حرز امام جعفر صادق (ع)
بِسْمِ اللہ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ یَا خالِقَ الْخَلْقِ وَیَا باسِطَ الرِّزْقِ وَیَا فالِقَ الْحَبِّ وَیَا بارِیَٔ النَّسَمِ وَمُحْیِیَ الْمَوْتَیٰ وَمُمِیتَ الْاَحْیَاءِ وَدائِمَ الثَّبَاتِ وَمُخْرِجَ النَّبَاتِ، افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَلاَ تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ وَأَنْتَ أَهْلُ التَّقْوَیٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
ترجمه:
به نام خداوند بخشندهٔ مهربان؛ ای آفرینندهٔ آفریدگان، ای گشایندهٔ روزی، ای شکافندهٔ دانه، ای پدیدآورندهٔ جانداران، ای زندهکنندهٔ مردگان و میرانندهٔ زندگان، ای همیشه پایدار و رویانندهٔ گیاه، با من چنان رفتار کن که شایستهٔ توست و چنان مکن که سزاوار من است؛ و تنها تویی که از عذاب نگاه میداری و میآمرزی.