On xanımın hekayəsi (On birinci möcüzə) — ərəb mətni və tərcümə | Sadaat
Skip to content

On xanımın hekayəsi (On birinci möcüzə)

16 Möcüzə

On xanımın hekayəsi (On birinci möcüzə)

Əvvəlcə iki (2) rükət hacət namazı qılın, sonra bunu oxuyun.

الحمدُ للّٰہِ ربِّ العالمین، والصلاۃُ والسلامُ علیٰ خیرِ المرسلین، وآلہٖ الطیّبین الطاہرین المعصومینؑ

Sonra hekayəyə belə başlayın.

Bir şəhərdə iki qardaş yaşayırdı. Böyük qardaş varlı idi, kiçik qardaş isə kasıb və yoxsul idi. Kiçik qardaş kasıblıq və yoxsulluğundan aciz qalanda arvadına dedi: Nə vaxta qədər burada fəqirlik və aclıq müsibətinə dözəcəyik? Niyə başqa bir şəhərə (qürbətə) getməyim; bəlkə orada bir iş taparam və bu yoxsulluq günləri sona çatar.

Bunu deyib arvadı ilə vidalaşdı və qürbətə yola düşdü. Arvadı onun getməsindən sonra pərişan halda yaşamağa başladı və ürəyində deyirdi: Ey Pərvərdigar, ruzi verən yalnız Sənsən. İndi ərim də getdi. İndi mənə yeməyi kim verəcək?

Sonra bir neçə gündən sonra o mömin qadın naçar qalıb ərinin böyük qardaşının evinə getdi və dedi: Qardaş, nə edim, hara gedim? Sizin qardaşınız məni tək qoyub qürbətə getdi. İndi sizin evinizdən başqa hara sığınım? O varlı kişi zövcəsinə dedi: Bax, bu mənim kiçik gəlinimdir, gəlib; onu burada saxla və evin işlərini ona tapşır. İndi o, burada qalacaq. Bir sözlə, o müsibətzədə mömin qadın onun evində yaşamağa başladı, evin bütün işlərini görür, uşaqlara baxırdı. Amma varlı kişinin zövcəsi ondan razı deyildi. Xırda-xırda şeylərə görə incik düşür, tənə edirdi. Lakin bu zəmanənin vurduğu qadın hər şeyi eşidir və səbir edirdi. Yalnız gecə yatağa uzananda öz bədbəxtliyinə və zillətinə çox ağlayırdı. Beləcə xeyli müddət keçdi. Çox vaxt gecələr ərinin salamatlığı və qayıtması üçün dua edirdi.

Bir gün bu mömin qadın ağlaya-ağlaya yuxuya getdi və yuxuda gördü ki, «niqablı bir xanım gəldi və buyurdu: Ey mömin qadın, ərin üçün bu qədər narahat olma. İnşallahu-təala, o, sağ-salamat gəlib mütləq sənə qovuşacaq. Sonra bunu da buyurdu ki, ərin evə qayıdana qədər cümə axşamı günü (istənilən vaxt) «On xanımın hekayəsini» mütləq danış.

﴿وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللّٰهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ﴾

(Ali-İmran surəsi, 42-ci ayə, 3-cü cüz)

Tərcümə: Və o zaman ki, mələklər dedilər: Ey Məryəm! Şübhəsiz, Allah səni seçdi, səni pak etdi və səni bütün aləmlərin qadınlarından üstün tutdu.

Bu ayədən məlum olur ki, Həzrət Məryəmin (ə) məqamı çox uca və çox böyükdür. İslamda elə dörd qadın keçib ki, onların bənzəri yoxdur.

Birincisi, pak Seyyidə Fatimeyi-Zəhra (salavatullahi əleyha), onun məqamı və dərəcəsi bütün bu xanımlardan üstün və ucadır.

İkincisi, Həzrət Sara (ə).

Üçüncüsü, Həzrət Asiyə (ə) (Fironun zövcəsi). O, Bəni-İsraildən idi və İbrahimin (ə) dini üzərində idi, atasının adı Mərahim idi. Ona Allaha ibadət təlimi verilirdi. Belə müqəddəs bir xanım Fironla evlənmişdi. Yəqin Allah istəyirdi ki, Həzrət Musa və Həzrət Harun (əleyhimussəlam) onun qucağında böyüsünlər, Allahın peyğəmbəri kafirlərin qucağında böyüməsin. Evlənməzdən əvvəl Firon da insanlar kimi idi. Sonra səltənətin və xəzinələrin hərarəti və təkəbbürü ilə özünü allah adlandırmağa başladı. Bir gün dedi: Görürəm ki, bir neçə gündür (səndə) qəribə bir hal var. Həzrət Asiyə (ə) dedi: Mənim dərdim budur ki, sən insan olduğun halda özünü allah adlandırırsan və camaata da bunu qəbul etdirirsən. Bunun üzərinə Firon dedi: Yoxsa sən Musanın (ə) və Harunun (ə) Allahına iman gətirmisən? Asiyə (ə) cavabında dedi: Bu gün qırx il olur. Bunun üzərinə Firon dedi: Məndən qorxmursanmı? Asiyə (ə) cavab verdi: Məndə Allah qorxusu sənin qorxundan daha çoxdur. Mən səndən şiddətlə nifrət edirəm və bezmişəm. Bunu eşidib Firon od püskürdü. Sonra Firon Asiyəni (ə) yerə uzadıb əllərinə və ayaqlarına mismarlar çaldırdı. Başqa bir qadın olsaydı, qışqırıb-bağırardı, amma bu xanım (ə) kafirin yanında yaşamaqdansa ölümü üstün tutdu. (Ey Asiyə (ə), sənin imanına və yəqininə söz ola bilməz!)

Dördüncü qadın Həcərdir (ə) ki, Həzrət İbrahim (ə) onu bir təpənin üstündə qoyub getmişdi. Həcər (ə) südəmər körpəsi (Həzrət İsmayıl (ə)) ilə tək-tənha, Allaha təvəkkül edib Onun rizasına razı qaldı. Uzaq-uzaq heç yerdə su yox idi. Uşağı qoyub su axtarmaq üçün yeddi dəfə təpəyə qalxıb endi. Uşaq ağlayırdı. Təpəyə qalxıb-enmə əsnasında Allah (uşağın dabanlarını yerə sürtməsi ilə) Zəmzəm bulağı şəklində su yetirdi. Ondan dünya sirab oldu və şəhər salınmağa başladı. Sonra Həzrət İbrahim (ə) Həzrət İsmayılı (ə) qurban (zəbh) etmək üçün apardıqda Həzrət Həcər (ə) susdu.

Həzrət Zəhranın (ə) qızı Həzrət Zeynəb (əleyhimussəlam) — ailəsinin ağlayanı, ailəsinin matəm sahibi, Kərbəla əsiri; Zeynəbin (ə) bacısı Həzrət Külsüm (ə) — yetmiş iki (72) şəhidin yaslısı; Hüseynin (ə) qızı Həzrət Süğra (ə) ki, Mədinədə ailəsindən elə ayrı düşdü ki, bir daha onlara qovuşmadı, ayrılıq xəbərini eşidib çırpına-çırpına bu dünyadan köçdü; Süğranın (ə) bacısı Həzrət Kübra (ə); Kərbəla əsiri, əzizlərinin yaslısı Hüseynin (ə) qızı Həzrət Səkinə (ə) nə qədər zülmlərə dözdü! Amma yetimlik dərdini daşıya bilmədi. Qardaşının, bacılarının, bibilərinin və başqalarının azad olunması arzusu ilə Şam zindanında şəhadətə çatdı.

Bütün bu müsibətləri nəzərə alıb ağlayıb-sızlayaraq bu hekayəni dinləsin və ya oxusun.

Və qüdrət sahibinin lütf nəzərini müşahidə etsin. O hekayə budur:

Bir gün peyğəmbərlərin seyidinin (s) vəsisi Əmirəlmöminin Əli ibn Əbu Talib (ə) Məhşər gününün şəfaətçisi Həzrət Məhəmməd Mustafanı (s) qonaq çağırdı, lakin həmin gün evdə heç nə yox idi. Həzrət (ə) haradansa bir az «arpa» borc gətirdi və Həzrət Səyyidə (ə) onu üyüdüb altı (6) çörək bişirdi. Xatəmül-ənbiya Həzrəti (s) təşrif gətirdi və əmisi oğlu, qızı və nəvələri ilə birlikdə süfrə başında oturdu. Həzrət Səyyidə bir çörəyi kənizi Fizzə xanıma verdi, qalanları isə pak Pəncətən (ə) arasında bölündü. Yemək bitdikdən sonra Həzrət Səyyidə (ə) ərz etdi:

Sabah mənim dəvətimi qəbul edin. Həzrət (s) qəbul etdi. Beləcə bir-birinin ardınca hər iki nəvə (ə) də öz babasını (s) qonaq çağırdı. Əmirəlmöminin Həzrət Əli (əleyhissəlam) hər gün yemək-içmək ləvazimatını təmin edirdi. Dördüncü gün yeməkdən sonra Həzrət (s) çıxıb gedəndə gördü ki, kəniz Fizzə qapıda dayanıb. Həzrət (s) soruşdu: Fizzə, nəsə demək istəyirsənmi? Fizzə son dərəcə ədəblə ərz etdi: Kəniz Həzrəti (s) yeməyə dəvət etməyə layiq deyil, amma yenə də xahiş edir ki, kənizə izzət bəxş edəsiniz. Bunu eşidib Allahın Peyğəmbəri (s) kənizin dəvətini də qəbul etdi.

Bir sözlə, Həzrət (s) adəti üzrə qızının evinə təşrif gətirdi. Hamı ehtiramla ayağa qalxdı. (Fizzə evdə heç kimə deməmişdi ki, bu gün Həzrəti (s) qonaq çağırmışam.) Kərim Peyğəmbər (s) özü buyurdu: Bu gün biz Fizzənin qonağıyıq. Əmirəlmöminin Həzrət Əli (ə) sakitcə, kənarda Fizzəyə dedi: Mənə əvvəlcədən deyəydin ki, tədarük görərdim. Fizzə ədəblə ərz etdi: Narahat olmayın. Uca Allah səbəbləri yaradandır. Bundan sonra o, bir küncə gedib iki (2) rükət hacət namazı qıldı və ilahi dərgaha dua etdi: Ey hacətləri rəva edən! Bu əliboşluğu və yoxsulluğu Sən bilirsən. Bu kəniz Sənin Həbibini (s) qonaq çağırıb. Sənə həmin Məhbubu (s) və onun Alini (ə) vasitə edirəm. Pərvərdigara! Məni xəcalətli etmə. Hələ dua bitməmişdi ki, gördü qarşısında cənnət nemətləri ilə dolu bir sini qoyulub. Bunu görüb dərhal şükür səcdəsi etdi və sonra onu Həzrətin (s) qarşısına qoydu. Həzrət (s) yenə bütün ev əhli ilə birlikdə yemək yedi. Yeməkdən sonra özünü bilməməzliyə vurub Fizzəyə belə müraciət etdi: Fizzə! Bu yemək haradan gəlib? (Halbuki Həzrət yaxşı bilirdi; məqsəd yalnız bunu bildirmək idi ki, bizim evimizin kənizləri də uca Allaha o qədər əzizdir ki, Allah onların diləyini rədd etmir.) Məhəmməd (s) və Ali-Məhəmmədə (s) səmimi məhəbbət və etiqadla hər şeyə nail olmaq olar. Allahın xəzinəsində heç bir şeyin əskikliyi yoxdur.

Qısası, dəstəmazlı halda xalis niyyətlə bu hekayəni oxu ya dinlə. Ərin gələndə isə şirin çörəkdən məlidə hazırla, ondan «on laddu» düzəlt və onların üzərində on xanımın nəzirini ver. O mömin qadın ərz etdi: Siz kimsiniz? Adınız nədir? Bu xanımların adlarından da məni xəbərdar edin ki, onların nəzirini verdirim. Bunu eşidib Həzrət Səyyidə (ə) buyurdu: Mənim adım «Fatimeyi-Zəhra»dır (ə), atamın adı Məhəmməd Mustafadır (s). Doqquz (9) xanımın adları isə bunlardır:

1. Həzrət Sara (ə). 2. Həzrət Həcər (ə). 3. Həzrət Məryəm (ə). 4. Həzrət Asiyə (ə) və mənim qızlarım: 5. Həzrət Zeynəb (ə). 6. Həzrət Ümmü Külsüm (ə). 7. Həzrət Fatimeyi-Kübra (ə). 8. Həzrət Fatimeyi-Süğra (ə). 9. Həzrət Səkinə (ə).

O mömin qadın yuxudan oyananda cümə axşamı günü idi. Məhəllədə bir neçə qadına bu yuxunu danışdı və sonra Həzrət Səyyidənin (ə) hekayəsini danışdı. Və əri gələnə qədər beləcə danışmağa davam etdi. Bir gün əri özü ilə çoxlu mal-dövlət götürüb gəlib çıxdı. Mömin qadın sevindi və əvvəlki evinə qayıtdı. Burada gəlib göstərişə uyğun olaraq xalis niyyətlə laddular üzərində nəzir verdirdi, laddu payladı və o laddulardan götürüb ərinin böyük qardaşının evinə getdi, ərinin qardaşının arvadına verdi və bütün əhvalatı qısaca danışdı. O məğrur qadın laddunu dərhal geri qaytararaq dedi: Bunu apar, biz belə kərpic-daş şeyləri yemirik. Yazıq mömin qadın laddunu geri gətirdi, ehtiramla özü yeyib Allaha şükür etdi. İndi o məğrur qadının halını eşidin.

Gecə o məğrur qadın yatdı. Səhər qalxanda nə görür: bütün uşaqları ölü halda yatıblar və evin bütün əşyası yoxa çıxıb. Bunu görüb ər-arvadın ağlı başından çıxdı. İkisi də çox ağladılar. Bir neçə gün keçəndən sonra bir-birinə deməyə başladılar: Ya Allah! İndi aclıqdan halımız pisdir. Nə edim, evdə bir dən də yoxdur ki, bir şey yeyim. Nəhayət, ər arvadına dedi: Bacımgilə gedək. Evi qıfıllayıb ikisi də yola düşdülər. Yolda yamyaşıl noxud tarlaları göründü. Əri çoxlu «hole» (yaşıl noxud kolları) qoparıb arvadının əlinə verdi. Qadının əlində o kollar dərhal quruyub ota döndü. İkisi də çox qorxdular və onları atıb irəli getdilər. Bir az gedəndən sonra təptəzə bir şəkər qamışı tarlasına rast gəldilər. Ər aclıqdan və susuzluqdan taqətdən düşmüşdü. Qamışları görüb daha da səbirsizləşdi, sonra tarladan çoxlu qamış qırıb arvadına verdi. Qadının əlinə toxunan kimi hamısı quruyub oduna döndü. Onları da atıb irəli getdilər. Çox çətinliklə bacının evinə çatdılar. Onları ayrı bir otaqda oturtdular. Əvvəlcə ev əhli yemək yedi. Bacı qalan-qalmışı xidmətçi vasitəsilə onlara göndərdi. Bunlar neçə gün idi ki, ac idilər. Yeməyi görüb çox sevindilər. Sonra ikisi də yeməyə oturdular. İlk tikəni qaldıran kimi kəskin bir üfunət qoxusu gəldi və ikisi də başlarını tutub oturdular. Nəhayət, ac yatdılar. Səhər olanda ər arvadına dedi: Buradakı padşah mənim dostumdur. Gəl onun yanına gedək. Görək bu müsibətdə o bizə nə kömək edir. İkisi də padşahın yanına gəldilər. Xəbərçi xəbər verdi ki, hökmdarım, yanınıza bir kişi və bir qadın gəlib, çox pərişan haldadırlar. Padşah onları içəri çağırdı və görən kimi tanıdı. Çox səmimiyyətlə görüşdü. Sonra onlar üçün bir otaq boşaltdırdı və dedi: İkiniz də yuyunub dincəlin. Padşah əmr etdi ki, qonaqlarımıza yeddi növ yemək göndərin. Padşahın əmrinə uyğun olaraq onların ikisi üçün yeddi sini gətirildi.

Ər çox sevindi. Arvadına dedi: Tez qalx. Allah bizə nemət göndərib. Arvadı əllərini yuyub yeməyin yanına gəlib oturdu. Yeməyə əl vuran kimi yemək çürüdü və içində qurdlar gəzişməyə başladı. Əri heyrətdə qaldı ki, bu nə əhvalatdır. Əgər padşaha şikayət etsək, o, inciyəcək ki, mən təzə yemək göndərdim, siz isə ləkələyirsiniz. Ər çox qorxdu, arvadına dedi: İndi nə edim? Bu qədər çox yemək çürüdü. Padşah deyəcək ki, bunlar cadu ediblər. Bir sözlə, ikisi də yeməyi torpağa basdırdılar və qabları xidmətçilər vasitəsilə geri qaytardılar. Beləcə ikisinin də pərişanlığı artmaqda davam edirdi. Amma heç nə başa düşmürdülər. Arvadı elə bu çaşqınlıq içində həyətə çıxıb oturdu. Bu vaxt şahzadə qız və məlikə yuyunmağa gedirdilər və həyətin yanındakı mıxdan ikisi də boyunbağılarını asdılar. Asan kimi o iki boyunbağı yox oldu. Bunu qadın da gördü və dərhal ərinə dedi: İndi Allah özü xeyir eləsin. Əri soruşdu: Nə oldu? Arvadı boyunbağıların dərhal yoxa çıxmasının bütün əhvalatını danışdı və bunu da dedi ki, indi tez buradan çıxıb gedək; birdən padşah bizi ittiham edib ikimizi də həbs etdirər, ya da öldürtər. Beləliklə, bu ikisi xəbər vermədən saraydan çıxıb getdilər. Gedə-gedə bir çayın sahilinə çatdılar və dincəlmək üçün oturdular. Ər arvadına dedi: Bilmirəm bizdən nə xəta baş verib ki, başımıza belə qəzəb nazil olub. Arvadı dedi: Mən də elə bunu deyirəm ki, mütləq məndən bir günah baş verib. Hər halda, bu fikirləşmədən sonra arvadı ərinə dedi:

Bir dəfə qardaşın ruzi axtarmaq üçün qürbətə getmişdi və uzun müddət ondan xəbər çıxmamışdı. Qardaşının arvadı çox pərişan olanda gəlib bizim evimizdə yaşamağa başladı. Bir neçə gündən sonra yuxuda gördü ki, niqablı bir xanım gəldi və dedi: Ey mömin qadın! «On xanımın hekayəsini» dinlə ya oxu. İnşallah, tezliklə ərin gələcək və özü ilə çoxlu mal-dövlət də gətirəcək. Pərişan olma. Yuxudan sonra qardaşının arvadı daim «hekayəni» dinləməyə davam etdi. Nəhayət, qardaşın gəldi. Qardaşının arvadı niqablı xanımın göstərişinə uyğun olaraq xalis niyyətlə məlidə laddularının üzərində nəzir verdirdi və sonra payladı. Mənə də laddu verməyə gəldi. Mən nəinki götürməkdən imtina etdim, hətta bunu da dedim: «Mən belə kərpic-daş yeyən deyiləm.» O, susub laddunu götürərək geri qayıtdı. Mən belə düşünürəm ki, bu müsibət bizə məhz ondan sonra nazil olub. Əri dedi: Ey bədbəxt! Sən belə qürur və təkəbbür sözləri demisən. Tez tövbə et və bağışlanma dilə ki, bu bəladan və müsibətdən xilas olaq, yoxsa məhv olacağıq. O qadın sonra elə həmin çayda qüsl edib hacət namazı qıldı, ağlaya-ağlaya dua üçün əllərini qaldırdı və dedi: Ey Rəsulullahın (s) qızı! Bu müsibət halında mənə kömək edin və mənim ədəbsizliyimi bağışlayın. Əri dedi: Bizim heç nəyimiz yoxdur, nəziri necə verdirək? Sonra bunu deyib qum yığdı və ondan on laddu düzəltdi. Sonra xalis niyyətlə «On xanımın nəzirini» qəsd etmişdi ki, o laddular hamısı motiçur ladduya çevrildi və o, onların üzərində nəzir verdi. İkisi də salavat oxuyub laddu yedilər, su içdilər, Allaha şükür etdilər. Ər sonra dedi: İndi evə gedək, xətamız bağışlandı.

İndi onlar evə çatanda gördülər ki, ev əvvəlki halındadır, uşaqlar diridir, xidmətçilər öz işlərinin başındadır, hər şey öz yerindədir, uşaqlar Qurani-Məcid tilavət edirlər. Ata-ana uşaqları bağırlarına basdılar və çox sevindilər.

Ey pak və müqəddəs xanımlar (ə)! Necə ki o qadının xətasını bağışladınız, eləcə də bütün mömin qadınların xətaları bağışlansın və hamısının ürək muradları hasil olsun.

Sayğac, səs və oflayn oxu tətbiqdədir.

Sadaat-ı özünüzlə aparın

Tam təcrübə — oflayn oxu, səs, xatırlatmalar və əlfəcinlər — tətbiqdədir.

Get it on Google PlayTezlikləDownload on the App Store