سوره Al-Haaqqa

اَلْحَا࢜قَّةُ ۝١ۙ

۱آن روز ثابت و حق [که وقوعش حتمی و تردیدناپذیر است،]

مَا الْحَا࢜قَّةُ ۝٢ۚ

۲آن روز ثابت و حق چیست؟

وَمَا͏ٓ اَدْرٰىكَ مَا الْحَا࢜قَّةُ ۝٣ؕ

۳و تو چه می دانی که آن روز ثابت و حق چیست؟

كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ وَعَادٌۢ بِالْقَارِعَةِ ۝٤

۴[قوم] ثمود و عاد آن روز کوبنده را انکار کردند؛

فَاَمَّا ثَمُوْدُ فَاُهْلِكُوْا بِالطَّاغِيَةِ ۝٥

۵اما قوم ثمود با عذابی سرکش هلاک شدند،

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ۝٦ۙ

۶و اما قوم عاد با تندبادی بسیار سرد و طغیان گر نابود شدند،

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًاۙ فَتَرَي الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰيۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ۝٧ۚ

۷که خدا آن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنان مسلط کرد و [اگر آنجا بودی] می دیدی که آنان مانند تنه های پوسیده و پوک درختان خرما روی زمین افتاده [و هلاک شده اند.]

فَهَلْ تَرٰي لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ ۝٨

۸آیا از آنان هیچ باقی مانده ای می بینی؟

وَجَا࢜ءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُو͏ٔ͏ْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِي͏ٔ͏َةِ ۝٩ۚ

۹و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و مردم شهرهای زیر و رو شده [قوم لوط] مرتکب گناهان بزرگ شدند،

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً ۝١٠

۱۰و فرستاده پروردگارشان را نافرمانی کردند و خدا هم آنان را به عذابی سخت گرفت.

اِنَّا لَمَّا طَغَا الْمَا࢜ءُ حَمَلْنٰكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ۝١١ۙ

۱۱هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَّتَعِيَهَا͏ٓ اُذُنٌ وَّاعِيَةٌ ۝١٢

۱۲تا آن را برای شما مایه تذکر و بیداری قرار دهیم و گوش شنوا آن را [به عنوان مایه عبرت و تذکر] حفظ کند.

فَاِذَا نُفِخَ فِي الصُّوْرِ نَفْخَةٌ وَّاحِدَةٌ ۝١٣ۙ

۱۳پس چون در صور یک بار دمیده شود،

وَّحُمِلَتِ الْاَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَّاحِدَةً ۝١٤ۙ

۱۴و زمین و کوه ها از جای خود برداشته شوند و هر دوی آنها یک باره درهم کوبیده و ریز ریز گردند!

فَيَوْمَىِٕذٍ وَّقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ۝١٥ۙ

۱۵پس آن روز است که آن واقعه بزرگ واقع می شود؛

وَانْشَقَّتِ السَّمَا࢜ءُ فَهِيَ يَوْمَىِٕذٍ وَّاهِيَةٌ ۝١٦ۙ

۱۶و آسمان بشکافد و در آن روز است که از هم گسسته و متلاشی گردد؛

وَّالْمَلَكُ عَلٰٓي اَرْجَا࢜ىِٕهَاؕ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۝١٧ؕ

۱۷و فرشتگان [برای اجرای دستورها حق] بر کناره ها و اطراف آسمان قرار می گیرند، ودر آن روز هشت فرشته، عرش پروردگارت را بر فراز همه آنها حمل می کنند.

يَوْمَىِٕذٍ تُعْرَضُوْنَ لَا تَخْفٰي مِنْكُمْ خَافِيَةٌ ۝١٨

۱۸آن روز [همه شما برای حسابرسی به پیشگاه خدا] عرضه می شوید در حالی که هیچ [عمل و نیّت] پوشیده ای از شما پنهان نمی ماند.

فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ فَيَقُوْلُ هَا࢜و͏ٔ͏ُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْ ۝١٩ۚ

۱۹اما کسی که پرونده اش را به دست راستش دهند، می گوید: [ای مردم!] پرونده مرا بگیرید و بخوانید.

اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْ ۝٢٠ۚ

۲۰من یقین داشتم که حساب اعمالم را می بینم [به این سبب همه اعمالم را هماهنگ با احکام خدا انجام دادم و کردار بدم را اصلاح کردم.]

فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍ ۝٢١ۙ

۲۱پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است.

فِيْ جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ۝٢٢ۙ

۲۲در بهشتی برین

قُطُوْفُهَا دَانِيَةٌ ۝٢٣

۲۳که میوه هایش در دسترس است.

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْ࢜ـًٔاۢ بِمَا͏ٓ اَسْلَفْتُمْ فِي الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ ۝٢٤

۲۴[به آنان گویند:] بخورید و بیاشامید، گوارایتان باد به سبب اعمالی که در ایام گذشته انجام دادید؛

وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ࣢ۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْ ۝٢٥ۚ

۲۵و اما کسی که پرونده اعمالش را به دست چپش دهند، می گوید: ای کاش پرونده ام را دریافت نمی کردم،

وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ۝٢٦ۚ

۲۶و نمی دانستم حساب من چیست؟

يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ ۝٢٧ۚ

۲۷ای کاش همان مرگ اول [که مرا از دنیا به آخرت انتقال داد] کارم را یکسره می کرد [و در نیستی ابد قرارم می داد،]

مَا͏ٓ اَغْنٰي عَنِّيْ مَالِيَهْ ۝٢٨ۚ

۲۸ثروتم عذاب را از من دفع نکرد،

هَلَكَ عَنِّيْ سُلْطٰنِيَهْ ۝٢٩ۚ

۲۹قدرت و توانم از دست رفت.

خُذُوْهُ فَغُلُّوْهُ ۝٣٠ۙ

۳۰[فرمان آید] او را بگیرید و در غل و زنجیرش کشید،

ثُمَّ الْجَحِيْمَ صَلُّوْهُ ۝٣١ۙ

۳۱آن گاه به دوزخش دراندازید،

ثُمَّ فِيْ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُوْنَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوْهُ ۝٣٢ؕ

۳۲سپس او را در زنجیری که طولش هفتاد ذرع است به بند کشید،

اِنَّهٗ كَانَ لَا يُو͏ٔ͏ْمِنُ بِاللّٰهِ الْعَظِيْمِ ۝٣٣ۙ

۳۳زیرا او به خدای بزرگ ایمان نمی آورده

وَلَا يَحُضُّ عَلٰي طَعَامِ الْمِسْكِيْنِ ۝٣٤ؕ

۳۴و مردم را به اطعام نیازمندان تشویق نمی کرده.

فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هٰهُنَا حَمِيْمٌ ۝٣٥ۙ

۳۵پس امروز او را در اینجا دوست مهربان و حمایت گری نیست؛

وَّلَا طَعَامٌ اِلَّا مِنْ غِسْلِيْنٍ ۝٣٦ۙ

۳۶و نه غذایی مگر چرکاب و کثافات [ی از بدن اهل دوزخ!]

لَّا يَاْكُلُهٗٓ اِلَّا الْخَاطِـُٔوْنَ ۝٣٧ࣖ

۳۷که آن را جز خطاکاران نمی خورند.

فَلَا͏ٓ اُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُوْنَ ۝٣٨ۙ

۳۸پس سوگند یاد می کنم به آنچه [از محسوسات] می بینید،

وَمَا لَا تُبْصِرُوْنَ ۝٣٩ۙ

۳۹و آنچه [از غیر محسوسات] نمی بینید،

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍ ۝٤٠ۚۙ

۴۰بی تردید این قرآن، گفتار فرستاده ای بزرگوار است،

وَّمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍؕ قَلِيْلًا مَّا تُو͏ٔ͏ْمِنُوْنَ ۝٤١ۙ

۴۱و آن گفتار یک شاعر نیست، ولی جز اندکی ایمان نمی آورید،

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍؕ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ ۝٤٢ؕ

۴۲و گفتار کاهن هم نیست، ولی جز اندکی متذکّر نمی شوید.

تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۝٤٣

۴۳نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است.

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِ ۝٤٤ۙ

۴۴و اگر [او] پاره ای از گفته ها را به دروغ بر ما می بست،

لَاَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِيْنِ ۝٤٥ۙ

۴۵ما او را به شدت می گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِيْنَ ۝٤٦ؗۖ

۴۶سپس رگ قلبش را پاره می کردیم؛

فَمَا مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ عَنْهُ حٰجِزِيْنَ ۝٤٧

۴۷در آن صورت هیچ کدام از شما مانع از عذاب او نبود،

وَاِنَّهٗ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ ۝٤٨

۴۸بی تردید این قرآن، وسیله پند و تذکری برای پرهیزکاران است.

وَاِنَّا لَنَعْلَمُ اَنَّ مِنْكُمْ مُّكَذِّبِيْنَ ۝٤٩

۴۹و ما به یقین می دانیم که از میان شما انکارکنندگانی هست.

وَاِنَّهٗ لَحَسْرَةٌ عَلَي الْكٰفِرِيْنَ ۝٥٠

۵۰و این انکار قطعاً مایه حسرت کافران است،

وَاِنَّهٗ لَحَقُّ الْيَقِيْنِ ۝٥١

۵۱و بی تردید این قرآن، حقّی یقینی است.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيْمِ ۝٥٢ࣖ

۵۲پس به نام پروردگارت تسبیح گوی.