Babül-həvaic İmam Musa Kazım (ə) (On altıncı möcüzə) — ərəb mətni və tərcümə | Sadaat
Skip to content

Babül-həvaic İmam Musa Kazım (ə) (On altıncı möcüzə)

16 Möcüzə

Babül-həvaic İmam Musa Kazım (ə) (On altıncı möcüzə)

Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) zamanında bir daxmada qoca bir mömin qadın yaşayırdı. Onun bir oğlu var idi. O, hər gün meşəyə gedir, odun yığıb gətirirdi. Onları satırdı və ana ilə oğul həmin bir neçə qəpiklə dolanır, Allaha şükür edirdilər. Beləcə həmin oğlanın yaşı 15-16-ya çatdı. Təsadüfən bir gün bu oğlan dövrün padşahının sarayının yanından keçərkən gözü padşahın son dərəcə gözəl olan qızına sataşdı. O, dərhal gözlərini aşağı dikdi. Lakin ürəyində dedi: “Mən kasıb bir fəhləyəm, axı bu qızla mənim evliliyim necə ola bilər? Padşah heç vaxt onu mənə ərə verməyə razı olmaz.” Bunu düşünə-düşünə evə gəldi və evə girən kimi çarpayıya uzandı. Nə yemək yedi, nə də anası ilə danışdı. Anası oğlu Səid Heydər üçün narahat oldu və dedi: “Oğlum, bu gün adətinin əksinə olaraq niyə susmusan, nə yemək yedin, nə də danışdın? Bəlkə səhhətin yaxşı deyil, ya da bir qəmin var?” Çox israrlardan sonra Səid Heydər dedi: “Bu gün padşahın sarayının yanından keçirdim, padşahın qızı sarayın eyvanında durmuşdu, o, çox gözəldir. Əgər onunla evlənmək istəsəm, padşah heç vaxt onu mənə verməz.” Bunu eşidən anası ona təsəlli verib dedi: “Qorxma. Yeməyini ye, sonra gedək, İmam Musa Kazım (ə) bizim yeddinci İmamımızdır. Bütün əhvalatı ona danışarıq, əgər qismətdə varsa, onun köməyi ilə asanlaşar. Ümidsiz olmaq olmaz. Allah sahibdir. O istəsə, aşağını uca edər, O, zərrəni də nəvaziş edəndir.”

Bunu eşidən oğlan yeməyini yedi. Ana ilə oğul ikisi də Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) hüzuruna gəldilər və ayağını öpdükdən sonra məqsədlərini bildirdilər. O həzrət bunu eşidib onlara ümid verdi və buyurdu: “Allah hamının işini düzəldəndir, Onun üçün kasıb da, varlı da birdir. Meşədən bir neçə kərpic gətirin: bəziləri bütöv, bəziləri yarım və dörddə bir, bir az da çınqıl.” Ana ilə oğul kərpicləri və s. gətirdikdə İmam Musa Kazım (ə) onların üstünə bir parça örtdü, iki rəkət namaz qıldı və dua etdi. Onun duasının bərəkəti ilə kərpiclər dərhal qızıl-gümüşə çevrildi, çınqıllar isə yaqut, zümrüd, topaz, sapfir, bir sözlə, qiymətli cəvahirata çevrildi. Sonra oğlana buyurdu: “Padşahın yanına gedib məqsədini bildir.”

Beləliklə, bu oğlan – Səid Heydər İmamın (ə) əmri ilə padşahın yanına getdi. Padşahın sağında və solunda iki vəzir oturmuşdu. Padşah onu görüb dedi: “Bu gələn kimdir? Onu çıxarın.” Sağ tərəfdəki vəzir dedi: “Qoyun gəlsin, heç bir zərəri yoxdur. Bilmək lazımdır ki, hansı məqsədlə gəlir.” Sol tərəfdəki vəzir padşahın sözünə uyğun olaraq onun qarşısını kəsdi. Lakin o biri vəzirin izahından sonra ona padşahla görüşməyə icazə verildi. Vəzir soruşdu: “Nə demək istəyirsən, söylə.” Onda o, məqsədini bildirdi.

Bunu eşidən padşah qəzəbləndi və dedi: “Onu buradan çıxarın! Bu cındır halı ilə mənim qızımla evlənmək istəyir, tez çıxarın!” Lakin sağ tərəfdəki vəzir padşahı yenə başa saldı və dedi: “Padşah sağ olsun, qəzəblənməyin. Qız olan yerə yaxşı-pis elçilər gələr. Onu itələyib çıxarmayın, əksinə, ona bəzi şərtlər qoyaq. Nə o, şərtləri yerinə yetirə biləcək, nə də bir daha gələcək.”

Bunu eşidən padşah susdu. Vəzir dedi: “Ay oğlan, nə qədər qızıl-gümüş kərpic gətirə bilirsənsə, gətir. Cəvahirat da gətir. Əgər bu şeyləri hazır etsən, səni kürəkənliyə qəbul etməyə razılıq veriləcək.” Bunu eşidən Səid Heydər evinə gəldi, anasını götürüb Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) hüzuruna gəldi və padşahın yanında başına gələn hər şeyi tam şəkildə danışdı. Həzrət (ə) buyurdu: “Yaxşı. Bütün bu sərvəti – qızıl-gümüş kərpicləri və bütün cəvahiratı götürüb padşahın yanına get.”

Ertəsi gün o, bütün kərpicləri və cəvahiratı götürüb padşahın sarayına getdi və padşahın qarşısına qoydu. Vəzirlər örtüyü qaldırıb baxanda həmin qızıl-gümüş kərpiclərdən və cəvahiratdan bütün saray parıldadı. Bunu görən padşah heyrətə gəldi və ürəyində düşündü ki, bu şeylər hətta mənim xəzinəmdə də yoxdur. Bu qədər köhnə paltarlı oğlan belə qiymətli cəvahiratı və qızıl-gümüşü haradan gətirib? Lakin yenə də padşah öz düşüncəsinə görə xeyli fikirləşdikdən sonra əmr etdi ki, bunların hamısını xəzinəyə aparın, oğlanı isə saraydan çıxarın. Sonra vəzir onu başa saldı və dedi: “Belə etməyin. Madam ki, bizim şərtimizə uyğun bu qədər mal və cəvahirat gətirdi, deməli, onun evində də mütləq nəsə olacaq. Belə oğlan sizə tapılmaz. Allahın adı naminə razılıq verin.”

Beləliklə, vəzirin izahı ilə padşah başa düşdü və evliliyə razılıq verdi. Səid Heydər saraydan sevinclə ayrıldı və Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) hüzuruna gəlib əhvalatı tam şəkildə danışdı. O həzrət (ə) buyurdu: “Get, artıq səninlə evlilik baş tutacaq. İndi get, günü və tarixi təyin et və evlən.” Nəhayət, nəticə bu oldu ki, padşah öz gözəl qızını Səid Heydərə ərə verdi. Qızına cehiz olaraq çoxlu qızıl, zinət əşyaları və avadanlıq verdi. Lakin Səid Heydər gəlinini həmin daxmaya gətirib düşürdü. Qız daxmanı görüb çox heyran, pərişan və kədərli oldu. O gördü ki, bu daxmada onun öz əşyalarından başqa heç nə yoxdur. “Bu nə əhvalatdır?” – deyə bir müddət düşündü. Sonra oğlana dedi: “Bu nə işdir ki, sən məni bu daxmaya gətirib düşürdün, sizin evinizdə isə heç nə yoxdur? Sabah qohum-əqrəbam məni aparmağa gələndə nə deyəcəklər?” Oğlan cavab verdi: “Narahat olma. İnşallah, səhər hər şey olacaq. Zamanın məsləhəti üzündən səni burada düşürdüm.” Nəysə, qız susdu. Səhər açılanda bu oğlan Həzrət İmamın (ə) hüzuruna gəldi və qızın dediklərindən və padşahın ona cehiz olaraq verdiklərindən – bütün əhvaldan onu xəbərdar etdi. Həzrət (ə) buyurdu: “Narahat olmağa ehtiyac yoxdur, bir azdan hər şey olacaq.”

Beləliklə, İmam (ə) Zəfər cinin övladlarından bir cini çağırdı və buyurdu: “Avadanlıqla bəzənmiş bir sarayı dərhal gətir və oraya yerləşdir.” Cin İmamın (ə) əmrini yerinə yetirdi və elə bir saray gətirib hazır etdi ki, onda heç kəsin indiyə qədər görmədiyi qəribə-qəribə bəzək əşyaları var idi. Beləliklə, Səid Heydər gəlinini həmin saraya aparanda o, çox sevindi. Gəlinin qohumları onu aparmağa gələndə sarayı görüb heyrət və təəccüb içində qaldılar.

Hər halda, qohumlar onu götürüb qayıdanda padşaha belə gözəl bir saray olduğunu dedilər, o da çox sevindi. Artıq bu qız gedib-gəlməyə başladı. Şad və xürrəm yaşayırdı. Bir gün oğlana dedi: “De görüm, sən niyə cındır halda yaşayırdın, əvvəlcə məni niyə daxmaya düşürdün və özün niyə o daxmada yaşayırdın?” Onda o, keçmiş əhvalatın hamısını danışdı və dedi: “Səni beləcə görüb qəmləndim, anam Həzrət İmam Musa Kazımın (ə) hüzuruna getdi. Sizin evə apardığımız qızıl-gümüş, cəvahirat və s., indi də qarşında olan hər şey İmamın (ə) bəxşişidir, yoxsa mən çox kasıb bir adamam.”

Sonra həmin qız dedi: “Məni də o İmamın (ə) hüzuruna apar.” Beləliklə, Səid Heydər gəlinini İmamın (ə) hüzuruna apardı. O, İmamı (ə) görəndə onun ayaqlarına düşdü və elə etiqad bəslədi ki, ona canını fəda etməyə hazır oldu. Bu möcüzəni eşidən qohum-əqrəbası da iman gətirdilər.

Hansı möminin bir çətinliyi olsa, bu hekayəni on bir gün oxusun. İnşallah, İmam Musa Kazımın (ə) bərəkəti ilə çox tezliklə murad hasil olar. Etiqad şərtdir. Sonra murad hasil olanda İmamın (ə) nəzirini çox pak şəkildə südlü düyü (xir) bişirib verin.

Sayğac, səs və oflayn oxu tətbiqdədir.

Sadaat-ı özünüzlə aparın

Tam təcrübə — oflayn oxu, səs, xatırlatmalar və əlfəcinlər — tətbiqdədir.

Get it on Google PlayTezlikləDownload on the App Store