بار، سپس رکوع و دو سجده.
در رکعت دوم قنوت، سپس رکوع، سجدهها، تشهد و سلام.
دو رکعت آخر:
دوباره با نیت، تکبیرةالاحرام بگویید.
در هر رکعت سورهٔ حمد یک بار، سپس سورهٔ اخلاص (قل هو الله احد) پانزده (۱۵) بار، سپس رکوع و دو سجده.
در رکعت دوم قنوت، سپس رکوع، سجدهها، تشهد و سلام.
پس از سلام دوم، دعای امام (ع) را بخوانید.
دعای پس از نماز
اَللّٰهُمَّ اِنِّي أَسْأَلُكَ بِاَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الْبَدِيۤءُ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ اَنْتَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ وَ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الَّذِيْ لَا يُذِلُّكَ شَيْءٌ وَ اَنْتَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ خَالِقُ مَا يُرٰى وَ مَا لَا يُرَى الْعَالِمُ بِكُلِّ شَيْءٍ بِغَيْرِ تَعْلِيْمٍ أَسْأَلُكَ بِاٰلَاۤئِكَ وَ نَعْمَاۤئِكَ بِاَنَّكَ اللهُ الرَّبُّ الْوَاحِدُ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ وَ أَسْأَلُكَ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللهُ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الْوِتْرُ الْفَرْدُ الْاَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِيْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُوْلَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا اَحَدٌ، وَ أَسْأَلُكَ بِاَنَّكَ اللهُ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ الْقَاۤئِمُ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ اَلرَّقِيْبُ الْحَفِيْظُ وَ أَسْأَلُكَ بِاَنَّكَ اللهُ الْاَوَّلُ قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَ الْاٰخِرُ بَعْدَ كُلِّ شَيْءٍ وَ الْبَاطِنُ دُوْنَ كُلِّ شَيْءٍ الضَّآرُّ النَّافِعُ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ وَ أَسْأَلُكَ بِاَنَّكَ اَنْتَ اللهُ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ الْبَاعِثُ الْوَارِثُ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ بَدِيْعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْاَرْضِ ذُو الْجَلَالِ وَ الْاِكْرَامِ وَ ذُو الطَّوْلِ وَ ذُو الْعِزَّةِ وَ ذُو السُّلْطَانِ لَاۤ اِلٰهَ اِلَّا اَنْتَ اَحَطْتَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا وَ اَحْصَيْتَ كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَ اٰلِ مُحَمَّدٍ
خدایا، از تو میخواهم به اینکه ستایش از آنِ توست؛ معبودی جز تو نیست، آغازگرِ پیش از هر چیز؛ و تویی زندهٔ پاینده و برپادارنده؛ و معبودی جز تو نیست، که هیچ چیز تو را خوار نمیکند؛ و تو هر روز در کاری تازهای؛ معبودی جز تو نیست، آفرینندهٔ آنچه دیده میشود و آنچه دیده نمیشود، دانای همه چیز بیآنکه کسی به تو بیاموزد. از تو میخواهم به حق نعمتها و احسانهایت، به اینکه تو خدایی، پروردگار یگانه؛ معبودی جز تو نیست، بخشندهٔ مهربان. و از تو میخواهم به اینکه تو خدایی؛ معبودی جز تو نیست؛ تک، یگانه، یکتا و بینیاز، که نه زاده و نه زاده شده و هیچکس همتای او نیست. و از تو میخواهم به اینکه تو خدایی؛ معبودی جز تو نیست؛ باریکبینِ آگاه، مراقب هر جان به آنچه کسب کرده، نگهبان و نگهدارنده. و از تو میخواهم به اینکه تو خدایی؛ نخستینِ پیش از هر چیز، واپسینِ پس از هر چیز، و نهانتر و نزدیکتر از هر چیز؛ زیانرسان و سودبخش، حکیم و دانا. و از تو میخواهم به اینکه تو خدایی؛ معبودی جز تو نیست؛ زندهٔ پاینده و برپادارنده، برانگیزانندهٔ مردگان، وارث همه چیز، بسیار مهربان، بسیار نعمتبخش، پدیدآورندهٔ آسمانها و زمین، صاحب شکوه و بزرگواری، صاحب بخشش، عزت و فرمانروایی؛ معبودی جز تو نیست؛ به دانش خود بر همه چیز احاطه داری و همه چیز را به شمار آوردهای — که بر محمد و آل محمد درود فرستی.
چند نکتهٔ لازم
نیت، قصد قلبی است؛ برای نمونه: «این نماز را رجاءً قربةً الی الله میخوانم». به زبان آوردن آن لازم نیست.
هر دو رکعتِ آن مانند یک نماز دو رکعتی معمولی است: در رکعت دوم قنوت پیش از رکوع مستحب است، سپس رکوع، دو سجده، تشهد و سلام. چهار رکعت را دو رکعت دو رکعت، با دو سلام بخوانید.
شمار سورهٔ زلزال و سورهٔ اخلاص (در هر رکعت پانزده بار) را میتوانید با انگشتان نگه دارید. اگر در شماره شک کردید، عدد کمتر را بگیرید و کامل کنید؛ این کار نماز را باطل نمیکند.
دعا را پس از سلام، رو به قبله نشسته بخوانید، سپس حاجتهای مشروع خود را از خدا بخواهید.
منابع: سید بن طاووس، جمال الاسبوع (نمازهای امامان (ع))؛ شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، اعمال روز جمعه.
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّاٰلِ مُحَمَّدٍ