دعای رهایی از زندان
سید ابن طاووس در مهج الدعوات میگوید: در روایتی آمده است که مردی مدّتی طولانی در شام زندانی بود. او در خواب سیدهٔ پاک فاطمه (س) را دید که میفرمایند:
این دعا را بخوان؛ و سپس این دعا را به او آموختند. پس چون این دعا را خواند، از زندان رهایی یافت و به خانهاش بازگشت. آن دعا این است:
اَللّٰهُمَّ بِحَقِّ الْعَرْشِ وَمَنْ عَلاهُ وَبِحَقِّ الْوَحْیِ وَمَنْ أَوْحاهُ وَبِحَقِّ النَّبِیِّ وَمَنْ نَبَّاهُ وَبِحَقِّ الْبَیْتِ وَمَنْ بَناهُ یَا سامِعَ کُلِّ صَوْتٍ، یَا جامِعَ کُلِّ فَوْتٍ، یَا بارِیََ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ وَآتِنا وَجَمِیعَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی مَشارِقِ الْاَرْضِ وَمَغارِبِها فَرَجاً مِنْ عِنْدِکَ عاجِلاً بِشَهادَةِ أَنْ لاَ إلهَ إلاَّ اللہ وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَرَسُولُکَ، صَلَّی اللہ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلی ذُرِّیَّتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ، وَسَلَّمَ تَسْلَِیماً کَثِیراً
ترجمه: ای معبود، به حقّ عرش و آنچه بر آن است، به حقّ وحی و آن که وحی فرستاد، به حقّ پیامبر (ص) و آن پیامبری (ص) که خبر داد، به حقّ کعبه و بنا کنندهٔ آن؛ ای شنوندهٔ هر صدا، ای بازآورندهٔ هر گمشده، ای آفرینندهٔ جانها پس از مرگ، بر محمد (ص) و اهل بیتش (ع) رحمت فرست و به ما و همهٔ مردان و زنان مؤمن در هر مشرق و هر مغرب زمین، از نزد خود، هر چه زودتر گشایش و فراخی عطا فرما، به واسطهٔ این گواهی که هیچ معبودی جز الله نیست و اینکه محمد (ص) بنده و رسول (ص) توست؛ رحمت خدا بر او و بر آل (ع) و فرزندانش (ع) که پاک و پاکیزهاند، و سلام بر آنان، سلامی بسیار بسیار.