دعای شفای تب
سید ابن طاووس در مهج الدعوات روایتی از جناب سلمان فارسی (ع) آورده است که در پایان آن خبری ذکر شده و خلاصهاش این است که سیده زهرا (س) وِردی به من آموختند که آن را از رسول خدا (ص) حفظ کرده بودند و ایشان (س) صبح و شام آن را میخواندند.
ایشان فرمودند: اگر میخواهی که در این دنیا هرگز تب نکنی، این کلام (دعای نور) را همیشه بخوان، و آن کلام این است:
بِسْمِ اللہ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بِسْمِ اللہ النُّورِ، بِسْمِ اللہ نُورِ النُّورِ، بِسْمِ اللہ نُورٌ عَلی نُورٍ، بِسْمِ اللہ الَّذِی هُوَ مُدَبِّرُ الاَُْمُورِ بِسْمِ اللہ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَأَنْزَلَ النُّورَ عَلَی الطُّورِ فِی کِتابٍ مَسْطُورٍ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلی نَبِیٍّ مَحْبُورٍ الْحَمْدُ لِلّٰهِِ الَّذِی هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَعَلَی السَّرَّائِ وَالضَّرَّائِ مَشْکُورٌ وَصَلَّی اللہ عَلی سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ
ترجمه: به نام خداوند بخشندهٔ بسیار مهربان
به واسطهٔ نام خداوندِ نور (یعنی نام علی (ع))، به واسطهٔ نام خدایی که نورِ نور است، به واسطهٔ نام خدایی که نور بر نور است، به واسطهٔ نام خدایی که ساماندهندهٔ کارهاست، به واسطهٔ نام خدایی که نور را از نور آفرید؛ ستایش از آنِ خدایی است که نور را از نور آفرید و نور را بر کوه طور نازل کرد، در کتابی نوشتهشده، در برگی گسترده، به اندازهای معیّن، بر پیامبری (ص) دانا؛ ستایش از آنِ خدایی است که به عزّت یاد میشود و به فخر مشهور است و در تنگی و گشایش سپاس گفته میشود؛ و رحمت خدا بر سرور ما محمد (ص) و بر آل او (ع) باد.
سلمان (ع) میگوید:
هنگامی که این ورد را از سیدهٔ پاک زهرا (س) فرا گرفتم، به خدا سوگند آن را در مکه و مدینه به هزار نفر از کسانی که به تب مبتلا بودند آموختم و همهٔ آنان با خواندن آن به فرمان خدا شفا یافتند.