اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ٣ؕ
ترجمه
آیا انسان گمان می کند که ما هرگز استخوان هایش را جمع نخواهیم کرد؟
سُورَةُ القِيَامَةِ
75:3جزء ۲۹
اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ ٣ؕ
آیا انسان گمان می کند که ما هرگز استخوان هایش را جمع نخواهیم کرد؟
لَا͏ٓ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ ١ۙ
به روز قیامت سوگند می خورم،
وَلَا͏ٓ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ ٢ؕ
و به نفس سرزنش گر قسم می خورم.
بَلٰى قٰدِرِيْنَ عَلٰٓي اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ ٤
چرا در حالی که تواناییم که [خطوط] سر انگشتانش را درست و نیکو بازسازی کنیم،
بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗ ٥ۚ
[نه اینکه به گمان او قیامتی در کار نباشد] بلکه انسان می خواهد [با دست و پا زدن در شک و تردید] فرارویش را [از اعتقاد به قیامت که بازدارنده ای قوی است] باز کند [تا برای ارتکاب هر گناهی آزاد باشد!]
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.