حرز حضرت ابوالفضل العباس (ع)
دو رکعت نماز به نیّت بهرهجویی (توسّل) از حضرت ابوالفضل العباس (ع) بخوانید.
پس از نماز هفت (7) مرتبه بر محمد (ص) و آل محمد (ص) صلوات بفرستید و بر دشمنانشان لعنت کنید.
یکصد و سی و سه (133) مرتبه (یا کاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجهِ الْحُسَینِ اِکْشِفْ کَرْبى بِحَقِّ اَخیکَ الْحُسَیْنِ علیہ السلام) بخوانید.
هفت (7) مرتبه (أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ) بخوانید.
هفت (7) مرتبه (یا اللہ) بخوانید.
هفت (7) مرتبه (لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ) بخوانید.
پس از خواندن همهٔ این اذکار، با گریه و زاری برای همهٔ گرفتاریهای خود بسیار دعا کنید. بهترین اوقات انجام این عمل، صبح صادق یعنی بلافاصله پس از نماز صبح، و بلافاصله پس از نماز مغرب است. این عمل در اوقات معیّن، هفت 7 روز پیاپی انجام شود.
7 عدد هفت چیست؟
مولا ابوالفضل العباس علمدار (ع) شخصیتی چنان شگفت و پر رمز و راز است که سراسر راز است. اگر اعداد این نام را هم استخراج کنید، در آن نیز رازی هست.
عباس:
ع:70
ب : 2
الف: 1
س : 60
مجموع اعداد: 133
حاصل عدد: 7
اکنون اسرار (رازهای) این عدد هفت را از قرآن به شما نشان میدهم.
میفرماید:
اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْئًا اَنْ يَّقُوْلَ لَـهٗ كُنْ فَيَكُـوْنُ
(آیه 82، سوره یس، جزء 23)
ترجمه: شأن او چنین است که چون چیزی را اراده کند، تنها میفرماید: باش، پس میشود.
خدا هرگاه چیزی را اراده کند، میگوید «کن» و آن چیز میشود.
اکنون اعداد «كُنْ» را استخراج کنید.
ک:20
ن : 50
مجموع اعداد: 70
حاصل عدد: 7
یعنی حقیقت مولا عباس (ع) در «کن» نهفته است. خدا «کن» بگوید یا عباس (ع) بگوید، یکی است. مولا عباس (ع) مظهر العجائب است؛ تنها کافی است نام او (ع) را ببری که مشکل برطرف میشود؛ همین را «كُنْ فَيَكُـوْن» میگویند.
خدا در قرآن فرمود:
وَلَقَدْ اٰتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِىْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْـمَ
(آیه 87، سوره حجر، جزء 14)
ترجمه: و به تو سبع مثانی و قرآن بزرگ را دادیم.
سبع مثانی یعنی هفت آیه، و مراد از آن در تفاسیر، محمد (ص) و آل محمد (ع) است؛ یعنی محمد (ص) و آل محمد (ع) در یک سو و قرآن در سوی دیگر. و عدد جناب عباس (ع) هفت است؛ یعنی حقیقت محمد (ص) و آل محمد (ع) در عباس (ع) نهفته است، یا بگویید جناب عباس (ع) راز حقیقت محمد (ص) و آل محمد (ع) است.
چنانکه مولا علی (ع) فرموده است:
ما راز خداییم و عباس (ع) راز ماست.
نام دیگر سبع مثانی سورهٔ حمد است که دربارهٔ آن فرمودهاند همهٔ علم قرآن در سورهٔ حمد است، و سورهٔ حمد نیز هفت (7) آیه دارد؛ یعنی سورهٔ حمد نیز راز مولا عباس (ع) است.
عدد هفت (7) اسرار بسیار دیگری نیز دارد، مانند:
خدا هفت آسمان آفرید و زمین را در هفت طبقه برپا داشت. هفت سیارهٔ بزرگ به گرد خورشید میچرخند، در دُبّ اکبر هفت ستاره است. در دنیای ما هفت دریا و هفت قاره هست. یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر آمدند؛ مجموع آن نیز هفت است. زیارتگاههای معصومین (ع) روی هم هفت مکان است: خانهٔ کعبه، مدینه، نجف، کربلا، کاظمین، خراسان و سامرا. اصحاب کهف هفت تناند. نور هفت رنگ دارد. یک اتم هفت مدار دارد و هر حلقه هفت زیرمدار دارد. در فنّ موسیقی هفت نت هست. کودک در شکم مادر در هفت ماه کامل میشود. هفته هفت روز دارد. در دنیا هفت عجایب هست: تاج محل، دیوار چین، اهرام مصر، ابوالهول، برج پیزا، غارهای الورا و آجانتا، باغهای بابل. در جنگ بدر سیصد و سیزده (313) سپاهی بودند که مجموع آن هفت است. یاران امام زمان (عج) نیز سیصد و سیزده تناند که مجموع آن نیز هفت است. کعبه را هفت بار طواف میکنند. در سورهٔ یس، آیات هفت بار به واژهٔ «مبین» ختم میشوند. برای اثبات شرافت نسب، بررسی هفت پشت لازم است. از همین رو رسول خدا (ص) فرمود که هر مسلمانی باید هفت نام از نیاکان مرا به یاد داشته باشد.
یعنی سراسر هستی جلوهای از عدد هفت است. از هر ذرّهٔ آن یک صدا برمیخیزد: عباس (ع)، عباس (ع).
حاصل اعداد پنج تن پاک (ع) نیز هفت است: محمد (ص) 92، علی (ع) 110، فاطمه (س) 135، حسن (ع) 118، حسین (ع) 128؛ مجموع اعداد 583 و حاصل آن 16 است، پس شش و یک میشود هفت.
یعنی گنج پنهان پنج تن پاک (ع) را عباس (ع) میگویند.