سُورَةُ التَّكۡوِيرِ
سوره At-Takwir
The Overthrowing · مکی · ۲۹ آیه
اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ١ࣕۙ
۱هنگامی که خورشید را به هم درپیچند
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْ ٢ࣕۙ
۲و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ٣ࣕۙ
۳و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ٤ࣕۙ
۴و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْ ٥ࣕۙ
۵و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ٦ࣕۙ
۶و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْ ٧ࣕۙ
۷و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان]
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْ ٨ࣕۙ
۸و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند
بِاَيِّ ذَنۢ͏ْبٍ قُتِلَتْ ٩ۚ
۹به کدام گناه کشته شده؟
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ١٠ࣕۙ
۱۰و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند….
وَاِذَا السَّمَا࢜ءُ كُشِطَتْ ١١ࣕۙ
۱۱و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْ ١٢ࣕۙ
۱۲و هنگامی که دوزخ افروخته شود….
وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ ١٣ࣕۙ
۱۳و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا͏ٓ اَحْضَرَتْ ١٤ؕ
۱۴[در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند.
فَلَا͏ٓ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ١٥ۙ
۱۵پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند،
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ١٦ۙ
۱۶ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند
وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَ ١٧ۙ
۱۷و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود
وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَ ١٨ۙ
۱۸و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید]
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍ ١٩ۙ
۱۹که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است.
ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِيْنٍ ٢٠ۙ
۲۰نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛ ….
مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍ ٢١ؕ
۲۱آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است….
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍ ٢٢ۚ
۲۲و رفیق و یار شما دیوانه نیست.
وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِ ٢٣ۚ
۲۳بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است،
وَمَا هُوَ عَلَي الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍ ٢٤ۚ
۲۴و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍ ٢٥ۙ
۲۵و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛
فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَ ٢٦ؕ
۲۶پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟
اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ٢٧ۙ
۲۷قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛
لِمَنْ شَا࢜ءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَ ٢٨ؕ
۲۸برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید
وَمَا تَشَا࢜ءُوْنَ اِلَّا͏ٓ اَنْ يَّشَا࢜ءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ٢٩ࣖ
۲۹و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد.