دعای روز شنبه (امام علی علیه‌السلام)

بِسْمِ اﷲِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیْم

Bismi-llāhi r-raḥmāni r-raḥīm

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

اَلْحَمْدُ لِلّٰہِ الَّذِیْ قَرَنَ رَجَآئِیْ بِعَفْوِہٖ

Al-ḥamdu li-llāhi alladhī qarana rajā’ī biʿafwih

سپاس خدایی را که امید مرا با بخشایش خود پیوند داد

وَ فَسَحَ اَمَلِیْ بِحُسْنِ تَجَاوُزِہٖ وَ صَفْحِہٖ

Wa fasaḥa amalī biḥusni tajāwuzih wa ṣafḥih

و آرزوی مرا با گذشت نیکو و بخشش خود گسترش داد

وَ قُوَّیٰ مَتْنِیْ وَ ظَہْرِیْ وَ سَاعِدِیْ وَ یَدِیْ

Wa qawwā matnī wa ẓahrī wa sāʿidī wa yadī

و پشت و کمر و بازو و دست مرا نیرومند ساخت

بِمَا عَرَّفَنِیْ مِنْ جُوْدِہٖ وَ کَرَمِہٖ

Bimā ʿarrafanī min jūdih wa karamih

به سبب آنچه از بخشندگی و کرم خود به من شناساند

وَلَمْ یُخْلِنِیْ مَعَ مَقَامِیْ عَلٰی مَعْصِیَتِہٖ

Wa lam yukhlinī maʿa maqāmī ʿalā maʿṣiyatih

و با وجود پایداری‌ام بر نافرمانی، مرا وا نگذاشت

وَ تَقْصِیْرِیْ فِیْ طَاعَتِہٖ وَمَا یُحِقُّ عَلَیَّ

Wa taqṣīrī fī ṭāʿatih wa mā yuḥiqqu ʿalayya

و کوتاهی‌ام در فرمانبرداری او و آنچه بر من واجب است

مِنْ اِعْتِقَادِ خَشْیَتِہٖ وَ اِسْتِشْعَارِ خِیْفَتِہٖ

Min iʿtiqādi khashyatih wa istishʿāri khīfatih

از داشتن ترس از او و احساس بیم از او

مِنْ تَوَاتُرِ مِنَنِہٖ وَ تَظَاہُرِ نِعَمِہٖ

Min tawāturi minanih wa taẓāhuri niʿamih

به سبب پیوستگی منت‌ها و آشکاری نعمت‌های او

وَ سُبْحَانَ اﷲِ الَّذِیْ یَتَوَکَّلُ کُلُّ مُؤْمِنٍ عَلَیْہِ

Wa subḥāna llāhi alladhī yatawakkalu kullu mu’minin ʿalayh

و پاک است خدایی که هر مؤمنی بر او توکل می‌کند

وَ یَضْطَرُّ کُلُّ حَاجَۃٍ اِلَیْہِ

Wa yaḍṭarru kullu ḥājah ilayh

و هر نیازمندی به ناچار به سوی او روی می‌آورد

وَلاَ یَسْتَغْنِیْ اَحَدٌ اِلاَّ بِفَضْلِ مَا لَدَیْہِ

Wa lā yastaghnī aḥadun illā bifaḍli mā ladayh

و هیچ‌کس بی‌نیاز نمی‌شود مگر به فضل آنچه نزد اوست

وَلَآ اِلٰہَ اِلاَّ اﷲُ الْمُقِیْلُ عَلٰی مَنْ اَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِہِ

Wa lā ilāha illā llāhu l-muqīlu ʿalā man aʿraḍa ʿan dhikrih

و خدایی جز الله نیست، همان که به روی‌گردانان از یاد خود نیز مهلت می‌بخشد

التَّوَّابُ عَلٰی مَنْ تَابَ اِلَیْہِ مِنْ عَظِیْمِ ذَنْبِہٖ

At-tawwābu ʿalā man tāba ilayh min ʿaẓīmi dhanbih

توبه‌پذیر بر کسی که از گناه بزرگ خود به سوی او باز گردد

السَّاخِطُ عَلٰی مَنْ قَنَطَ مِنْ وَاسِعِ رَحْمَتِہٖ

As-sākhitu ʿalā man qanaṭa min wāsiʿi raḥmatih

خشمگین بر کسی که از رحمت گستردهٔ او ناامید شود

وَ یَئِسَ مِنْ عَاجِلِ رَوْحِہٖ

Wa ya’isa min ʿājili rawḥih

و از گشایش زودهنگام او نومید گردد

وَاﷲُ اَکْبَرُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَمَالِكُهُ

Wa llāhu akbar khāliqu kulli shay’in wa mālikuh

و خدا بزرگ‌تر است، آفرینندهٔ هر چیز و مالک آن

وَ مُبِيدُ كُلِّ شَيْءٍ وَمُهْلِكُهُ

Wa mubīdu kulli shay’in wa muhlikuh

و نابودکنندهٔ هر چیز و هلاک‌کنندهٔ آن

وَاﷲُ اَكْبَرُ كَبِيرًا كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

Wa llāhu akbaru kabīran kamā huwa ahluh

و خدا بزرگ‌تر است، بزرگی چنان‌که شایستهٔ اوست

وَ مُسْتَحِقَّهُ

Wa mustaḥiqqah

و آن‌گونه که سزاوار آن است

اَللّٰہُمَّ صَلِّ عَلٰی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ نَبِیِّکَ

Allāhumma ṣalli ʿalā Muḥammadin ʿabdika wa nabiyyik

بار خدایا! بر محمد، بنده و پیامبر خود درود فرست

وَ رَسُوْلِکَ وَ اَمِیْنِکَ وَ شَاہِدِکَ

Wa rasūlik wa amīnik wa shāhidik

و فرستاده و امین و گواه تو

التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ عَلٰی اٰلِ مُحَمَّدٍ

At-taqiyyi n-naqiyyi wa ʿalā āli Muḥammad

پرهیزگار و پاک، و بر خاندان محمد

الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ

Aṭ-ṭayyibīna ṭ-ṭāhirīn

آنان که پاکیزه و مطهرند

اَللّٰہُمَّ اِنِّیْ اَسْئَلُکَ سُؤَالَ مُعْتَرِفٍ بِذَنْبِہٖ

Allāhumma innī as’aluka su’āla muʿtarifin bidhanbih

بار خدایا! از تو می‌خواهم چون خواستن کسی که به گناه خود اعتراف دارد

نَادِمٍ عَلٰی اِقْتِرَافِ تَبِعَتِہٖ

Nādim ʿalā iqtirāfi tabiʿatih

پشیمان از ارتکاب پیامدهای آن

وَ اَنْتَ اَوْلٰی مَنِ اعْتُمِدَ وَ عُفِيَ

Wa anta awlā man iʿtumida wa ʿufiya

و تو سزاوارترین کسی هستی که بر او تکیه شود و ببخشاید

وَ جَادَ بِالْمَغْفِرَةِ مَنْ ظَلَمَ وَ أَسَاءَ

Wa jāda bil-maghfirati man ẓalama wa asā’

و به کسی که ستم و بدی کرده، آمرزش بخشد

فَقَدْ أَوْبَقَتْنِي الذُّنُوبُ فِي مَهَادِي الْهَلَكَةِ

Faqad awbaqatnī dh-dhunūbu fī mahādi l-halak

همانا گناهان مرا در بسترهای هلاکت افکنده‌اند

وَ أَحَاطَتْ بِيَ الْآثَامُ

Wa aḥāṭat biyya l-āthām

و گناهان مرا فرا گرفته‌اند

وَ بَقِيتُ غَيْرَ مُسْتَقِلٍّ بِهَا

Wa baqītu ghayra mustaqillin bihā

و ناتوان از تحمل آن‌ها مانده‌ام

وَ أَنْتَ الْمُرْتَجَى وَ عَلَيْكَ مُعَوَّلِي

Wa anta l-murtajā wa ʿalayka muʿawwalī

و تویی امید من و بر تو تکیهٔ من است

فِي الشِّدَّةِ وَ الرَّخَاءِ

Fī sh-shiddati war-rakhā’

در سختی و آسایش

وَ أَنْتَ مَلْجَأُ الْخَائِفِ الْغَرِيقِ

Wa anta malja’u l-khā’ifi l-gharīq

و تویی پناهگاه ترسان غرق‌شده

وَ أَرْأَفُ مِنْ كُلِّ شَفِيقٍ

Wa ar’afu min kulli shafīq

و مهربان‌تر از هر دلسوزی

وَ إِلَيْكَ قَصَدْتُ

Wa ilayka qaṣadt

و به سوی تو آهنگ کرده‌ام

سَيِّدِي وَ أَنْتَ مُنْتَهَى الْقَصْدِ لِلْقَاصِدِينَ

Sayyidī wa anta muntahā l-qaṣdi lil-qāṣidīn

ای سرور من! تویی نهایت مقصود قصدکنندگان

وَ أَرْحَمُ مَنِ اسْتُرْحِمَ

Wa arḥamu mani sturḥim

و مهربان‌ترین کسی که از او رحمت خواسته شود

فِي تَجَاوُزِكَ عَنِ الْمُذْنِبِينَ

Fī tajāwuzika ʿani l-mudhnibīn

در گذشت تو از گناهکاران

اَللّٰہُمَّ أَنْتَ الَّذِي لَا يَتَعَاظَمُكَ غُفْرَانُ الذُّنُوبِ

Allāhumma anta alladhī lā yataʿāẓamuka ghufrānu dh-dhunūb

بار خدایا! تو آنی که آمرزش گناهان بر تو دشوار نیست

وَ كَشْفُ الْكُرُوبِ وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

Wa kashfu l-kurūb wa anta ʿallāmu l-ghuyūb

و نه برطرف کردن اندوه‌ها؛ و تو دانای نهان‌هایی

وَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ وَ كَشَّافُ الْكُرُوبِ

Wa sattāru l-ʿuyūb wa kashshāfu l-kurūb

پوشانندهٔ عیب‌ها و برطرف‌کنندهٔ اندوه‌ها

لِأَنَّكَ الْبَاقِي الرَّحِيمُ الَّذِي تَسَرْبَلْتَ بِالرُّبُوبِيَّةِ

Li’annaka l-bāqī r-raḥīm alladhī tasarbalta bir-rubūbiyyah

زیرا تو باقی و مهربانی که جامهٔ ربوبیت بر تن کرده‌ای

وَ تَوَحَّدْتَ بِالْإِلٰهِيَّةِ

Wa tawaḥḥadta bil-ilāhiyyah

و در الوهیت یگانه گشته‌ای

وَ تَنَزَّهْتَ بِالْحَيْثُوثِيَّةِ

Wa tanazzahhta bil-ḥaythūthiyyah

و از هرگونه چگونگی و جهت پاک و منزهی

فَلَمْ يَجِدْكَ وَاصِفٌ مَحْدُودًا بِالْكَيْفُوفِيَّةِ

Falam yajidka wāṣifun maḥdūdan bil-kayfūfiyyah

پس هیچ وصف‌کننده‌ای تو را محدود به چگونگی نمی‌یابد

وَ لَا تَقَعْ فِي الْأَوْهَامِ بِالْمَاهِيَّةِ وَ الْحَيْنُونِيَّةِ

Wa lā taqaʿ fī l-awhām bil-māhiyyah wal-ḥaynūniyyah

و در وهم‌ها به ماهیت و زمان‌مندی نمی‌گنجی

فَلَكَ الْحَمْدُ عَدَدَ نِعْمَائِكَ عَلَى الْأَنَامِ

Falaka l-ḥamdu ʿadada niʿmā’ika ʿalā l-anām

پس سپاس تو را به شمار نعمت‌هایت بر آفریدگان

وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلَى كُرُورِ اللَّيَالِي وَ الْأَيَّامِ

Wa laka sh-shukru ʿalā kurūri l-layālī wal-ayyām

و سپاس تو را بر گردش شب‌ها و روزها

اِلٰہِی بِیَدِکَ الْخَیْرُ وَ اَنْتَ وَلِیُّہٗ

Ilāhī biyadika l-khayr wa anta waliyyuh

خدای من! خیر به دست توست و تو سرپرست آنی

مُنِیْحُ الرَّغَآئِبِ وَ غَایَةُ الْمَطَالَبِ

Munīḥu r-raghā’ib wa ghāyatu l-maṭālib

بخشندهٔ خواسته‌ها و نهایت مطلوب‌ها

اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِسَعَةِ رَحْمَتِکَ

Ataqarrabu ilayka bisaʿati raḥmatik

به گستردگی رحمت تو به تو نزدیک می‌جویم

الَّتِیْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدْ تَرَى

Allatī wasiʿat kulla shay’ faqad tarā

همان که هر چیز را فرا گرفته است، و همانا تو می‌بینی

يَا رَبِّ مَكَانِي وَ تَطَّلِعُ عَلَى ضَمِيرِي

Yā rabb makānī wa taṭṭaliʿu ʿalā ḍamīrī

ای پروردگار من! جایگاه مرا می‌بینی و بر درون من آگاهی

وَ تَعْلَمُ سِرِّي وَ لَا يَخْفَى عَلَيْكَ أَمْرِي

Wa taʿlamu sirrī wa lā yakhfā ʿalayka amrī

و راز مرا می‌دانی و کار من بر تو پوشیده نیست

وَ أَنْتَ أَقْرَبُ إِلَيَّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

Wa anta aqrabu ilayya min ḥabli l-warīd

و تو از رگ گردن به من نزدیک‌تری

فَتُبْ عَلَيَّ وَ اغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً

Fatub ʿalayya waghfir lī maghfirah

پس توبهٔ مرا بپذیر و مرا بیامرز، آمرزشی

لَا أَرْجِعُ مَعَهَا إِلَى مَعْصِيَتِكَ

Lā arjiʿu maʿahā ilā maʿṣiyatik

که پس از آن به نافرمانی تو باز نگردم

يَا أَكْرَمَ الْأَكْرَمِينَ

Yā akrama l-akramīn

ای کریم‌ترین کریمان

اِلٰہِی أَنْتَ الَّذِي أَصْلَحْتَ قُلُوبَ الْمُفْسِدِينَ

Ilāhī anta alladhī aṣaḥta qulūba l-mufsidīn

خدای من! تو آنی که دل‌های تبهکاران را اصلاح کردی

فَأَصْلِحْنِي بِإِصْلَاحِكَ

Fa aṣaḥnī bi’iṣlāḥik

پس مرا به اصلاح خود اصلاح فرما

وَ مَنَنْتَ عَلَى الضَّالِّينَ فَهَدَيْتَهُمْ

Wa mananta ʿalā ḍ-ḍāllīn fahadaytahum

و بر گمراهان منت نهادی و آنان را هدایت کردی

وَ قَوَّمْتَ عَثْرَاتِهِمْ فَمَنَحْتَهُمْ مَحَبَّتَكَ

Wa qawwamt ʿatharātihim famanaḥtahum maḥabbat

و لغزش‌های آنان را اصلاح کردی و محبت خود را به آنان بخشیدی

وَ جَنَّبْتَهُمْ مَعْصِيَتَكَ

Wa jannabtahum maʿṣiyatik

و آنان را از نافرمانی خود دور داشتی

وَ أَدْرَجْتَهُمْ فِي دَرَجَاتِ الْمَغْفُورِ لَهُمْ

Wa adrajtahum fī darajāti l-maghfūr lahum

و آنان را در درجات آمرزیدگان جای دادی

وَ أَحْلَلْتَهُمْ مَحَلَّ الْفَائِزِينَ

Wa aḥlaltahum maḥalla l-fā’izīn

و آنان را در جایگاه رستگاران فرود آوردی

فَأَسْأَلُكَ يَا مَوْلَايَ أَنْ تُلْحِقَنِي بِهِمْ

Fa as’aluka yā mawlāy an tulḥiqanī bihim

پس از تو می‌خواهم، ای مولای من، که مرا به آنان بپیوندی

يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

Yā arḥama r-rāḥimīn

ای مهربان‌ترین مهربانان

اَللّٰہُمَّ اِنِّیْ اَسْئَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلٰی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

Allāhumma innī as’aluka an tuṣalliya ʿalā Muḥammad wa āli Muḥammad

بار خدایا! از تو می‌خواهم که بر محمد و خاندان محمد درود فرستی

وَ أَنْ تَرْزُقَنِي رِزْقًا وَاسِعًا حَلَالًا طَيِّبًا

Wa an tarzuqanī rizqan wāsiʿan ḥalālan ṭayyiban

و مرا روزی گسترده، حلال و پاکیزه عطا فرمایی

فِي عَافِيَةٍ وَ عَمَلًا يُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ

Fī ʿāfiyah wa ʿamalan yuqarribunī ilayk

در تندرستی، و کرداری که مرا به تو نزدیک سازد

يَا خَيْرَ مَسْئُولٍ

Yā khayra mas’ūl

ای بهترین کسی که از او خواسته می‌شود

اَللّٰہُمَّ وَ أَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ ضَرَاعَةً مُقِرٍّ عَلَى نَفْسِهِ

Allāhumma wa ataḍarraʿu ilayka ḍarāʿatan muqirr ʿalā nafsih

بار خدایا! به درگاه تو زاری می‌کنم، زاری کسی که به زیان خود اقرار می‌کند

بِالْهَفَوَاتِ أَتُوبُ إِلَيْكَ يَا تَوَّابُ

Bil-hafawāt atūbu ilayk yā tawwāb

به لغزش‌ها؛ به سوی تو توبه می‌کنم، ای توبه‌پذیر

فَلَا تَرُدَّنِي خَائِبًا يَا وَهَّابُ

Falā taruddani khā’iban yā wahhāb

پس مرا ناامید باز مگردان، ای بسیار بخشنده

فَقَدِيمًا جُدْتَ عَلَى الْمُذْنِبِينَ بِالْمَغْفِرَةِ

Faqadīman judta ʿalā l-mudhnibīn bil-maghfirah

چرا که از دیرباز بر گناهکاران به آمرزش بخشش کرده‌ای

وَ سَتَرْتَ قَبَائِحَ الْفِعَالِ

Wa satarta qabā’iḥa l-fiʿāl

و زشتی‌های کردار را پوشاندی

يَا جَلِيلُ يَا مُتَعَالُ

Yā jalīl yā mutaʿāl

ای باشکوه، ای برتر

أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِمَنْ أَوْجَبْتَ حَقَّهُ عَلَيَّ

Atawajjahu ilayka biman awjabta ḥaqqahu ʿalayya

به تو روی می‌آورم به وسیلهٔ کسانی که حق آنان را بر من واجب کردی

إِذْ لَمْ يَكُنْ لِي مِنَ الْخَيْرِ مَا أَتَوَجَّهُ بِهِ

Idh lam yakun lī mina l-khayr mā atawajjahu bih

زیرا مرا از خیر چیزی نیست که با آن روی آورم

وَ حَالَتِ الذُّنُوبُ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْمُحْسِنِينَ

Wa ḥālat adh-dhunūb baynī wa bayna l-muḥsinīn

و گناهان میان من و نیکوکاران فاصله انداخته‌اند

وَ إِذْ لَمْ يُوجِبْ لِي عَمَلِي مُرَافَقَةَ النَّبِيِّينَ

Wa idh lam yūjib lī ʿamalī murāfaqata n-nabiyyīn

و چون کردار من همراهی پیامبران را برایم واجب نمی‌گرداند

فَلَا تُرَدَّ سَيِّدِي تَوَجُّهِي

Falā turadda sayyidī tawajjuhī

پس ای سرور من، روی‌آوردن مرا باز مگردان

أَتُخْذِلُنِي رَبِّي وَ أَنْتَ أَمَلِي

Atukhḏilunī rabbī wa anta amalī

آیا مرا خوار می‌گذاری، ای پروردگارم، در حالی که تو امید منی؟

أَمْ تُرَدُّ يَدِي صِفْرًا مِنَ الْعَفْوِ

Am turaddu yadī ṣifran mina l-ʿafw

یا دست من از عفو تهی باز گردانده می‌شود

وَ أَنْتَ مُنْتَهَى رَغْبَتِي

Wa anta muntahā raghbatī

در حالی که تو نهایت خواستهٔ منی

يَا مَنْ هُوَ مَوْجُودٌ مَوْصُوفٌ مَعْرُوفٌ بِالْجُودِ

Yā man huwa mawjūd mawsūf maʿrūf bil-jūd

ای آن‌که موجود است، وصف‌شده و به بخشندگی شناخته شده

وَ الْخَلْقُ لَهُ عَبِيدٌ وَ إِلَيْهِ مَرَدُّ الْأُمُورِ

Wal-khalqu lahu ʿabīd wa ilayhi maraddu l-umūr

و آفریدگان بندگان اویند و بازگشت همهٔ کارها به سوی اوست

فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

Fa ṣalli ʿalā Muḥammad wa āli Muḥammad

پس بر محمد و خاندان محمد درود فرست

وَ جُدْ عَلَيَّ بِإِحْسَانِكَ

Wa jud ʿalayya bi’iḥsānik

و بر من به احسان خود بخشش فرما

الَّذِي فِيهِ الْغِنَى عَنِ الْقَرِيبِ وَ الْبَعِيدِ

Alladhī fīhi l-ghinā ʿani l-qarīb wal-baʿīd

همان که در آن بی‌نیازی از نزدیک و دور است

وَ الْأَعْدَاءِ وَ الْإِخْوَانِ

Wal-aʿdā’ wal-ikhwān

از دشمنان و برادران

وَ أَلْحِقْنِي بِالَّذِينَ غَمَرْتَهُمْ بِفَضْلِكَ

Wa alḥiqnī billadhīna ghamartahum bifaḍlik

و مرا به کسانی بپیوند که آنان را در فضل خود فرو پوشاندی

وَ جَعَلْتَهُمْ أَطَائِبَ أَبْرَارًا أَتْقِيَاءَ أَخْيَارًا

Wa jaʿaltahum aṭā’iba abrāran atqiyā’a akhyārā

و آنان را پاکیزگان، نیکان، پرهیزگاران و برگزیدگان قرار دادی

وَ لِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ فِي دَارِكَ جِيرَانًا

Wa linabiyyika Muḥammad fī dārik jīrānā

و همسایگان پیامبرت محمد در سرای خود

وَ اغْفِرْ لِي وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ

Waghfir lī walil-mu’minīn wal-mu’mināt

و مرا و مردان و زنان مؤمن را بیامرز

مَعَ الْآبَاءِ وَ الْأُمَّهَاتِ وَ الْإِخْوَانِ وَ الْأَخَوَاتِ

Maʿa l-ābā’ wal-ummahāt wal-ikhwān wal-akhawāt

همراه با پدران و مادران و برادران و خواهران

يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

Yā arḥama r-rāḥimīn

ای مهربان‌ترین مهربانان