سُورَةُ القِيَامَةِ
سوره Al-Qiyaama
The Resurrection · مکی · ۴۰ آیه
لَا͏ٓ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ ١ۙ
۱به روز قیامت سوگند می خورم،
وَلَا͏ٓ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢ؕ
۲و به نفس سرزنش گر قسم می خورم.
اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ٣ؕ
۳آیا انسان گمان می کند که ما هرگز استخوان هایش را جمع نخواهیم کرد؟
بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓي اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ ٤
۴چرا در حالی که تواناییم که [خطوط] سر انگشتانش را درست و نیکو بازسازی کنیم،
بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗ ٥ۚ
۵[نه اینکه به گمان او قیامتی در کار نباشد] بلکه انسان می خواهد [با دست و پا زدن در شک و تردید] فرارویش را [از اعتقاد به قیامت که بازدارنده ای قوی است] باز کند [تا برای ارتکاب هر گناهی آزاد باشد!]
يَسْـَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِ ٦ؕ
۶[با حالتی آمیخته با تردید] می پرسد: روز قیامت چه وقت است؟
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ٧ۙ
۷پس هنگامی [است] که چشم [از سختی و هولناکی آن] خیره شود،
وَخَسَفَ الْقَمَرُ ٨ۙ
۸و ماه تاریک و بی نور گردد،
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ٩ۙ
۹و خورشید و ماه به هم جمع شوند.
يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّ ١٠ۚ
۱۰آن روز انسان گوید: گریزگاه کجاست؟
كَلَّا لَا وَزَرَ ١١ؕ
۱۱این چنین نیست، هرگز پناهگاهی وجود ندارد.
اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ اࣙلْمُسْتَقَرُّ ١٢ؕ
۱۲آن روزقرارگاه [نهایی] فقط به سوی پروردگار توست.
يُنَبَّو͏ٔ͏ُا الْاِنْسَانُ يَوْمَىِٕذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَ ١٣ؕ
۱۳آن روز است که انسان را به اعمالی که از دیرباز یا پس از آن انجام داده، آگاه می کنند.
بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰي نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌ ١٤ۙ
۱۴بلکه انسان خود به وضع خویش بیناست.
وَّلَوْ اَلْقٰى مَعَاذِيْرَهٗ ١٥ؕ
۱۵و هر چند [برای توجیه گناهانش] بهانه ها بتراشد
لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖ ١٦ؕ
۱۶[پیش از پایان یافتن وحی به وسیله جبرئیل] زبانت را به حرکت در نیاور تا در خواندن آن شتاب ورزی.
اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ ١٧ۚۖ
۱۷بی تردید گردآوردن و [به هم پیوند دادن آیات که بر تو وحی می شود و چگونگی] قرائتش بر عهده ماست،
فَاِذَا قَرَاْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ ١٨ۚ
۱۸پس هنگامی که آن را [به طور کامل] خواندیم، [به همان صورت] خواندنش را دنبال کن.
ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ ١٩ؕ
۱۹سپس توضیح و بیانش نیز بر عهده ماست.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ ٢٠ۙ
۲۰[اینکه می پندارید قیامتی در کار نیست] این چنین نیست، بلکه شما عاشق ایندنیای زودگذر هستید،
وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَ ٢١ؕ
۲۱و همواره آخرت را [برای این عشق بی پایه] رها می کنید.
وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ نَّاضِرَةٌ ٢٢ۙ
۲۲در آن روز چهره هایی شاداب است؛
اِلٰى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ٢٣ۚ
۲۳[با دیده دل] به پروردگارش نظر می کند
وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍۭ بَاسِرَةٌ ٢٤ۙ
۲۴و چهره هایی عبوس و درهم کشیده است؛
تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ٢٥ؕ
۲۵چون یقین دارند که در معرض عذابی کمرشکن قرار خواهند گرفت.
كَلَّا͏ٓ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ ٢٦ۙ
۲۶این چنین نیست [که می پندارد]، هنگامی که جان به گلوگاه رسد،
وَقِيْلَ مَنْࣝ رَاقٍ ٢٧ۙ
۲۷و [کسان بیمار] گویند: درمان کننده این بیمار کیست؟
وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُ ٢٨ۙ
۲۸و [بیمار] یقین می کند [که با رسیدن جان به گلوگاه] زمان جدایی [از دنیا، ثروت، زن و فرزند] فرا رسیده است!
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ٢٩ۙ
۲۹و [از سختی جان کندن] ساق به ساق به هم پیچد؛
اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَىِٕذِ اࣙلْمَسَاقُ ٣٠ؕࣖ
۳۰آن روز، روز سوق و مسیر به سوی پروردگار توست.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰى ٣١ۙ
۳۱[در آن حال فرشتگان می گویند: این به کام مرگ افتاده] نه [دعوت پیامبر را] باور کرد، و نه نماز خواند؛
وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰى ٣٢ۙ
۳۲بلکه [در میان اجتماعات] تکذیب کرد و روی گرداند؛
ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰٓي اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰى ٣٣ؕ
۳۳سپس متکبرانه و خرامان به سوی کسانش رفت.
اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ٣٤ۙ
۳۴[و گویند: با این وضعی که داری، عذاب دوزخ] برای تو شایسته تر است، شایسته تر!
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰى ٣٥ؕ
۳۵باز هم شایسته تر است شایسته تر.
اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًي ٣٦ؕ
۳۶آیا انسان گمان می کند بیهوده و مهمل [و بدون تکلیف و مسؤولیت] رها می شود؟!
اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰى ٣٧ۙ
۳۷آیا نطفه ای از منی که در رحم ریخته می شود نبود؟
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰى ٣٨ۙ
۳۸سپس علقه شد و خدا او را آفرید و اندامش را درست و نیکو ساخت،
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰي ٣٩ؕ
۳۹و از او دو زوج به وجود آورد یکی نر و دیگر ماده،
اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰٓي اَنْ يُّحْيِۦَ الْمَوْتٰى ٤٠ࣖ
۴۰آیا چنین نیرومند آگاهی توانا نیست که مردگان را زنده کند؟