قرآن 71:6 — سوره Nooh، آیه 6 | سادات
Skip to content

سُورَةُ نُوحٍ

سوره Nooh — آیه ۶

71:6جزء ۲۹

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَا࢜ءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا ۝٦

ترجمه

ولی دعوت من جز بر فرارشان نیفزود،

آیات پیرامون

  1. آیه ۴

    يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُو͏ٔ͏َخِّرْكُمْ اِلٰٓي اَجَلٍ مُّسَمًّيؕ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَا࢜ءَ لَا يُو͏ٔ͏َخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ۝٤

    تا خدا گناهانتان را بیامرزد و شما را تا زمانی معین مهلت دهد. اگر آگاهی داشته باشید [توجه خواهید کرد که] بی تردید هنگامی که اجل خدایی فرا رسد، تأخیر نخواهد داشت.

  2. آیه ۵

    قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًا ۝٥ۙ

    گفت: پروردگارا! همانا قوم خود را شب و روز [به آیین توحید] دعوت کردم،

  3. آیه ۷

    وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا ۝٧ۚ

    و من هرگاه آنان را دعوت کردم تا آنان را بیامرزی، انگشتان خود را در گوش هایشان کردند و جامه هایشان را به سر کشیدند و بر انکار خود پافشاری ورزیدند و به شدت تکبّر کردند،

  4. آیه ۸

    ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ۝٨ۙ

    آن گاه آنان را آشکارا دعوت کردم،

بازگشت به سوره

در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.

سادات را همراه داشته باشید

تجربهٔ کامل — مطالعهٔ آفلاین، صوت، یادآورها و نشانک‌ها — در اپلیکیشن است.

Get it on Google Playبه‌زودیDownload on the App Store