سوره Al-Mutaffifin

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَ ۝١ۙ

۱وای بر کم فروشان!

الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَي النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَ ۝٢ؗۖ

۲آنان که چون از مردم کالایی را با پیمانه و وزنمی ستانند، تمام و کامل می ستانند،

وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَ ۝٣ؕ

۳و چون برای آنان پیمانه و وزن کنند، کم می دهند.

اَلَا يَظُنُّ اُولٰ࢜ىِٕكَ اَنَّهُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ ۝٤ۙ

۴آیا اینان یقین ندارند که حتماً بر انگیخته می شوند؟

لِيَوْمٍ عَظِيْمٍ ۝٥ۙ

۵برای روزی بزرگ،

يَّوْمَ يَقُوْمُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۝٦ؕ

۶روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند.

كَلَّا͏ٓ اِنَّ كِتٰبَ الْفُجَّارِ لَفِيْ سِجِّيْنٍ ۝٧ؕ

۷این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است.

وَمَا͏ٓ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌ ۝٨ؕ

۸و تو چه می دانی که سجّین چیست؟

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌ ۝٩ؕ

۹قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است.

وَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ ۝١٠ۙ

۱۰وای در آن روز بر تکذیب کنندگان.

الَّذِيْنَ يُكَذِّبُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِ ۝١١ؕ

۱۱آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهٖٓ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍ ۝١٢ۙ

۱۲و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند،

اِذَا تُتْلٰي عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ ۝١٣ؕ

۱۳[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است.

كَلَّا بَلْࣝ رَانَ عَلٰي قُلُوْبِهِمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۝١٤

۱۴این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.]

كَلَّا͏ٓ اِنَّهُمْ عَنْ رَّبِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ لَّمَحْجُوْبُوْنَ ۝١٥ؕ

۱۵این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند.

ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيْمِ ۝١٦ؕ

۱۶سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند.

ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ۝١٧ؕ

۱۷[به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید.

كَلَّا͏ٓ اِنَّ كِتٰبَ الْاَبْرَارِ لَفِيْ عِلِّيِّيْنَ ۝١٨ؕ

۱۸این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است

وَمَا͏ٓ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَ ۝١٩ؕ

۱۹تو چه می دانی علیّین چیست؟

كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌ ۝٢٠ۙ

۲۰قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است.

يَّشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُوْنَ ۝٢١ؕ

۲۱مقربان آن را مشاهده می کنند.

اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍ ۝٢٢ۙ

۲۲بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند

عَلَي الْاَرَا࢜ىِٕكِ يَنْظُرُوْنَ ۝٢٣ۙ

۲۳بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند.

تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيْمِ ۝٢٤ۚ

۲۴در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی.

يُسْقَوْنَ مِنْ رَّحِيْقٍ مَّخْتُوْمٍ ۝٢٥ۙ

۲۵آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند.

خِتٰمُهٗ مِسْكٌؕ وَفِيْ ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُوْنَ ۝٢٦ؕ

۲۶مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند،

وَمِزَاجُهٗ مِنْ تَسْنِيْمٍ ۝٢٧ۙ

۲۷و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُوْنَ ۝٢٨ؕ

۲۸[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند.

اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَ ۝٢٩ؗۖ

۲۹بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند

وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَ ۝٣٠ؗۖ

۳۰و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند،

وَاِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓي اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَ ۝٣١ؗۖ

۳۱و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند،

وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْٓا اِنَّ هٰٓو͏ٔ͏ُلَا࢜ءِ لَضَا࢜لُّوْنَ ۝٣٢ۙ

۳۲و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛

وَمَا͏ٓ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَ ۝٣٣ؕ

۳۳و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.]

فَالْيَوْمَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُوْنَ ۝٣٤ۙ

۳۴پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند.

عَلَي الْاَرَا࢜ىِٕكِۙ يَنْظُرُوْنَ ۝٣٥ؕ

۳۵بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند

هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ ۝٣٦ࣖ

۳۶که آیا کافران را در برابر آنچه همواره انجام می دادند کیفر داده اند؟