فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَا࢜ءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا ٦
ترجمه
ولی دعوت من جز بر فرارشان نیفزود،
سُورَةُ نُوحٍ
71:6جزء ۲۹
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَا࢜ءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا ٦
ولی دعوت من جز بر فرارشان نیفزود،
يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُو͏ٔ͏َخِّرْكُمْ اِلٰٓي اَجَلٍ مُّسَمًّيؕ اِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ اِذَا جَا࢜ءَ لَا يُو͏ٔ͏َخَّرُۘ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ٤
تا خدا گناهانتان را بیامرزد و شما را تا زمانی معین مهلت دهد. اگر آگاهی داشته باشید [توجه خواهید کرد که] بی تردید هنگامی که اجل خدایی فرا رسد، تأخیر نخواهد داشت.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًا ٥ۙ
گفت: پروردگارا! همانا قوم خود را شب و روز [به آیین توحید] دعوت کردم،
وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا ٧ۚ
و من هرگاه آنان را دعوت کردم تا آنان را بیامرزی، انگشتان خود را در گوش هایشان کردند و جامه هایشان را به سر کشیدند و بر انکار خود پافشاری ورزیدند و به شدت تکبّر کردند،
ثُمَّ اِنِّيْ دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ٨ۙ
آن گاه آنان را آشکارا دعوت کردم،
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.