دعای روز دوشنبه (امام چهارم علیه‌السلام)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

Bismi-llāhi r-raḥmāni r-raḥīm

به نام خداوند بخشنده مهربان

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُشْهِدْ أَحَدًا

Al-ḥamdu lillāhi lladhī lam yush-hid aḥadan

ستایش خدایی را سزاست که هیچ‌کس را گواه نگرفت

حِينَ فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ

Ḥīna faṭara s-samāwāti wal-arḍ

آنگاه که آسمان‌ها و زمین را آفرید

وَلَا اتَّخَذَ مُعِينًا حِينَ بَرَأَ النَّسَمَاتِ

Wa la-ttakhadha muʿīnan ḥīna bara'a n-nasamāt

و آنگاه که ارواح را پدید آورد، هیچ یاوری برنگزید

لَمْ يُشَارَكْ فِي الْإِلَٰهِيَّةِ

Lam yushārak fi l-ilāhiyyah

در الوهیت هیچ شریکی ندارد

وَلَمْ يُظَاهَرْ فِي الْوَحْدَانِيَّةِ

Wa lam yuẓāhar fi l-waḥdāniyyah

و در وحدانیت هیچ پشتیبانی ندارد

كَلَّتِ الْأَلْسُنُ عَنْ غَايَةِ صِفَتِهِ

Kallati l-alsunu ʿan ghāyati ṣifatih

زبان‌ها از نهایتِ وصف او فرومانده‌اند

وَانْحَسَرَتِ الْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ مَعْرِفَتِهِ

Wan-ḥasarati l-ʿuqūlu ʿan kunhi maʿrifatih

خردها از رسیدن به کنه شناخت او درمانده‌اند

وَتَوَاضَعَتِ الْجَبَابِرَةُ لِهَيْبَتِهِ

Wa tawāḍaʿati l-jabābiratu li-haybatih

ستمگران در برابر هیبت او فروتنی می‌کنند

وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْيَتِهِ

Wa ʿanati l-wujūhu li-khashyatih

چهره‌ها از بیم او خاضع می‌شوند

وَانْقَادَ كُلُّ عَظِيمٍ لِعَظَمَتِهِ

Wan-qāda kullu ʿaẓīmin li-ʿaẓamatih

و هر بزرگی در برابر عظمت او تسلیم می‌شود

فَلَكَ الْحَمْدُ مُتَوَاتِرًا مُتَّسِقًا

Fa-laka l-ḥamdu mutawātiran muttasiqan

پس ستایش تو راست، پیوسته و به‌هم‌پیوسته

وَمُتَوَالِيًا مُسْتَوْسِقًا

Wa mutawāliyan mustawsiqan

پیاپی و منظم

وَصَلَوَاتُهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ أَبَدًا

Wa ṣalawātuhu ʿalā rasūlihi abadan

و درودهای او بر رسولش تا ابد باد

وَسَلَامُهُ دَائِمًا سَرْمَدًا

Wa salāmuhu dā'iman sarmadan

و سلام او همیشگی و جاودان باد

اللَّهُمَّ اجْعَلْ أَوَّلَ يَوْمِي هَٰذَا صَلَاحًا

Allāhumma jʿal awwala yawmī hādhā ṣalāḥan

خدایا، آغاز این روز مرا صلاح و نیکی قرار ده

وَأَوْسَطَهُ فَلَاحًا

Wa awsaṭahu falāḥan

میانه‌اش را رستگاری

وَآخِرَهُ نَجَاحًا

Wa ākhirahu najāḥan

و پایانش را کامیابی قرار ده

وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمٍ أَوَّلُهُ فَزَعٌ

Wa aʿūdhu bika min yawmin awwaluhu fazaʿ

و به تو پناه می‌برم از روزی که آغازش هراس باشد

وَأَوْسَطُهُ جَزَعٌ

Wa awsaṭuhu jazaʿ

و میانه‌اش بی‌تابی باشد

وَآخِرُهُ وَجَعٌ

Wa ākhiruhu wajaʿ

و پایانش درد باشد

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ

Allāhumma innī astaghfiruka li-kulli nadhrin nadhartuh

خدایا، از تو آمرزش می‌خواهم برای هر نذری که نذر کردم

وَلِكُلِّ وَعْدٍ وَعَدْتُهُ

Wa li-kulli waʿdin waʿadtuh

و هر وعده‌ای که دادم

وَلِكُلِّ عَهْدٍ عَاهَدْتُهُ

Wa li-kulli ʿahdin ʿāhadtuh

و هر پیمانی که بستم

ثُمَّ لَمْ أَفِ لَكَ بِهِ

Thumma lam afi laka bih

و سپس آن را برای تو وفا نکردم

وَأَسْأَلُكَ فِي مَظَالِمِ عِبَادِكَ عِنْدِي

Wa as'aluka fī maẓālimi ʿibādika ʿindī

و از تو در باره حقوق ضایع‌شده بندگانت که بر عهده من است، درخواست می‌کنم

فَأَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ

Fa-ayyumā ʿabdin min ʿabīdik

پس هر بنده‌ای از بندگانت

أَوْ أَمَةٍ مِنْ إِمَائِكَ

Aw amatin min imā'ik

یا کنیزی از کنیزانت

كَانَتْ لَهُ قِبَلِي مَظْلَمَةٌ ظَلَمْتُهَا إِيَّاهُ

Kānat lahu qibalī maẓlamatun ẓalamtuhā iyyāh

که ستمی از من بر او رفته باشد

This line and the next several unpack the nature of the complaint.

فِي نَفْسِهِ أَوْ فِي عِرْضِهِ

Fī nafsihi aw fī ʿirḍih

در نفس او یا در آبروی او

أَوْ فِي مَالِهِ أَوْ فِي أَهْلِهِ وَوَلَدِهِ

Aw fī mālihi aw fī ahlihi wa waladih

یا در مال او یا در خانواده و فرزندش

أَوْ غِيبَةٍ اغْتَبْتُهُ بِهَا

Aw ghībatin ightabtuhu bihā

یا غیبتی که از او کردم

أَوْ تَحَامُلٍ عَلَيْهِ بِمَيْلٍ أَوْ هَوًى

Aw taḥāmulin ʿalayhi bi-maylin aw hawan

یا ستمی که از سرِ تمایل یا هوای نفس بر او روا داشتم

أَوْ أَنَفَةٍ أَوْ حَمِيَّةٍ

Aw anafatin aw ḥamiyyah

یا از سرِ نخوت یا تعصب

أَوْ رِيَاءٍ أَوْ عَصَبِيَّةٍ

Aw riyā'in aw ʿaṣabiyyah

یا ریا یا تعصب قومی

غَائِبًا كَانَ أَوْ شَاهِدًا

Ghā'iban kāna aw shāhidan

چه غایب باشد و چه حاضر

وَحَيًّا كَانَ أَوْ مَيِّتًا

Wa ḥayyan kāna aw mayyitan

چه زنده باشد و چه مرده

فَقَصُرَتْ يَدِي

Fa-qaṣurat yadī

و دست من کوتاه آمد

وَضَاقَ وُسْعِي عَنْ رَدِّهَا إِلَيْهِ

Wa ḍāqa wusʿī ʿan raddihā ilayh

و توانم برای بازگرداندن آن به او تنگ آمد

وَالتَّحَلُّلِ مِنْهُ

Wat-taḥalluli minh

و برای حلالیت طلبیدن از او

فَأَسْأَلُكَ يَا مَنْ يَمْلِكُ الْحَاجَاتِ

Fa-as'aluka yā man yamliku l-ḥājāt

پس از تو می‌خواهم، ای مالک همه نیازها

وَهِيَ مُسْتَجِيبَةٌ بِمَشِيَّتِهِ

Wa hiya mustajībatun bi-mashī'atih

که به خواست او برآورده می‌شوند

وَمُسْرِعَةٌ إِلَىٰ إِرَادَتِهِ

Wa musriʿatun ilā irādatih

و به سوی اراده او می‌شتابند

أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

An tuṣalliya ʿalā muḥammadin wa āli muḥammad

که بر محمد و آل محمد درود فرستی

وَأَنْ تُرْضِيَهُ عَنِّي بِمَا شِئْتَ

Wa an turḍiyahu ʿannī bimā shi't

و او را از من به هر شکل که خواهی خشنود سازی

وَتَهَبَ لِي مِنْ عِنْدِكَ رَحْمَةً

Wa tahaba lī min ʿindika raḥmah

و از جانب خود رحمتی به من عطا کنی

إِنَّهُ لَا تَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ

Innahu lā tanquṣuka l-maghfirah

زیرا آمرزش چیزی از تو نمی‌کاهد

وَلَا تَضُرُّكَ الْمَوْهِبَةُ

Wa lā taḍurruka l-mawhibah

و بخشش به تو زیانی نمی‌رساند

يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

Yā arḥama r-rāḥimīn

ای مهربان‌ترینِ مهربانان!

اللَّهُمَّ أَوْلِنِي فِي كُلِّ يَوْمِ اثْنَيْنِ

Allāhumma awlinī fī kulli yawmi thnayn

خدایا، در هر دوشنبه به من عطا کن

نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ اثْنَتَيْنِ

Niʿmatayni minka thnatayn

دو نعمت از جانب خود

سَعَادَةً فِي أَوَّلِهِ بِطَاعَتِكَ

Saʿādatan fī awwalihi bi-ṭāʿatik

سعادت اطاعت تو در آغاز آن

وَنِعْمَةً فِي آخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ

Wa niʿmatan fī ākhirihi bi-maghfiratik

و نعمت آمرزش تو در پایان آن

يَا مَنْ هُوَ الْإِلَٰهُ

Yā man huwa l-ilāh

ای که خدای یگانه است

وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِوَاهُ

Wa lā yaghfiru dh-dhunūba siwāh

و جز او هیچ‌کس گناهان را نمی‌بخشد