تعویذ زگیل
اینها (زگیلها) معمولاً بر دست بیرون میزنند. برای آن در روایت آمده است که برای هر زگیل هفت دانه جو (Barley ) بردارد و بر هر دانه سورهٔ واقعه را از آغاز تا ھباء منبثا (بخواند).
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ لَيْسَ لِوَقْعَتِـهَا كَاذِبَةٌ خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ اِذَا رُجَّتِ الْاَرْضُ رَجًّا وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنْـبَثًّا
(آیات 1 تا 6، سوره واقعه، جزء 27)،
و
وَیَسْأَلُونَکَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ یَنْسِفُها رَبِّی نَسْفاً فَیَذَرُها قَاعاً صَفْصَفاً لاَ تَری فِیهَا عِوَجاً وَلاَ أَمْتاً
(آیات 105 تا 107، سوره طه، جزء 16)
ترجمه: و از تو دربارهٔ کوهها میپرسند؛ بگو: پروردگارم آنها را ریز ریز کرده بر باد خواهد داد و زمین را هموار و صاف خواهد ساخت، چنانکه در آن نه کژی بینی و نه بلندی.
سپس دانههای جو را یکی یکی بردارد و بر زگیل بمالد و آنها را در پارچهای جمع کند، سپس سنگی به آنها ببندد و در چاه بیندازد. برخی بزرگان گفتهاند که این عمل را در روزهای پایانی ماه قمری انجام دهد، هنگامی که ماه پنهان است. همچنین نقل شده است که انسان تکهٔ کوچکی نمک بردارد و بر آن زگیل بمالد و آیهٔ لُوانزلنا ھٰذا القُرآن تا آخر از سورهٔ حشر را بخواند.
لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍۢ لَّرَأَيْتَهُ خَشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
(آیه 21، سوره حشر، جزء 28)
ترجمه: اگر این قرآن (و ولایت علی (ع) تا ولایت مهدی (عج)) را بر کوهی نازل میکردیم، بیگمان آن را میدیدی که از ترس خدا فروتن و از هم شکافته میشود؛ و این مثلها را برای مردم بیان میکنیم، باشد که بیندیشند.
و سپس آن نمک را در تنور بیندازد؛ انشاءالله زگیلها زود از بین خواهند رفت. در کتاب خزائن آمده است که مالیدن نوره بر زگیل نیز آن را از بین میبرد.
توجه: بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستید و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کنید، و این عمل را صبح و شام حتماً انجام دهید، زیرا این شفا تنها برای دوستداران امیرالمؤمنین علی (ع) است.