تعویذ سردرد
ظرفی آب بردارد و بر آن این آیه را بخواند:
اَوَ لَمْ یَرَ الَّذِیْنَ كَفَرُوْۤا اَنَّ السَّمٰوٰتِ وَ الْاَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنٰاهُمَا ؕ وَ جَعَلْنَا مِنَ الْمَآءِ كُلَّ شَیْءٍ حَیٍّ ؕ اَفَلَا یُؤْمِنُوْنَ
(آیه 30، سوره انبیاء، جزء 17)
ترجمه: آیا کافران ندیدهاند که آسمانها و زمین به هم پیوسته بودند و ما آنها را از یکدیگر جدا کردیم و هر چیز زندهای را از آب پدید آوردیم؟ آیا باز هم ایمان نمیآورند؟
و سپس آن آب را بنوشد.
روایت شده است که هرگاه رسول اکرم (ص) دچار درد یا رنجی میشدند، دستان خود را میگشودند و سورهٔ فاتحه و معوّذتین (دو سورهٔ پایانی قرآن مجید، سورهٔ فلق و سورهٔ ناس، را با هم مُعَوِّذَتَیُن مینامند) را میخواندند و سپس دستها را بر چهرهٔ مبارک خود میکشیدند و بدینسان همهٔ دردها برطرف میشد.
همچنین برای برطرف کردن سردرد، انسان در حالی که دست بر سر میکشد بگوید:
اِنَّ اللّٰهَ یُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَ الْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا وَ لَىٕنْ زَالَتَاۤ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ؕ اِنَّهٗ كَانَ حَلِیْمًا غَفُوْرًا
(آیه 41، سوره فاطر، جزء 22)
ترجمه: یقیناً خدا آسمانها و زمین را نگاه داشته است تا از جای خود نلغزند، و اگر بلغزند، جز او هیچ کس آنها را نگاه نتواند داشت؛ یقیناً او بردبار و آمرزنده است.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
از ربیع الابرار نقل شده است که در طرطوس (شهری در شام) خلیفهٔ عباسی، مأمون الرشید ملعون، دچار سردرد شد و بسیار آن را درمان کرد اما بهبودی نیافت. آنگاه قیصر روم کلاهی برایش فرستاد و نوشت: به من خبر رسیده است که شما به سردرد دچارید؛ این کلاه را میفرستم، آن را بر سر بگذارید، درد برطرف خواهد شد.
مأمون بیم داشت که مبادا در آن کلاه زهر نهاده باشند، پس دستور داد آن را بر سر همان آورنده بگذارند؛ و چون دید که آسیبی به او نرسید، آن کلاه را بر سر کسی گذاشتند که سردرد داشت؛
و دردش برطرف شد. سپس مأمون آن کلاه را بر سر خود گذاشت و دردش خوب شد. از این کار در شگفت شد و کلاه را شکافت و نگاه کرد و دید در آن این نوشته شده است:
بِسْمِ اللہ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ لِلّٰهِ فِی عِرْقٍ ساکِنٍ حمَ عَسَق لاَ یُصَدَّعُونَ عَنْها وَلاَ یُنْزِفُونَ مِنْ کَلامِ الرَّحْمٰنِ خَمَدَتِ النِّیرَانُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إلاَّ بِالله، وَجالَ نَفْعُ الدَّوَائِ فِیکَ کَما یَجُولُ مائُ الرَّبِیعِ فِی الْغُصْنِ
ترجمه: به نام خداوند بخشندهٔ مهربان؛ چه بسیار نعمتهای خدا که در رگها نهفته است؛ حٰم عٓسٓق؛ از آن نه سردرد میگیرند و نه خونشان روان میشود؛ با کلام خدا آتش سوزان سرد میشود؛ هیچ جنبش و نیرویی نیست مگر از خدا؛ و سود دارو چنان در درون شما روان است که آب باران بهاری در شاخهها.