دعای روز دوشنبه (امام علی علیه‌السلام)

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانِي لِلْإِسْلَامِ

Al-ḥamdu lillāhi lladhī hadānī lil-islām

ستایش خدایی را که مرا به اسلام هدایت کرد

وَأَكْرَمَنِي بِالْإِيمَانِ وَبَصَّرَنِي بِالدِّينِ

Wa akramanī bil-īmāni wa baṣṣaranī bid-dīn

و مرا به ایمان گرامی داشت و به دین بینا ساخت

وَشَرَّفَنِي بِالْيَقِينِ وَعَرَّفَنِيَ الْحَقَّ الَّذِي عَنْهُ يُؤْفَكُونَ

Wa sharrafanī bil-yaqīni wa ʿarrafaniya l-ḥaqqa lladhī ʿanhu yu'fakūn

و مرا به یقین شرافت بخشید و به حقیقتی که از آن بازگردانده می‌شوند آشنا ساخت

وَالنَّبَإِ الْعَظِيمِ الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

Wan-naba'i l-ʿaẓīmi lladhī hum fīhi mukhtalifūn

و به خبر بزرگی که در آن اختلاف دارند

سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي يَرْزُقُ الْقَاسِطَ الْعَادِلَ وَالْعَاقِلَ وَالْجَاهِلَ

Subḥāna llāhi lladhī yarzuqu l-qāsiṭa l-ʿādila wal-ʿāqila wal-jāhil

منزه است خدایی که به عادل، خردمند و نادان روزی می‌دهد

"al-qāsiṭ" here means one who is just/equitable, in contrast with "al-ʿādil".

وَيَرْحَمُ السَّاهِيَ وَالْغَافِلَ فَكَيْفَ الدَّاعِيَ السَّائِلَ

Wa yarḥamu s-sāhiya wal-ghāfila fa-kayfa d-dāʿiya s-sā'il

و به فراموشکار و غافل رحم می‌کند، پس با دعاکننده و درخواست‌کننده چگونه خواهد بود؟

وَلَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ اللَّطِيفُ بِمَنْ شَرَدَ عَنْهُ مِنْ مُسْرِفِي عِبَادِهِ

Wa lā ilāha illa llāhu l-laṭīfu biman sharada ʿanhu min musrifī ʿibādih

و خدایی جز الله نیست، آن مهربان نسبت به کسانی از بندگان اسرافکارش که از او رویگردان شده‌اند

لِيَرْجِعَ عَنْ عُتُوِّهِ وَعِنَادِهِ

Li-yarjiʿa ʿan ʿutuwwihi wa ʿinādih

تا از سرکشی و لجاجت خود بازگردد

الرَّاضِي مِنَ الْمُنِيبِ الْمُخْلِصِ بِدُونِ الْوُسْعِ وَالطَّاقَةِ

Ar-rāḍī mina l-munībi l-mukhliṣi bidūni l-wusʿi waṭ-ṭāqah

کسی که از بنده مخلص بازگشت‌کننده، حتی با اندک توان و طاقت، خشنود می‌شود

وَعَلَىٰ كُلِّ نَوْعٍ مِنْ غَوَامِضِ تَقْدِيرِهِ وَحُسْنِ تَدْبِيرِهِ دَلِيلٌ وَاضِحٌ

Wa ʿalā kulli nawʿin min ghawāmiḍi taqdīrihi wa ḥusni tadbīrihi dalīlun wāḍiḥ

و بر هر گونه از رازهای تقدیر و حسن تدبیرش دلیلی روشن است

وَشَاهِدُ عَدْلٍ يَقْضِيَانِ لَهُ بِالْوَحْدَانِيَّةِ

Wa shāhidu ʿadlin yaqḍiyāni lahu bil-waḥdāniyyah

و شاهدی عادل، هر دو بر یگانگی او گواهی می‌دهند

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا مَنْ يَصْرِفُ الْبَلَايَا وَيَعْلَمُ الْخَفَايَا وَيُجْزِلُ الْعَطَايَا

Allāhumma innī as'aluka yā man yaṣrifu l-balāyā wa yaʿlamu l-khafāyā wa yujzilu l-ʿaṭāyā

خدایا، از تو می‌خواهم، ای که بلاها را دور می‌کنی و رازها را می‌دانی و بخشش‌های فراوان می‌بخشی

سُؤَالَ نَادِمٍ عَلَىٰ اقْتِرَافِ الْآثَامِ وَسَالِمٍ عَلَى الْمَعَاصِي مِنَ اللَّيَالِي وَالْأَيَّامِ

Su'āla nādimin ʿalā-qtirāfi l-āthāmi wa sālimin ʿala l-maʿāṣī mina l-layālī wal-ayyām

درخواستِ کسی که از ارتکاب گناهان پشیمان است و شب و روز در نافرمانی پایدار مانده

إِذْ لَمْ يَجِدْ مُجِيرًا سِوَاكَ لِغُفْرَانِهَا وَلَا مَوْئِلًا يَفْزَعُ إِلَيْهِ لِارْتِجَاءِ كَشْفِ فَاقَتِهِ إِلَّا إِيَّاكَ

Idh lam yajid mujīran siwāka li-ghufrānihā wa lā maw'ilan yafzaʿu ilayhi li-rtijā'i kashfi fāqatihi illā iyyāk

زیرا جز تو پناهی برای آمرزش آنها نمی‌یابد، و جز به تو، مأمنی برای امید به برطرف شدن نیازش ندارد

يَا جَلِيلُ أَنْتَ الَّذِي عَمَّ الْخَلَائِقَ مَنُّكَ وَغَمَرَتْهُمْ سَعَةُ رَحْمَتِكَ

Yā jalīlu anta lladhī ʿamma l-khalā'iqa mannuka wa ghamarathum saʿatu raḥmatik

ای بزرگوار، تویی که نعمتت همه آفریدگان را فراگرفته و گستردگی رحمتت آنان را در بر گرفته است

وَسَوَّغَتْهُمْ سَوَابِغُ نِعْمَتِكَ

Wa sawwaghathum sawābighu niʿmatik

و نعمت‌های سرشار تو زندگی را برای آنان گوارا ساخته است

يَا كَرِيمَ الْمَآبِ وَالْجَوَادُ الْوَهَّابُ وَالْمُنْتَقِمُ مِمَّنْ عَصَاهُ بِأَلِيمِ الْعَذَابِ

Yā karīma l-ma'ābi wal-jawādu l-wahhābu wal-muntaqimu mimman ʿaṣāhu bi-alīmi l-ʿadhāb

ای که بازگشت به سویت کریمانه است، ای بخشنده، ای بخشایشگر، و ای که نافرمانان را با عذابی دردناک مجازات می‌کنی

دَعَوْتُكَ مُقِرًّا بِالْإِسَاءَةِ عَلَىٰ نَفْسِي إِذْ لَمْ أَجِدْ مَلْجَأً أَلْجَأُهُ إِلَيْهِ فِي اغْتِفَارِ مَا اكْتَسَبْتُ مِنَ الْآثَامِ

Daʿawtuka muqirran bil-isā'ati ʿalā nafsī idh lam ajid malja'an alja'uhu ilayhi fi-ghtifāri mā-ktasabtu mina l-āthām

تو را خواندم در حالی که به بدی خود اعتراف داشتم، زیرا برای آمرزش گناهانی که کسب کردم، پناهگاهی نیافتم

يَا خَيْرَ مَنِ اسْتُدْعِيَ لِبَذْلِ الرَّغَائِبِ وَأَنْجَحَ مَأْمُولٍ لِكَشْفِ الْكَوَارِبِ

Yā khayra mani-studʿiya li-badhli r-raghā'ibi wa anjaḥa ma'mūlin li-kashfi l-kawārib

ای بهترین کسی که برای برآوردن خواسته‌ها خوانده می‌شود، و موفق‌ترین امیدی برای برطرف کردن گرفتاری‌ها

لَكَ عَنَتِ الْوُجُوهُ فَلَا تَرُدَّنِي مِنْكَ بِالْحِرْمَانِ إِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَتَحْكُمُ مَا تُرِيدُ

Laka ʿanati l-wujūhu fa-lā taruddannī minka bil-ḥirmāni innaka tafʿalu mā tashā'u wa taḥkumu mā turīd

چهره‌ها در برابر تو خاضع‌اند، پس مرا محروم بازمگردان؛ به‌راستی تو هر چه بخواهی انجام می‌دهی و هر چه اراده کنی حکم می‌کنی

إِلَٰهِي وَسَيِّدِي وَمَوْلَايَ أَيَّ رَبٍّ أَرْتَجِيهِ أَمْ أَيَّ إِلَٰهٍ أَقْصُدُهُ

Ilāhī wa sayyidī wa mawlāya ayya rabbin artajīhi am ayya ilāhin aqṣuduh

خدای من، سرور من و مولای من، به کدام پروردگار امید بندم یا به کدام معبود روی آورم؟

إِذَا أَلَمَّ بِيَ النَّدَمُ وَأَحَاطَتْ بِيَ الْمَعَاصِي وَنَكَائِبُ خَوْفِ النِّقَمِ

Idhā alamma biya n-nadamu wa aḥāṭat biya l-maʿāṣī wa nakā'ibu khawfi n-niqam

آنگاه که پشیمانی بر من فرود آید و گناهان و رنج‌های ترس از کیفر مرا در بر گیرد

وَأَنْتَ وَلِيُّ الصَّفْحِ وَمَأْوَى الْكَرَمِ

Wa anta waliyyu ṣ-ṣafḥi wa ma'wa l-karam

و تویی مالک گذشت و پناهگاه کرم

إِلَٰهِي أَتُقِيمُنِي مَقَامَ الْهَلَكَةِ وَأَنْتَ جَمِيلُ السِّتْرِ

Ilāhī atuqīmunī maqāma l-halakati wa anta jamīlu s-sitr

خدای من، آیا مرا در جایگاه هلاکت قرار می‌دهی در حالی که تو زیبا پرده‌پوشی؟

وَتَسْأَلُنِي عَنِ اقْتِرَافِي عَلَىٰ رُءُوسِ الْأَشْهَادِ وَقَدْ مَحَبَّتِ السِّتْرِ

Wa tas'alunī ʿani-qtirāfī ʿalā ru'ūsi l-ash-hādi wa qad maḥabbati s-sitr

و آیا مرا در برابر همه گواهان درباره خطاهایم بازخواست می‌کنی، در حالی که پرده‌پوشی را دوست داری؟

This line has some textual variation across manuscripts; rendered here per the given transliteration.

فَإِنْ كُنْتُ إِلَٰهِي مُسْرِفًا عَلَىٰ نَفْسِي مُخْطِئًا عَلَيْهَا بِانْتِهَاكِ الْحُرُمَاتِ

Fa-in kuntu ilāhī musrifan ʿalā nafsī mukhṭi'an ʿalayhā bi-ntihāki l-ḥurumāt

پس اگر من، خدای من، بر نفس خود اسراف کرده و با هتک حرمت‌ها بر آن خطا کرده باشم

نَاسِيًا لِمَا اجْتَرَمْتُ مِنَ الْهَفَوَاتِ فَأَنْتَ لَطِيفٌ تَجُودُ عَلَى الْمُسْرِفِينَ بِرَحْمَتِكَ

Nāsiyan limā-jtaramtu mina l-hafawāti fa-anta laṭīfun tajūdu ʿala l-musrifīna bi-raḥmatik

و فراموش‌کننده لغزش‌هایی که مرتکب شدم، تو لطیفی که با رحمت خود بر اسرافکاران می‌بخشی

وَتَتَفَضَّلُ عَلَى الْخَاطِئِينَ بِكَرَمِكَ فَارْحَمْنِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

Wa tatafaḍḍalu ʿala l-khāṭi'īna bi-karamika fa-rḥamnī yā arḥama r-rāḥimīn

و بر خطاکاران به کرم خویش تفضل می‌کنی، پس بر من رحم کن، ای مهربان‌ترینِ مهربانان

فَإِنَّكَ تُسَكِّنُ يَا إِلَٰهِي بِتَحَنُّنِكَ رَوْعَاتِ قُلُوبِ الْوَجِلِينَ

Fa-innaka tusakkinu yā ilāhī bi-taḥannunika rawʿāti qulūbi l-wajilīn

به‌راستی تو، خدای من، با محبت خود اضطراب دل‌های ترسیده را آرام می‌کنی

وَتُحَقِّقُ بِتَطَوُّلِكَ أَمَلَ الْآمِلِينَ وَتُفِيضُ سِجَالَ عَطَايَاكَ عَلَىٰ غَيْرِ الْمُسْتَأْهِلِينَ

Wa tuḥaqqiqu bi-taṭawwulika amala l-āmilīna wa tufīḍu sijāla ʿaṭāyāka ʿalā ghayri l-musta'hilīn

و به فضل خویش آرزوی امیدواران را برآورده می‌سازی و سطل‌های عطای خود را حتی بر نااهلان فرومی‌ریزی

فَآمِنِّي بِرَجَاءٍ لَا يَشُوبُهُ قُنُوطٌ وَأَمَلٍ لَا يُكَدِّرُهُ بَأْسٌ

Fa-āminnī bi-rajā'in lā yashūbuhu qunūṭun wa amalin lā yukaddiruhu ba's

پس مرا با امیدی که ناامیدی در آن نباشد و آرزویی که سختی آن را تیره نکند، ایمن گردان

يَا مُحِيطًا بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْمًا وَقَدْ أَصْبَحْتُ سَيِّدِي وَأَمْسَيْتُ عَلَىٰ بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ مِنَحِكَ سَائِلًا

Yā muḥīṭan bi-kulli shay'in ʿilman wa qad aṣbaḥtu sayyidī wa amsaytu ʿalā bābin min abwābi minaḥika sā'ilan

ای که علم تو بر همه چیز احاطه دارد، من ای سرورم، صبح و شام را در حالی سپری کردم که سائلی بر یکی از درهای عطای تو بودم

وَعَنِ التَّعَرُّضِ لِسِوَاكَ بِالْمَسْأَلَةِ عَادِلًا

Wa ʿani t-taʿarruḍi li-siwāka bil-mas'alati ʿādilan

و از روی‌آوردن به درخواست از غیر تو دست کشیده

وَلَيْسَ مِنْ جَمِيلِ امْتِنَانِكَ رَدُّ سَائِلٍ مَأْسُورٍ مَلْهُوفٍ وَمُضْطَرٍّ لِانْتِظَارِ خَيْرِكَ الْمَأْلُوفِ

Wa laysa min jamīli mtinānika raddu sā'ilin ma'sūrin malhūfin wa muḍṭarrin li-ntiẓāri khayrika l-ma'lūf

و در شأن احسان زیبای تو نیست که سائلی اسیر، غمگین و مضطر را که در انتظار خیرِ همیشگی توست، بازگردانی

إِلَٰهِي أَنْتَ الَّذِي عَجَزَتِ الْأَوْهَامُ عَنِ الْإِحَاطَةِ بِكَ وَكَلَّتِ الْأَلْسُنُ عَنْ نَعْتِ ذَٰلِكَ

Ilāhī anta lladhī ʿajazati l-awhāmu ʿani l-iḥāṭati bika wa kallati l-alsunu ʿan naʿti dhālik

خدای من، تویی که اوهام از احاطه بر تو ناتوان‌اند و زبان‌ها از توصیف آن درمانده‌اند

فَبِآلَائِكَ وَطَوْلِكَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي

Fa-bi-ālā'ika wa ṭawlika ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin wa-ghfir lī dhunūbī

پس به نعمت‌ها و قدرت خویش، بر محمد و آل محمد درود فرست و گناهانم را بیامرز

وَأَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ رِزْقًا وَاسِعًا حَلَالًا طَيِّبًا فِي عَافِيَةٍ وَأَقِلْنِيَ الْعَثْرَةَ

Wa awsiʿ ʿalayya min faḍlika l-wāsiʿi rizqan wāsiʿan ḥalālan ṭayyiban fī ʿāfiyatin wa aqilniya l-ʿathrah

و از فضل گسترده خود، روزی وسیع، حلال و پاکیزه‌ای در عافیت به من عطا کن و لغزشم را ببخش

يَا غَايَةَ الْآمِلِينَ وَجَبَّارَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرَضِينَ وَالْبَاقِي بَعْدَ فَنَاءِ الْخَلْقِ أَجْمَعِينَ وَدَيَّانَ يَوْمِ الدِّينِ

Yā ghāyata l-āmilīna wa jabbāra s-samāwāti wal-araḍīna wal-bāqī baʿda fanā'i l-khalqi ajmaʿīna wa dayyāna yawmi d-dīn

ای غایت آرزومندان، ای جبار آسمان‌ها و زمین‌ها، ای باقی پس از فنای همه آفریدگان، و ای داور روز جزا

وَأَنْتَ يَا مَوْلَايَ ثِقَةُ مَنْ لَمْ يَثِقْ بِنَفْسِهِ لِإِفْرَاطِ خَلَلِهِ

Wa anta yā mawlāya thiqatu man lam yathiq bi-nafsihi li-ifrāṭi khalalih

و تو، ای مولای من، تکیه‌گاه کسی هستی که به سبب فزونی نقصش، به خود اعتماد ندارد

وَأَمَلُ مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ تَأْمِيلٌ لِكَثْرَةِ زَلَلِهِ وَرَجَاءُ مَنْ لَمْ يَرْتَجِ لِنَفْسِهِ بِوَسِيلَةِ عَمَلِهِ

Wa amalu man lam yakun lahu ta'mīlun li-kathrati zalalihi wa rajā'u man lam yartaji li-nafsihi bi-wasīlati ʿamalih

و امید کسی که به دلیل کثرت لغزش‌هایش امیدی ندارد، و آرزوی کسی که به وسیله عملش برای خود امیدی نمی‌بندد

إِلَٰهِي فَأَنْقِذْنِي بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْمَهَالِكِ وَأَحْلِلْنِي دَارَ الْأَخْيَارِ

Ilāhī fa-anqidhnī bi-raḥmatika mina l-mahāliki wa aḥlilnī dāra l-akhyār

خدای من، پس مرا به رحمت خویش از مهلکه‌ها نجات ده و در سرای نیکان جای ده

وَاجْعَلْنِي مِنْ مُرَافِقِي الْأَبْرَارِ وَاغْفِرْ لِي ذُنُوبَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ

Wa-jʿalnī min murāfiqi l-abrāri wa-ghfir lī dhunūba l-layli wan-nahār

و مرا از همراهان نیکان قرار ده و گناهان شب و روزم را بیامرز

يَا مُطَّلِعًا عَلَى الْأَسْرَارِ احْتَمِلْ عَنِّي مَوْلَايَ أَدَاءَ مَا افْتَرَضْتَ عَلَيَّ

Yā muṭṭaliʿan ʿala l-asrāri-ḥtamil ʿannī mawlāya adā'a mā-ftaraḍta ʿalayy

ای آگاه از رازها، مولای من، ادای آنچه بر من واجب کردی را از جانب من بر عهده گیر

لِلْآبَاءِ وَالْأُمَّهَاتِ وَالْإِخْوَانِ وَالْأَخَوَاتِ بِلُطْفِكَ وَكَرَمِكَ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ

Lil-ābā'i wal-ummahāti wal-ikhwāni wal-akhawāti bi-luṭfika wa karamika yā dha l-jalāli wal-ikrām

نسبت به پدران، مادران، برادران و خواهران، به لطف و کرم خویش، ای صاحب جلال و اکرام

وَأَشْرِكْنَا فِي دُعَاءِ مَنِ اسْتَجَبْتَ لَهُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ

Wa ashriknā fī duʿā'i mani-stajabta lahu mina l-mu'minīna wal-mu'mināt

و ما را در دعای مردان و زنان مؤمنی که دعایشان را اجابت کردی، شریک گردان

إِنَّكَ جَوَادٌ كَرِيمٌ وَهَّابٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَسَلَّمَ تَسْلِيمًا

Innaka jawādun karīmun wahhābun ṣalla llāhu ʿalā muḥammadin wa ālihi wa sallama taslīman

به‌راستی تو بخشنده، کریم و بسیار عطاکننده‌ای؛ درود خدا بر محمد و خاندانش و سلامی کامل بر او باد