دعای رهایی از هر درد
(دعای نخست)
نقل شده است که امام جعفر صادق (ع) فرمودند: برای درد این دعا را بخوانید:
بِسْمِ اللہ وَبِالله کَمْ مِنْ نِعْمَةٍ لِلّٰهِ، فِی عِرْقٍ ساکِنٍ وَغَیْرِ ساکِنٍ، عَلَی عَبْدٍ شاکِرٍ وَغَیْرِ شاکِرٍ
ترجمه: به نام خدا، به ذات خدا؛ چه بسیار نعمتهای خدا که در رگهای ساکن و جنبنده است، بر بندگان سپاسگزار و ناسپاس.
سپس پس از نماز واجب ریش خود را بگیرد و سه مرتبه بگوید:
اَللّٰهُمَّ فَرِّجْ عَنِّی کُرْبَتِی وَعَجِّلْ عافِیَتِیْ وَاکْشِفْ ضُرِّی
ترجمه: ای معبود، گرفتاریام را برطرف کن، عافیت را زود عطا کن و اندوهم را بزدای.
بکوشد که این عمل با گریه و اشک انجام شود.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
(دعای دوم)
از امام جعفر صادق (ع) نقل شده است که دست را بر جای درد بگذارد و بگوید:
بِسْمِ اللہ وَبِالله وَمُحَمَّدٌ رَسُولُ اللہ صَلَّی اللہ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إلاَّ بِالله اَللّٰهُمَّ امْسَحْ عنِّی مَا أَجِدُ
ترجمه: به نام خدا، به ذات خدا و به رسول خدا (ص)، و هیچ نیرو و توانی نیست مگر از آنِ خدا؛ ای معبود، دردی را که احساس میکنم برطرف کن.
پس از آن دست راست خود را سه مرتبه بر جای درد بکشد.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
(دعای سوم)
از امام محمد باقر (ع) روایت شده است که حضرت امیرالمؤمنین (ع) بیمار شدند و رسول خدا (ص) برای عیادت ایشان تشریف آوردند و فرمودند: ای علی (ع)، این دعا را بخوان:
اَللّٰهُمَّ إنِّی أَسْأَلُکَ تَعْجِیلَ عافِیَتِکَ وَصَبْراً عَلَی بَلِیَّتِکَ وَخُرُوجاً إلَی رَحْمَتِکَ
ترجمه: ای معبود، از تو میخواهم سلامتی زودرس از سوی تو، و شکیبایی بر گرفتاریای که از سوی تو رسیده است، و توفیق رفتن به سوی رحمتت.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
(دعای چهارم)
امام جعفر صادق (ع) میفرمایند: دست را بر جای درد بگذارید و سه مرتبه این دعا را بخوانید:
اَللّٰهُمَّ إنِّی أَسْأَلُک بِحَقِّ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ الَّذِی نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاََمِینُ وَهُوَ عِنْدَکَ فِی أُمِّ الْکِتابِ عَلِیٌّ حَکِیمٌ، أَنْ تَشْفِیَنِی بِشِفائِکَ وَتُدَاوِیَنِی بِدَوَائِکَ وَتُعافِیَنِی مِنْ بَلائِکَ
ترجمه: ای معبود، از تو درخواست میکنم به حقّ قرآن بزرگ که روح الامین آن را فرود آورد و نزد تو در امّ الکتاب است، بلندمرتبه و حکیم، که مرا از سوی خود شفا دهی و با دارو چارهام کنی و از بلاهایت در امان و محفوظ داری.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
(دعای پنجم)
از ابوحمزه روایت است که زانویم درد گرفت و آن را به امام محمد باقر (ع) گفتم. ایشان (ع) فرمودند: هنگامی که نماز را به جا آوردی، این دعا را بخوان:
یَا أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَیٰ وَیَا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَیَا أَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اِرْحَمْ ضَعْفِی وَقِلَّةَ حِیلَتِی، وَاعْفِنِی مِنْ وَجَعِی
ترجمه: ای بخشندهترین بخشندگان، ای بهترینِ درخواستشدگان، و ای مهربانترین کسانی که از آنان رحم خواسته میشود، بر ناتوانی و تدبیرهای ناکامم رحم کن و مرا از این درد رهایی بخش.
پس از آن بر محمد (ص) و آل محمد (ع) صلوات بفرستد و بر دشمنان محمد (ص) و آل محمد (ع) لعنت کند.
ابوحمزه میگوید: این دعا را خواندم و از آن درد شفا یافتم.