سوره At-Taariq

وَالسَّمَا࢜ءِ وَالطَّارِقِ ۝١ۙ

۱سوگند به آسمان و به چیزی که در شب پدیدار می شود؛

وَمَا͏ٓ اَدْرٰىكَ مَا الطَّارِقُ ۝٢ۙ

۲و تو چه می دانی چیزی که در شب پدیدار می شود، چیست؟

النَّجْمُ الثَّاقِبُ ۝٣ۙ

۳همان ستاره درخشانی است که پرده ظلمت را می شکافد.

اِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ۝٤ؕ

۴هیچ کس نیست مگر اینکه بر او نگهبانی است.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥ؕ

۵پس انسان باید با تأمل بنگرد که از چه چیز آفریده شده است؟

خُلِقَ مِنْ مَّا࢜ءٍ دَافِقٍ ۝٦ۙ

۶از آبی جهنده آفریده شده است؛

يَّخْرُجُ مِنْۢ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَا࢜ىِٕبِ ۝٧ؕ

۷[آبی که] از صلب مرد و از میان استخوان های سینه زن بیرون می آید.

اِنَّهٗ عَلٰي رَجْعِهٖ لَقَادِرٌ ۝٨ؕ

۸بی تردید خدا بر بازگرداندن انسان [پس از مرگش] تواناست،

يَوْمَ تُبْلَي السَّرَا࢜ىِٕرُ ۝٩ۙ

۹روزی که رازها فاش می شود.

فَمَا لَهٗ مِنْ قُوَّةٍ وَّلَا نَاصِرٍ ۝١٠ؕ

۱۰پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب] نه نیرویی است و نه یاوری.

وَالسَّمَا࢜ءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ۝١١ۙ

۱۱سوگند به آسمان که دارای باران فراوان و پرریزش است.

وَالْاَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ۝١٢ۙ

۱۲و سوگند به زمین که [برای جوشیدن چشمه ها و کشت و زرع و روییدن نباتات] دارای شکاف است.

اِنَّهٗ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ۝١٣ۙ

۱۳بی تردید که این قرآن، سخنی جداکننده [میان حق و باطل] است

وَّمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ۝١٤ؕ

۱۴و آن هرگز شوخی نیست.

اِنَّهُمْ يَكِيْدُوْنَ كَيْدًا ۝١٥ۙ

۱۵آنان همواره [برای خاموش کردن نور حق] حیله می کنند

وَّاَكِيْدُ كَيْدًا ۝١٦ۚۖ

۱۶و من [هم در برابر آنان] چاره و تدبیری [مناسب] می کنم.

فَمَهِّلِ الْكٰفِرِيْنَ اَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ۝١٧ࣖ

۱۷پس کافران را مهلت ده و مدت اندکی آنان را در این حالی که هستند، واگذار.