وَاَمَّا͏ٓ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِ ١٦ۚ
ترجمه
و اما چون او را بیازماید، پس روزی اش را بر او تنگ گیرد، گوید: پروردگارم مرا خوار و زبون کرد.
سُورَةُ الفَجۡرِ
89:16جزء ۳۰
وَاَمَّا͏ٓ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِ ١٦ۚ
و اما چون او را بیازماید، پس روزی اش را بر او تنگ گیرد، گوید: پروردگارم مرا خوار و زبون کرد.
اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ١٤ؕ
بی تردید پروردگارت در کمین گاه است؛
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِ ١٥ؕ
اما انسان، هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی داردش و نعمتش بخشد، می گوید: پروردگارم [چون شایسته و سزاوار بودم] مرا گرامی داشت،
كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَ ١٧ۙ
این چنین نیست که می پندارید، بلکه [زبونی، خواری و دور شدن شما از رحمت خدا برای این است که] یتیم را گرامی نمی دارید
وَلَا تَحٰ࢜ضُّوْنَ عَلٰي طَعَامِ الْمِسْكِيْنِ ١٨ۙ
و یکدیگر را بر طعام دادن به مستمند تشویق نمی کنید
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.