دعای روز پنج‌شنبه (امام علی علیه‌السلام)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

Bismillāhi r-raḥmāni r-raḥīm

به نام خداوند بخشنده مهربان

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مِنْ كُلِّ نَفْسٍ مِنَ الْاَنْفَاسِ وَخَطَرَةٍ مِنَ الْخَطَرَاتِ مِنَّا مِنَنٌ لاَ تُحْصٰى

Al-ḥamdu lillāhi alladhī lahu min kulli nafsin mina l-anfāsi wa khaṭratin mina l-khaṭarāti minnā minanun lā tuḥṣā

ستایش مخصوص خداوندی است که او را در هر نفَسی از نفس‌ها و هر اندیشه‌ای از اندیشه‌های ما، نعمت‌هایی است که به شماره نمی‌آید،

وَفِيْ كُلِّ لَحْظَةٍ مِنَ اللَّحَظَاتِ نِعَمٌ لاَ تُنْسٰى وَفِيْ كُلِّ حَالٍ مِنَ الْحَالاَتِ عَائِدَةٌ لاَ تُخْفٰى

wa fī kulli laḥẓatin mina l-laḥaẓāti niʿamun lā tunsā, wa fī kulli ḥālin mina l-ḥālāti ʿā'idatun lā tukhfā

و در هر لحظه‌ای از لحظه‌ها، نعمت‌هایی است که فراموش نمی‌شود، و در هر حالی از حال‌ها، بخششی است که پنهان نمی‌ماند.

وَسُبْحَانَ اللّٰهِ الَّذِيْ يَقْهَرُ الْقَوِيَّ وَيَنْصُرُ الضَّعِيْفَ وَيَجْبُرُ الْكَسِيْرَ وَيُغْنِيْ الْفَقِيْرَ

wa subḥāna llāhi alladhī yaqharu l-qawiyya wa yanṣuru ḍ-ḍaʿīfa wa yajburu l-kasīra wa yughni l-faqīra

و منزه است خداوندی که نیرومند را مقهور می‌کند، ناتوان را یاری می‌دهد، شکسته را جبران می‌کند و فقیر را بی‌نیاز می‌سازد،

وَيَقْبَلُ الْيَسِيْرَ وَيُعْطِيْ الْكَثِيْرَ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa yaqbalu l-yasīra wa yuʿṭi l-kathīra, wa huwa ʿalā kulli shay'in qadīrun

و اندک را می‌پذیرد و بسیار عطا می‌کند، و او بر همه چیز تواناست.

وَلاَ اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ السَّابِغُ النِّعْمَةِ الْبَالِغُ الْحِكْمَةِ الدَّامِغُ الْحُجَّةِ الْوَاسِعُ الرَّحْمَةِ الْمَانِحُ الْعِصْمَةِ

wa lā ilāha illā llāhu s-sābighu n-niʿmati l-bālighu l-ḥikmati d-dāmighu l-ḥujjati l-wāsiʿu r-raḥmati l-māniḥu l-ʿiṣmati

و معبودی جز خداوند نیست، فراوان‌نعمت، رسا در حکمت، کوبنده در حجت، گسترده در رحمت، بخشنده عصمت.

وَاللّٰهُ اَكْبَرُ ذُو السُّلْطَانِ الْمَنِيْعِ وَالْبُنْيَانِ الرَّفِيْعِ وَالْاِنْشَاءِ الْبَدِيْعِ وَالْحِسَابِ السَّرِيْعِ

wa llāhu akbaru dhu s-sulṭāni l-manīʿi wal-bunyāni r-rafīʿi wal-inshā'i l-badīʿi wal-ḥisābi s-sarīʿi

و خداوند بزرگ‌تر است، صاحب سلطنتِ نفوذناپذیر، بنیانِ بلند، آفرینشِ شگفت و حسابِ سریع.

وَصَلَّى اللّٰهُ عَلٰى مُحَمَّدٍ خَيْرِ النَّبِيِّيْنَ وَاٰلِهِ الطَّاهِرِيْنَ وَسَلَّمَ تَسْلِيْماً

wa ṣalla llāhu ʿalā muḥammadin khayri n-nabiyyīna wa ālihi ṭ-ṭāhirīna wa sallama taslīman

و درود خدا بر محمد، بهترین پیامبران، و خاندان پاکش باد، و سلامی فراوان بر آنان.

اَللّٰهُمَّ اِنِّيْ اَسْئَلُكَ سُؤَالَ الْخَائِفِ مِنْ وَقْفِهِ الْمَوْقِفَ الْوَجِلِ مِنَ الْعَرْضِ الْمُشْفِقِ مِنَ الْخَشْيَةِ

Allāhumma innī as'aluka su'āla l-khā'ifi min waqfihi l-mawqifa l-wajili mina l-ʿarḍi l-mushfiqi mina l-khashyati

خداوندا، من از تو می‌خواهم، خواستنِ ترسانی که از ایستادن در پیشگاهت هراسان است، از عرضِ اعمال بیمناک، از خشیت نگران است،

لِبَوَائِقِ الْقِيٰمَةِ الْمَأْخُوْذِ عَلَى الْغِرَّةِ النَّادِمِ عَلٰى خَطِيْئَتِهِ الْمَسْئُوْلِ الْمُحَاسَبِ الْمُثَابِ الْمُعَاقَبِ

libawā'iqi l-qiyāmati l-ma'khūdhi ʿalā l-ghirrati n-nādimi ʿalā khaṭī'atihi l-mas'ūli l-muḥāsabi l-muthābi l-muʿāqabi

از بلایای قیامت [ترسان]، آنکه در حال غفلت گرفتار شده، بر خطای خود پشیمان، بازخواست‌شونده، محاسبه‌شونده، پاداش‌یابنده و کیفرشونده است؛

الَّذِيْ لَمْ يَكِنَّهُ مَكَانٌ عَنْكَ وَلاَ وَجَدَ مَفَرًّا اِلاَّ اِلَيْكَ مُتَنَصِّلاً مُلْتَجِئاً مِنْ سَيِّئِ عَمَلِهٖ

alladhī lam yakinnahu makānun ʿanka wa lā wajada mafarran illā ilayka mutanaṣṣilan multaji'an min sayyi'i ʿamalihi

کسی که هیچ مکانی او را از تو پنهان نمی‌دارد و جز به سوی تو گریزگاهی نمی‌یابد، در حالی که از عمل بدش بیزاری می‌جوید و پناه می‌آورد،

مُقِرًّا بِعَظِيْمِ ذُنُوْبِهٖ قَدْ اَحَاطَتْ بِهِ الْهُمُوْمُ وَضَاقَتْ عَلَيْهِ رَحَائِبُ التُّخُوْمِ

muqirran biʿaẓīmi dhunūbihi, qad aḥāṭat bihi l-humūmu wa ḍāqat ʿalayhi raḥā'ibu t-tukhūmi

در حالی که به گناهان بزرگش اعتراف می‌کند، اندوه‌ها او را فرا گرفته و پهنه‌های گسترده زمین بر او تنگ شده،

مُوْقِنٌ بِالْمَوْتِ مُبَادِرٌ بِالتَّوْبَةِ قَبْلَ الْفَوْتِ اِنْ مَنَنْتَ بِهَا عَلَيْهِ وَعَفَوْتَ

mūqinun bil-mawti mubādirun bit-tawbati qabla l-fawti in mananta bihā ʿalayhi wa ʿafawta

به مرگ یقین دارد، پیش از فوت شدن به توبه می‌شتابد، اگر تو آن را بر او منت نهی و ببخشایی.

فَاَنْتَ اِلٰهِيْ رَجَائِيْ اِذَا ضَاقَ عَنِّيْ الرَّجَاءُ وَمَلْجَائِيْ اِذْ لَمْ اَجِدْ فِنَاءً لِلْاِلْتِجَاءِ

fa-anta ilāhī rajā'ī idhā ḍāqa ʿannī r-rajā'u wa malja'ī idh lam ajid finā'an lil-iltijā'i

پس تویی خدای من، امیدم آنگاه که امید بر من تنگ آید، و پناهگاهم آنگاه که آستانه‌ای برای پناه‌جویی نیابم.

تَوَحَّدْتَ سَيِّدِيْ بِالْعِزِّ وَالْعُلاَءِ وَتَفَرَّدْتَ بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَالْبَقَاءِ

tawaḥḥadta sayyidī bil-ʿizzi wal-ʿalā'i wa tafarradta bil-waḥdāniyyati wal-baqā'i

تو یگانه‌ای، ای سرور من، در عزت و بلندی، و یکتایی در وحدانیت و بقا.

فَاَنْتَ الْمُتَعَزِّزُ الْمُتَفَرِّدُ بِالْمَجْدِ فَلَكَ رَبِّيَ الْحَمْدُ لاَ يُوَارِيْ مِنْكَ مَكَانٌ وَلاَ يُغَيِّرُكَ دَهْرٌ وَلاَ زَمَانٌ

fa-anta l-mutaʿazzizu l-mutafarridu bil-majdi, falaka rabbiya l-ḥamdu, lā yuwārī minka makānun wa lā yughayyiruka dahrun wa lā zamānun

پس تویی عزتمند، یگانه در مجد؛ پس ای پروردگار من، ستایش تو راست. هیچ مکانی از تو چیزی را پنهان نمی‌دارد و هیچ روزگار و زمانی تو را دگرگون نمی‌سازد.

اَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ الْفِرَقَ وَفَلَقْتَ بِقُدْرَتِكَ الْفَلَقَ وَاَنَرْتَ بِكَرَمِكَ دَيَاجِيَ الْغَسَقِ

allafta biqudratika l-firaqa wa falaqta biqudratika l-falaqa wa anarta bikaramika dayājiya l-ghasaqi

با قدرت خود پراکنده‌ها را به هم پیوستی، با قدرت خود سپیده‌دم را شکافتی، و با کرم خود تاریکی‌های شب را روشن کردی.

وَاَجْرَيْتَ مِنَ الصُّمِّ الصَّيَاخِيْدِ عَذْباً وَفُرَاتاً وَاَهْمَرْتَ مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجاً

wa ajrayta mina ṣ-ṣummi ṣ-ṣayākhīdi ʿadhban wa furātan wa ahmarta mina l-muʿṣirāti mā'an thajjājan

و از سنگ‌های سخت و صلب، آبی گوارا و شیرین روان ساختی، و از ابرها آبی ریزان فرو باریدی.

وَجَعَلْتَ الشَّمْسَ لِلْبَرِيَّةِ سِرَاجاً وَهَّاجاً وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ اَبْرَاجاً

wa jaʿalta sh-shamsa lil-bariyyati sirājan wahhājan wal-qamara wan-nujūma abrājan

و خورشید را برای آفریدگان چراغی فروزان قرار دادی، و ماه و ستارگان را برج‌ها،

مِنْ غَيْرِ اَنْ تُمَارِسَ فِيْمَا ابْتَدَأْتَ لُغُوْباً وَلاَ عِلاَجاً

min ghayri an tumārisa fīmā btada'ta lughūban wa lā ʿilājan

بی‌آنکه در آنچه آغاز کردی، خستگی یا رنجی بر تو عارض شود.

وَاَنْتَ اِلٰهُ كُلِّ شَيْءٍ وَخَالِقُهٗ وَجَبَّارُ كُلِّ مَخْلُوْقٍ وَرَازِقُهٗ

wa anta ilāhu kulli shay'in wa khāliquhu wa jabbāru kulli makhlūqin wa rāziquhu

و تویی خدای هر چیز و آفریننده آن، و جبارِ هر آفریده و روزی‌دهنده آن.

فَالْعَزِيْزُ مَنْ اَعْزَزْتَ وَالذَّلِيْلُ مَنْ اَذْلَلْتَ وَالسَّعِيْدُ مَنْ اَسْعَدْتَ وَالشَّقِيُّ مَنْ اَشْقَيْتَ

fal-ʿazīzu man aʿzazta wadh-dhalīlu man adhlalta was-saʿīdu man asʿadta wash-shaqiyyu man ashqayta

پس عزیز کسی است که تو عزیزش کردی، و خوار کسی است که تو خوارش کردی، و سعادتمند کسی است که تو سعادتمندش کردی، و بدبخت کسی است که تو بدبختش کردی.

الْغَنِيُّ مَنْ اَغْنَيْتَ وَالْفَقِيْرُ مَنْ اَفْقَرْتَ

al-ghaniyyu man aghnayta wal-faqīru man afqarta

بی‌نیاز کسی است که تو بی‌نیازش کردی، و فقیر کسی است که تو فقیرش کردی.

اَنْتَ وَلِيّيْ وَمَوْلاَيَ وَعَلَيْكَ رِزْقِيْ وَبِيَدِكَ نَاصِيَتِيْ

anta waliyyī wa mawlāya wa ʿalayka rizqī wa biyadika nāṣiyatī

تویی ولیّ و مولای من، روزی‌ام بر توست و پیشانی‌ام (سرنوشتم) در دست توست.

فَصَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بِيْ مَا اَنْتَ اَهْلُهٗ

fa-ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin wafʿal bī mā anta ahluhu

پس بر محمد و آل محمد درود فرست، و با من چنان کن که شایسته توست،

وَعُدْ بِفَضْلِكَ عَلٰى عَبْدٍ غَمَرَهٗ جَهْلُهٗ وَاسْتَوْلٰى عَلَيْهِ التَّسْوِيْفُ

wa ʿud bifaḍlika ʿalā ʿabdin ghamarahu jahluhu wastawlā ʿalayhi t-taswīfu

و با فضل خود به بنده‌ای بازگرد که نادانی‌اش او را فرا گرفته و امروز و فردا کردن بر او چیره شده،

حَتّٰى سَالَمَ الْاَيَّامَ فَارْتَكَبَ الْمَحَارِمَ وَالْاٰثَامَ

ḥattā sālama l-ayyāma fartakaba l-maḥārima wal-āthāma

تا آنکه با روزگار [دنیا] سازش کرد و مرتکب حرام‌ها و گناهان شد.

فَاجْعَلْنِيْ سَيِّدِيْ عَبْداً يَفْزَعُ اِلَى التَّوْبَةِ فَاِنَّهَا مَفْزَعُ الْمُذْنِبِيْنَ

fajʿalnī sayyidī ʿabdan yafzaʿu ila t-tawbati fa-innahā mafzaʿu l-mudhnibīna

پس مرا، ای سرور من، بنده‌ای گردان که به توبه پناه می‌برد، زیرا آن پناهگاه گناهکاران است،

وَاَغْنِنِيْ بِجُوْدِكَ الْوَاسِعِ عَنِ الْمَخْلُوْقِيْنَ وَلاَ تُخْرِجْنِيْ اِلٰى شِرَارِ الْعَالَمِيْنَ

wa aghninī bijūdika l-wāsiʿi ʿani l-makhlūqīna wa lā tukhrijnī ilā shirāri l-ʿālamīna

و مرا با جودِ گسترده‌ات از آفریدگان بی‌نیاز گردان، و مرا به سوی بدترین جهانیان بیرون مران.

وَهَبْ لِيْ عَفْوَكَ فِيْ مَوْقِفِ يَوْمِ الدِّيْنِ فَاِنَّكَ اَرْحَمُ الرَّاحِمِيْنَ وَاَجْوَدُ الْاَجْوَدِيْنَ وَاَكْرَمُ الْاَكْرَمِيْنَ

wa hab lī ʿafwaka fī mawqifi yawmi d-dīni fa-innaka arḥamu r-rāḥimīna wa ajwadu l-ajwadīna wa akramu l-akramīna

و عفو خود را در جایگاه روز جزا به من عطا کن، زیرا تو مهربان‌ترین مهربانان، بخشنده‌ترین بخشندگان و کریم‌ترین کریمانی.

يَا مَنْ لَهُ الْاَسْمَاءُ الْحُسْنٰى وَالْاَمْثَالُ الْعُلْيَا جَبَّارُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرَضِيْنَ

yā man lahu l-asmā'u l-ḥusnā wal-amthālu l-ʿulyā jabbāru s-samāwāti wal-araḍīna

ای کسی که نام‌های نیکو و صفات برتر از آنِ اوست، جبارِ آسمان‌ها و زمین‌ها،

اِلَيْكَ قَصَدْتُ رَاجِياً فَلاَ تَرُدَّ يَدِيْ عَنْ سَنِيِّ مَوَاهِبِكَ صِفْراً

ilayka qaṣadtu rājiyan falā tarudda yadī ʿan saniyyi mawāhibika ṣifran

امیدوارانه آهنگِ تو کردم، پس دستم را از عطایای گران‌قدرت تهی بازمگردان.

اِنَّكَ جَوَادٌ مِفْضَالٌ يَا رَؤُوْفاً بِالْعِبَادِ وَمَنْ هُوَ لَهُمْ بِالْمِرْصَادِ

innaka jawādun mifḍālun, yā ra'ūfan bil-ʿibādi wa man huwa lahum bil-mirṣādi

به‌راستی که تو بخشنده و پرعطایی. ای مهربان با بندگان، و ای کسی که در کمینِ [مراقبِ] آنانی،

اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّيَ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَاٰلِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تُجْزِلَ ثَوَابِيْ وَتُحْسِنَ مَاٰبِيْ

as'aluka an tuṣalliya ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin wa an tujzila thawābī wa tuḥsina ma'ābī

از تو می‌خواهم که بر محمد و آل محمد درود فرستی، و پاداشم را فراوان گردانی، و بازگشتم را نیکو کنی،

وَتَسْتُرَ عُيُوْبِيْ وَتَغْفِرَ ذُنُوْبِيْ وَتُنْقِذَنِيْ مَوْلاَيَ بِفَضْلِكَ مِنْ اَلِيْمِ الْعِقَابِ

wa tastura ʿuyūbī wa taghfira dhunūbī wa tunqidhanī mawlāya bifaḍlika min alīmi l-ʿiqābi

و عیب‌هایم را بپوشانی، و گناهانم را بیامرزی، و مرا، ای مولای من، به فضل خود از عذاب دردناک برهانی.

اِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيْمٌ وَهَّابٌ فَقَدْ اَلْقَتْنِيْ السَّيِّئَاتُ وَالْحَسَنَاتُ بَيْنَ ثَوَابٍ وَعِقَابٍ

innaka jawādun karīmun wahhābun, faqad alqatni s-sayyi'ātu wal-ḥasanātu bayna thawābin wa ʿiqābin

به‌راستی که تو بخشنده، کریم و بسیار عطاکننده‌ای؛ چرا که بدی‌ها و نیکی‌ها مرا میان پاداش و کیفر افکنده‌اند.

فَقَدْ رَجَوْتُ اَنْ تَكُوْنَ بِلُطْفِكَ تَتَغَمَّدُ عَبْدَكَ الْمُقِرَّ بِفَوَادِحِ الْعُيُوْبِ

faqad rajawtu an takūna bilutfika tataghammadu ʿabdaka l-muqirra bifawādiḥi l-ʿuyūbi

پس امید بسته‌ام که تو با لطف خود، بنده‌ات را که به عیب‌های سنگین اعتراف دارد، در بر گیری،

بِجُوْدِكَ وَكَرَمِكَ يَا غَافِرَ الذُّنُوْبِ وَتَصْفَحُ عَنْ زَلَلِهٖ

bijūdika wa karamika yā ghāfira dh-dhunūbi wa taṣfaḥu ʿan zalalihi

با جود و کرمت، ای آمرزنده گناهان، و از لغزش او درگذری.

فَلَيْسَ لِيْ سَيِّدِيْ رَبٌّ اَرْتَجِيْهِ غَيْرُكَ وَلاَ اِلٰهَ اَسْئَلُهُ جَبْرَ فَاقَتِيْ وَمَسْكَنَتِيْ سِوَاكَ

falaysa lī sayyidī rabbun artajīhi ghayruka wa lā ilāha as'aluhu jabra fāqatī wa maskanatī siwāka

پس ای سرور من، مرا جز تو پروردگاری نیست که به او امید بندم، و جز تو معبودی نیست که جبرانِ نیاز و بینوایی‌ام را از او بخواهم.

فَلاَ تَرُدَّنِيْ مِنْكَ بِالْخَيْبَةِ يَا مُقِيْلَ الْعَثَرَاتِ وَكَاشِفَ الْكُرُبَاتِ

falā taruddanī minka bil-khaybati yā muqīla l-ʿatharāti wa kāshifa l-kurubāti

پس مرا از درگاهت ناامید بازمگردان، ای درگذرنده از لغزش‌ها و برطرف‌کننده گرفتاری‌ها.

اِلٰهِيْ فَسُرَّنِيْ فَاِنِّيْ لَسْتُ بِاَوَّلِ مَنْ سَرَرْتَهُ يَا وَلِيَّ النِّعَمِ وَشَدِيْدَ النِّقَمِ

ilāhī fasurranī fa-innī lastu bi-awwali man sarartahu, yā waliyya n-niʿami wa shadīda n-niqami

خدای من، پس مرا شاد گردان، زیرا من نخستین کسی نیستم که او را شاد کرده‌ای، ای صاحب نعمت‌ها و سخت‌کیفر،

وَدَائِمَ الْمَجْدِ وَالْكَرَمِ وَاخْصُصْنِيْ مِنْكَ بِمَغْفِرَةٍ لاَ يُقَارِنُهَا شَقَاءٌ وَسَعَادَةٍ لاَ يُدَانِيْهَا اَذًى

wa dā'ima l-majdi wal-karami, wakhṣuṣnī minka bimaghfiratin lā yuqārinuhā shaqā'un wa saʿādatin lā yudānīhā adhan

و جاودان در مجد و کرم؛ و مرا از سوی خود به آمرزشی مخصوص گردان که هیچ بدبختی همراهش نباشد، و سعادتی که هیچ آزاری به آن نزدیک نشود.

وَاَلْهِمْنِيْ تُقَاكَ وَمَحَبَّتَكَ وَجَنِّبْنِيْ مُوْبِقَاتِ مَعْصِيَتِكَ

wa alhimnī tuqāka wa maḥabbataka wa jannibnī mūbiqāti maʿṣiyatika

و پرهیزگاری و محبت خود را به من الهام کن، و مرا از گناهانِ هلاک‌کننده نافرمانی‌ات دور بدار،

وَلاَ تَجْعَلْ لِلنَّارِ عَلَيَّ سُلْطَاناً اِنَّكَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ

wa lā tajʿal lin-nāri ʿalayya sulṭānan, innaka ahlu t-taqwā wa ahlu l-maghfirati

و آتش را بر من تسلطی مده؛ به‌راستی که تو سزاوار پروا و سزاوار آمرزشی.

وَقَدْ دَعَوْتُكَ وَتَكَفَّلْتَ بِالْاِجَابَةِ فَلاَ تُخَيِّبْ سَائِلَكَ وَلاَ تَخْذُلْ طَالِبَكَ

wa qad daʿawtuka wa takaffalta bil-ijābati falā tukhayyib sā'ilaka wa lā takhdhul ṭālibaka

و تو را خواندم و تو اجابت را ضمانت کردی، پس درخواست‌کننده‌ات را ناامید مکن، و جوینده‌ات را وامگذار،

وَلاَ تَرُدَّ اٰمِلَكَ يَا خَيْرَ مَأْمُوْلٍ وَاَسْئَلُكَ بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ وَفَرْدَانِيَّتِكَ وَرُبُوْبِيَّتِكَ

wa lā tarudda āmilaka yā khayra ma'mūlin wa as'aluka bira'fatika wa raḥmatika wa fardāniyyatika wa rubūbiyyatika

و امیدوارت را بازمگردان، ای بهترین کسی که به او امید می‌رود. و از تو می‌خواهم به رأفت، رحمت، یکتایی و ربوبیتت،

يَا مَنْ هُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ وَبِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيْطٌ

yā man huwa ʿalā kulli shay'in qadīrun wa bikulli shay'in muḥīṭun

ای کسی که بر همه چیز تواناست و بر همه چیز احاطه دارد،

فَاكْفِنِيْ مَا اَهَمَّنِيْ مِنْ اَمْرِ دُنْيَايَ وَاٰخِرَتِيْ فَاِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاءِ لَطِيْفٌ لِمَا تَشَاءُ

fakfinī mā ahammanī min amri dunyāya wa ākhiratī fa-innaka samīʿu d-duʿā'i laṭīfun limā tashā'u

پس مرا در آنچه از کارِ دنیا و آخرتم مرا نگران کرده، کفایت کن، زیرا تو شنونده دعایی، نسبت به آنچه بخواهی لطیفی.

وَاَدْرِجْنِيْ فِيْ دَرَجِ مَنْ اَوْجَبْتَ لَهٗ حُلُوْلَ دَارِ كَرَامَتِكَ مَعَ اَصْفِيَائِكَ وَاَهْلِ اخْتِصَاصِكَ

wa adrijnī fī daraji man awjabta lahu ḥulūla dāri karāmatika maʿa aṣfiyā'ika wa ahli khtiṣāṣika

و مرا در زمره کسانی درآور که سکونت در سرای کرامتت را برایشان واجب کرده‌ای، همراه با برگزیدگان و خاصانت،

بِجَزِيْلِ مَوَاهِبِكَ فِيْ دَرَجَاتِ جَنَّاتِكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّيْنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِيْنَ

bijazīli mawāhibika fī darajāti jannātika maʿa lladhīna anʿamta ʿalayhim mina n-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wash-shuhadā'i waṣ-ṣāliḥīna

با عطایای فراوانت در درجات بهشتت، همراه با کسانی که به آنان نعمت بخشیدی: پیامبران، راستگویان، شهیدان و شایستگان.

وَحَسُنَ اُولٰئِكَ رَفِيْقاً

wa ḥasuna ulā'ika rafīqan

و آنان چه نیکو همراهانی هستند!

وَمَا افْتَرَضْتَ عَلَيَّ فَاحْتَمِلْهُ عَنِّيْ اِلٰى مَنْ اَوْجَبْتَ حُقُوْقَهٗ مِنَ الْاٰبَاءِ وَالْاُمَّهَاتِ وَالْاِخْوَةِ وَالْاَخَوَاتِ

wa mā ftaraḍta ʿalayya faḥtamilhu ʿannī ilā man awjabta ḥuqūqahu mina l-ābā'i wal-ummahāti wal-ikhwati wal-akhawāti

و آنچه بر من واجب کرده‌ای، آن را از جانب من به کسانی که حقوقشان را واجب کرده‌ای بپرداز: پدران، مادران، برادران و خواهران،

وَاغْفِرْ لِيْ وَلَهُمْ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ اِنَّكَ قَرِيْبٌ مُجِيْبٌ وَاسِعُ الْبَرَكَاتِ

waghfir lī wa lahum maʿa l-mu'minīna wal-mu'mināti innaka qarībun mujībun wāsiʿu l-barakāti

و مرا و آنان را همراه با مؤمنان و مؤمنات بیامرز؛ به‌راستی که تو نزدیک، اجابت‌کننده و گسترده‌برکتی.

وَذٰلِكَ عَلَيْكَ يَسِيْرٌ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِيْنَ. وَصَلَّى اللّٰهُ عَلٰى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَاٰلِهٖ وَسَلَّمَ تَسْلِيْماً

wa dhālika ʿalayka yasīrun yā arḥama r-rāḥimīna. wa ṣalla llāhu ʿalā muḥammadin in-nabiyyi wa ālihi wa sallama taslīman

و این بر تو آسان است، ای مهربان‌ترین مهربانان. و درود خدا بر محمد پیامبر و خاندانش باد، و سلامی فراوان بر آنان.