اِذِ انۢ͏ْبَعَثَ اَشْقٰىهَا ١٢ࣕۙ
ترجمه
زمانی که بدبخت ترینشان به پا خاست.
سُورَةُ الشَّمۡسِ
91:12جزء ۳۰
اِذِ انۢ͏ْبَعَثَ اَشْقٰىهَا ١٢ࣕۙ
زمانی که بدبخت ترینشان به پا خاست.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰىهَا ١٠ؕ
و کسی که آن را [به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد] بیالود [از رحمت حق] نومید شد.
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰىهَا͏ٓ ١١ࣕۙ
قوم ثمود به سبب سرکشی و طغیانش [پیامبرشان را] تکذیب کرد،
فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰهَا ١٣ؕ
پس فرستاده خدا به آنان گفت: ناقه خدا و آبشخورش را [واگذارید]
فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاࣕۙ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنۢ͏ْبِهِمْ فَسَوّٰىهَا ١٤ࣕۙ
ولی به تکذیب او برخاستند و ناقه را پی کردند، و در نتیجه پروردگارشان به خاطر گناهشان عذاب سختی بر آنان فرو ریخت و همه قوم را با خاک یکسان و برابر ساخت؛
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.