دعای روز شنبه (امام چهارم علیه‌السلام)

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Bismi-llāhi r-raḥmāni r-raḥīm

به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

بِسْمِ ٱللَّهِ كَلِمَةِ ٱلْمُعْتَصِمِينَ

Bismi-llāhi kalimati l-muʿtaṣimīn

“به نام خدا”، سخن کسانی که به او چنگ می‌زنند

وَمَقَالَةِ ٱلْمُتَحَرِّزِينَ

Wa maqālati l-mutaḥarrizīn

و گفتار کسانی که در پناه او خویشتن‌داری می‌جویند

وَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ تَعَالَىٰ مِنْ جَوْرِ ٱلْجَائِرِينَ

Wa aʿūdhu bi-llāhi taʿālā min jawri l-jā’irīn

و به خداوند بلندمرتبه پناه می‌برم از ستم ستمگران

وَكَيْدِ ٱلْحَاسِدِينَ

Wa kaydi l-ḥāsidīn

و از نیرنگ حسودان

وَبَغْيِ ٱلظَّالِمِينَ

Wa baghyi ẓ-ẓālimīn

و از سرکشی ستمکاران

وَ أَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ ٱلْحَامِدِينَ

Wa aḥmaduhu fawqa ḥamdi l-ḥāmidīn

و او را می‌ستایم برتر از ستایش ستایشگران

اَللَّهُمَّ أَنْتَ ٱلْوَاحِدُ بِلا شَرِيكٍ

Allāhumma anta l-wāḥidu bilā sharīk

بار خدایا! تو یگانه‌ای بی‌شریک

وَٱلْمَلِكُ بِلا تَمْلِيكٍ

Wa-l-maliku bilā tamlīk

و پادشاهی که پادشاهی‌اش را کسی به او نداده است

لاَ تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ

Lā tuḍāddu fī ḥukmik

در فرمان تو کسی با تو مخالفت نمی‌کند

وَلاَ تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ

Wa lā tunāzaʿu fī mulkik

و در پادشاهی تو کسی با تو ستیزه نمی‌کند

أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ

As’aluka an tuṣalliya ʿalā Muḥammad

از تو می‌خواهم که بر محمد درود فرستی

عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ

ʿAbdika wa rasūlik

بنده و فرستادهٔ تو

وَأَنْ تُوْزِعَنِي مِنْ شُكْرِ نَعْمَاكَ

Wa an tūziʿanī min shukri naʿmāk

و مرا به سپاسگزاری نعمت‌های خود الهام کنی

مَا تَبْلُغُ بِي غَايَةَ رِضَاكَ

Mā tablughu bī ghāyata riḍāk

که مرا به نهایت خشنودی خود برساند

وَأَنْ تُعِينَنِي عَلَىٰ طَاعَتِكَ

Wa an tuʿīnanī ʿalā ṭāʿatik

و مرا بر فرمانبرداری خود یاری کنی

وَلُزُومِ عِبَادَتِكَ

Wa luzūmi ʿibādatik

و بر پایبندی به عبادت خود

وَٱسْتِحْقَاقِ مَثُوبَتِكَ

Wa-stiḥqāqi mathūbatik

و در سزاواری پاداش تو

بِلُطْفِ عِنَايَتِكَ

Bilutfi ʿināyatik

به لطف عنایت خود

وَتَرْحَمَنِي وَتَصُدَّنِي عَنْ مَعَاصِيكَ مَا أَحْيَيْتَنِي

Wa tarḥamanī wa taṣuddanī ʿan maʿāṣīka mā aḥyaytanī

و بر من رحم کنی و تا زمانی که مرا زنده می‌داری، از نافرمانی‌های خود بازم داری

وَتُوَفِّقَنِي لِمَا يَنْفَعُنِي مَا أَبْقَيْتَنِي

Wa tuwaffiqanī limā yanfaʿunī mā abqaytanī

و تا زمانی که مرا باقی می‌گذاری، به آنچه سودم می‌رساند توفیقم دهی

وَأَنْ تَشْرَحَ بِكِتَابِكَ صَدْرِي

Wa an tashraḥa bikitābika ṣadrī

و سینه‌ام را به کتاب خود بگشایی

وَتَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزْرِي

Wa taḥuṭṭa bitilāwatihi wizrī

و بار گناهم را با تلاوت آن سبک گردانی

وَتَمْنَحَنِي ٱلسَّلامَةَ فِي دِينِي وَنَفْسِي

Wa tamnaḥanī s-salāmata fī dīnī wa nafsī

و در دین و جانم به من سلامتی عطا کنی

وَلاَ تُوحِشْ بِي أَهلَ أُنْسِي

Wa lā tūḥish bī ahla unsī

و همدمان مرا از من بیگانه مگردان

وَتُتِمَّ إِحْسَانَكَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِي

Wa tutimma iḥsānaka fīmā baqiya min ʿumrī

و احسان خود را در باقی‌ماندهٔ عمرم به کمال رسانی

كَمَا أَحْسَنْتَ فِيمَا مَضَىٰ مِنْهُ

Kamā aḥsanta fīmā maḍā minhu

همان‌گونه که در گذشتهٔ آن احسان کردی

يَا ارْحَمَ ٱلرَّاحِمِينَ

Yā arḥama r-rāḥimīn

ای مهربان‌ترین مهربانان