دعای روز جمعه (امام علی علیه‌السلام) — متن عربی با ترجمهٔ فارسی | سادات
Skip to content

دعای روز جمعه (امام علی علیه‌السلام)

جمعه

گوش دهید
  1. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

    Bismi-llāhi r-raḥmāni r-raḥīm

    به نام خداوند بخشندهٔ مهربان

  2. اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي لا مِنْ شَيْءٍ كانَ وَ لا مِنْ شَيْءٍ

    Al-ḥamdu lillāhi alladhī lā min shay'in kāna wa lā min shay'in

    ستایش مخصوص خداوندی است که از هیچ‌چیز پدید نیامد، و از هیچ‌چیز

  3. كَوَّنَ ما قَدْ كانَ مُسْتَشْهِدٌ بِحُدُوثِ الْاَشْياءِ عَلى اَزَلِيَّتِهِ

    kawwana mā qad kāna, mustashhidun biḥudūthi l-ashyā'i ʿalā azaliyyatihi

    آنچه را بوده، پدید آورد — با پدیدآمدنِ چیزها بر ازلیّت خویش گواهی می‌دهد،

  4. وَ بِما وَسَمَها بِهِ مِنَ الْعَجْزِ عَلى قُدْرَتِهِ وَ بِمَا

    wa bimā wasamahā bihi mina l-ʿajzi ʿalā qudratihi wa bimā

    و با ناتوانی‌ای که بر آنها نهاد، بر قدرت خویش، و با آنچه

  5. اضْطَرَّها اِلَيْهِ مِنَ الْفَناءِ عَلى دَوامِهِ لَمْ يَخْلُ مِنْهُ مَكانٌ

    aḍṭarrahā ilayhi mina l-fanā'i ʿalā dawāmihi, lam yakhlu minhu makānun

    به سوی آن — یعنی فنا — ناگزیرشان کرد، بر دوام خویش. هیچ مکانی از او خالی نیست،

  6. فَيُدْرَكَ بِاَيْنِيَّتِهِ وَ لا لَهُ شِبْهٌ وَ لا مِثالٌ فَيُوصَفَ

    fayudraka bi-ayniyyatihi, wa lā lahu shibhun wa lā mithālun fayūṣafa

    تا با مکان‌بودگی درک شود؛ و او را نه شبیهی است و نه مثالی که با آن توصیف شود

  7. بِكَيْفِيَّتِهِ وَ لَمْ يَغِبْ عَنْ شَيْءٍ فَيُعْلَمَ بِحَيْثِيَّتِهِ مُبائِنٌ

    bikayfiyyatihi, wa lam yaghib ʿan shay'in fayuʿlama biḥaythiyyatihi, mubā'inun

    با چگونگی؛ و از هیچ‌چیز غایب نیست تا با حیثیتی شناخته شود — جداست

  8. لِجَميعِ ما اَحْدَثَ فِي الصِّفاتِ وَ مُمْتَنِعٌ عَنِ الْاِدْراكِ بِمَا

    lijamīʿi mā aḥdatha fī ṣ-ṣifāti, wa mumtaniʿun ʿani l-idrāki bimā

    در صفات، از هر آنچه پدید آورد، و از درک با آنچه

  9. ابْتَدَعَ مِنْ تَصَرُّفِ الذَّواتِ وَ خارِجٌ بِالْكِبْرِياءِ وَ الْعَظَمَةِ مِنْ

    ibtadaʿa min taṣarrufi dh-dhawāti, wa khārijun bil-kibriyā'i wal-ʿaẓamati min

    او در دگرگونیِ ذات‌ها ابداع کرد، و به سبب کبریایی و عظمت، بیرون است از

  10. جَميعِ تَصَرُّفِ الْحالاتِ مُحَرَّمٌ عَلى بَوارِعِ ثاقِباتِ الْفِطَنِ تَحْديدُهُ

    jamīʿi taṣarrufi l-ḥālāti, muḥarramun ʿalā bawāriʿi thāqibāti l-fiṭani taḥdīduhu

    همه دگرگونیِ حالات. تحدید او بر تیزترین و برجسته‌ترین خردها حرام است،

  11. وَ عَلى عَوامِقِ ثاقِباتِ الْفِكَرِ تَكْييفُهُ وَ عَلى غَوامِضِ

    wa ʿalā ʿawāmiqi thāqibāti l-fikari takyīfuhu, wa ʿalā ghawāmiḍi

    و تکییف او بر ژرف‌ترین اندیشه‌های نافذ حرام است، و بر پوشیده‌های

  12. سابِقاتِ الْفِطَرِ تَصْويرُهُ وَ لاتَحْويهِ الْاَماكِنُ لِعِزَّتِهِ

    sābiqāti l-fiṭari taṣwīruhu, wa lā taḥwīhi l-amākinu liʿizzatihi

    کهن‌ترین فطرت‌ها، تصویر او حرام است. به سبب عزتش، هیچ مکانی او را در بر نمی‌گیرد؛

  13. مُسْتَشْهِدٌ بِكُلِّيَةِ الْاَجْناسِ عَلى رُبُوبِيَّتِهِ وَ بِعَجْزِها

    mustashhidun bikulliyyati l-ajnāsi ʿalā rubūbiyyatihi, wa biʿajzihā

    با تمامیِ گونه‌ها بر ربوبیت خویش گواهی می‌دهد، و با ناتوانی آنها

  14. عَلى قُدْرَتِهِ وَ بِفُطُورِها عَلى قِدْمَتِهِ وَ بِزَوالِها

    ʿalā qudratihi, wa bifuṭūrihā ʿalā qidmatihi, wa bizawālihā

    بر قدرتش، و با پیدایش آنها بر قدمتش، و با زوال آنها

  15. عَلى بَقائِهِ فَلا لَها مَحيصٌ عَنْ اِدْراكِهِ اِيَّاها

    ʿalā baqā'ihi, falā lahā maḥīṣun ʿan idrākihi iyyāhā

    بر بقایش. پس آنها را از احاطه دانش او هیچ گریزی نیست،

  16. وَ لا خُرُوجٌ عَنْ اِحاطَتِهِ بِها وَ لاَ احْتِجابٌ

    wa lā khurūjun ʿan iḥāṭatihi bihā, wa lā iḥtijābun

    و نه خروجی از احاطه او بر آنها، و نه پنهانی

  17. عَنْ اِحْصائِهِ لَها وَ لاَ امْتِناعٌ مِنْ قُدْرَتِهِ

    ʿan iḥṣā'ihi lahā, wa lā imtināʿun min qudratihi

    از شمارش او، و نه امتناعی از قدرتش

  18. عَلَيْها كَفى بِاِتْقانِ الصُّنْعِ لَهُ ايَةً وَ بِتَرْكيبِ

    ʿalayhā, kafā bi-itqāni ṣ-ṣunʿi lahu āyatan wa bitarkībi

    بر آنها. برای او، اتقانِ صنع، نشانه‌ای کافی است، و ترکیبِ

  19. الطَّبْعِ عَلَيْهِ دَلالَةً وَ بِحُدُوثِ الْفِطَرِ عَلَيْهِ قِدْمَةً

    aṭ-ṭabʿi ʿalayhi dalālatan, wa biḥudūthi l-fiṭari ʿalayhi qidamatan

    طبع در آن، دلالت است؛ و پیدایشِ فطرت‌ها بر قدمتش دلیلی است،

  20. وَ بِاِحْكامِ الصَّنْعَةِ عَلَيْهِ عِبْرَةً فَلا اِلَيْهِ حَدٌّ

    wa bi-iḥkāmi ṣ-ṣanʿati ʿalayhi ʿibratan, falā ilayhi ḥaddun

    و استحکام صنعت، عبرتی است بر او. پس هیچ حدّی

  21. مَنْسُوبٌ وَ لا لَهُ مَثَلٌ مَضْرُوبٌ وَ لا شَيْ ءٌ

    mansūbun, wa lā lahu mathalun maḍrūbun, wa lā shay'un

    به او نسبت داده نمی‌شود، و مثالی برای او زده نمی‌شود، و هیچ‌چیز

  22. عَنْهُ بِمَحْجُوبٍ تَعالى عَنْ ضَرْبِ الْاَمْثالِ لَهُ

    ʿanhu bimaḥjūbin, taʿālā ʿan ḍarbi l-amthāli lahu

    از او پنهان نیست. او برتر است از اینکه برایش مثالی زده شود

  23. وَ الصِّفاتِ الْمَخْلُوقَةِ عُلُوّاً كَبيراً وَ سُبْحانَ اللَّهِ

    wal-ṣifāti l-makhlūqati ʿuluwwan kabīran, wa subḥāna llāhi

    و از صفات مخلوق، برتری بزرگ. و منزه است خداوند،

  24. الَّذي خَلَقَ الدُّنْيا لِلْفَناءِ وَ الْبُيُودِ وَ الْاخِرَةَ

    alladhī khalaqa d-dunyā lil-fanā'i wal-buyūdi wal-ākhirata

    که دنیا را برای فنا و نابودی آفرید، و آخرت را

  25. لِلْبَقاءِ وَ الْخُلُودِ وَ سُبْحانَ اللَّهِ الَّذي لايَنْقُصُهُ

    lil-baqā'i wal-khulūdi, wa subḥāna llāhi alladhī lā yanquṣuhu

    برای بقا و جاودانگی آفرید. و منزه است خداوندی که

  26. ما اَعْطى فَاَسْنى وَ اِنْ جازَ الْمَدى فِي الْمُنى

    mā aʿṭā fa-asnā, wa in jāza l-madā fī l-munā

    آنچه بخشیده، نمی‌کاهد بلکه والاترش می‌کند، هرچند در آرزوها راه به دوردست رود،

  27. وَ بَلَغَ الْغايَةَ الْقُصْوى وَ لايَجُورُ في حُكْمِهِ

    wa balagha l-ghāyata l-quṣwā, wa lā yajūru fī ḥukmihi

    و به نهایتِ دوردست برسد؛ و او در حکم خود ستم نمی‌کند

  28. اِذا قَضى وَ سُبْحانَ اللَّهِ الَّذي لايُرَدُّ ما قَضى

    idhā qaḍā, wa subḥāna llāhi alladhī lā yuraddu mā qaḍā

    آنگاه که حکم کند. و منزه است خداوندی که آنچه را حکم کند، رد نمی‌شود،

  29. وَ لايُصْرَفُ ما اَمْضى وَ لايُمْنَعُ ما اَعْطى

    wa lā yuṣrafu mā amḍā, wa lā yumnaʿu mā aʿṭā

    و آنچه اجرا کرد، منحرف نمی‌شود، و آنچه بخشید، بازداشته نمی‌شود،

  30. وَ لايَهْفُو وَ لايَنْسى وَ لايَعْجَلُ بَلْ يُمَهِّلُ

    wa lā yahfū wa lā yansā wa lā yaʿjalu, bal yumahhilu

    و خطا نمی‌کند و فراموش نمی‌کند و شتاب نمی‌ورزد، بلکه مهلت می‌دهد،

  31. وَ يَعْفُو وَ يَغْفِرُ وَ يَرْحَمُ وَ يَصْبِرُ وَ لايُسْأَلُ

    wa yaʿfū wa yaghfiru wa yarḥamu wa yaṣbiru, wa lā yus'alu

    و می‌بخشد و می‌آمرزد و رحم می‌کند و شکیبایی می‌ورزد، و از او پرسیده نمی‌شود

  32. عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْأَلُونَ وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ

    ʿammā yafʿalu wa hum yus'alūna, wa lā ilāha illā llāhu

    درباره آنچه انجام می‌دهد، در حالی که آنان بازخواست می‌شوند. و معبودی جز خداوند نیست،

  33. الشَّاكِرُ لِلْمُطيعِ لَهُ اَلْمُمْلي لِلْمُشْرِكِ بِهِ

    ash-shākiru lil-muṭīʿi lahu, al-mumlī lil-mushriki bihi

    قدردانِ مطیع خود، مهلت‌دهنده به مشرک به خویش،

  34. اَلْقَريبُ مِمَّنْ دَعاهُ عَلى حالِ بُعْدِهِ وَ الْبَرُّ

    al-qarību mimman daʿāhu ʿalā ḥāli buʿdihi, wal-barru

    نزدیک به کسی که او را می‌خواند، هرچند در حال دوری باشد، و نیکوکار

  35. الرَّحيمُ لِمَنْ لَجَأَ اِلى ظِلِّهِ وَ اعْتَصَمَ

    ar-raḥīmu liman laja'a ilā ẓillihi wa ʿtaṣama

    و مهربان با کسی که به سایه او پناه برد و چنگ زند

  36. بِحَبْلِهِ وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ الْمُجيبُ لِمَنْ

    biḥablihi, wa lā ilāha illā llāhu l-mujību liman

    به ریسمانش. و معبودی جز خداوند نیست، اجابت‌کننده کسی که

  37. ناداهُ بِاَخْفَضِ صَوْتِهِ السَّميعُ لِمَنْ ناجاهُ

    nādāhu bi-akhfaḍi ṣawtihi, as-samīʿu liman nājāhu

    او را با پایین‌ترین صدایش بخواند، شنوای کسی که با او راز و نیاز کند

  38. لِاَغْمَضِ سِرِّهِ الرَّؤُوفُ بِمَنْ رَجاهُ لِتَفْريجِ

    li-aghmaḍi sirrihi, ar-ra'ūfu biman rajāhu litafrīji

    با پنهان‌ترین رازش، مهربان با کسی که به او امیدوار است برای گشایشِ

  39. هَمِّهِ اَلْقَريبُ مِمَّنْ دَعاهُ لِتَنْفيسِ كَرْبِهِ

    hammihi, al-qarību mimman daʿāhu litanfīsi karbihi

    دلمشغولی‌اش امیدوار است؛ نزدیک به کسی که او را می‌خواند برای برطرف‌شدن غم

  40. وَ غَمِّهِ وَ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ الْحَليمُ

    wa ghammihi, wa lā ilāha illā llāhu l-ḥalīmu

    و اندوهش. و معبودی جز خداوند نیست، آن بردبار

  41. عَمَّنْ اَلْحَدَ في اياتِهِ وَ انْحَرَفَ عَنْ بَيِّناتِهِ

    ʿamman alḥada fī āyātihi wa nḥarafa ʿan bayyinātihi

    با کسی که در آیاتش الحاد ورزید و از دلایل روشنش منحرف شد،

  42. وَ دانَ بِالْجُحُودِ في كُلِّ حالاتِهِ وَ اللَّهُ

    wa dāna bil-juḥūdi fī kulli ḥālātihi, wal-lāhu

    و در همه حالاتش به انکار پایبند ماند. و خداوند

  43. اَكْبَرُ الْقاهِرُ لِلْاَضْدادِ الْمُتَعالي عَنِ الْاَنْدادِ

    akbaru, al-qāhiru lil-aḍdādi, al-mutaʿālī ʿani l-andādi

    بزرگ‌تر است، مقهورکننده اضداد، برتر از همتایان،

  44. الْمُتَفَرِّدُ بِالْمَنِيَّةِ عَلى جَميعِ الْعِبادِ وَ اللَّهُ

    al-mutafarridu bil-maniyyati ʿalā jamīʿi l-ʿibādi, wal-lāhu

    یکتا در حکمِ مرگ بر همه بندگان. و خداوند

  45. اَكْبَرُ الْمُحْتَجِبُ بِالْمَلَكُوتِ وَ الْعِزَّةِ الْمُتَوَحِّدُ

    akbaru, al-muḥtajibu bil-malakūti wal-ʿizzati, al-mutawaḥḥidu

    بزرگ‌تر است، پوشیده به ملکوت و عزت، یکتا

  46. بِالْجَبَرُوتِ وَ الْقُدْرَةِ الْمُتَرَدّي بِالْكِبْرِياءِ

    bil-jabarūti wal-qudrati, al-mutaraddī bil-kibriyā'i

    در جبروت و قدرت، آراسته به کبریایی

  47. وَ الْعَظَمَةِ وَ اللَّهُ اَكْبَرُ الْمُتَقَدِّسُ بِدَوامِ

    wal-ʿaẓamati, wal-lāhu akbaru, al-mutaqaddisu bidawāmi

    و عظمت. و خداوند بزرگ‌تر است، مقدّس به دوامِ

  48. السُّلْطانِ وَ الْغالِبُ بِالْحُجَّةِ وَ الْبُرْهانِ

    as-sulṭāni, wal-ghālibu bil-ḥujjati wal-burhāni

    سلطنت خویش، غالب به حجت و برهان،

  49. وَ نَفاذِ الْمَشِيَّةِ في كُلِّ حينٍ وَ أَوانٍ

    wa nafādhi l-mashī'ati fī kulli ḥīnin wa awānin

    و به نفوذ مشیّت خویش در هر زمان و هنگام.

  50. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ

    Allāhumma ṣalli ʿalā muḥammadin ʿabdika wa rasūlika

    خداوندا، بر محمد، بنده و فرستاده‌ات، درود فرست،

  51. وَ اَعْطِهِ الْيَوْمَ اَفْضَلَ الْوَسائِلِ وَ اَشْرَفَ

    wa aʿṭihi l-yawma afḍala l-wasā'ili wa ashrafa

    و امروز برترین وسیله‌ها را به او عطا کن، و شریف‌ترین

  52. الْعَطاءِ وَ اَعْظَمَ الْحِباءِ وَ اَقْرَبَ الْمَنازِلِ

    l-ʿaṭā'i wa aʿẓama l-ḥibā'i wa aqraba l-manāzili

    بخشش، بزرگ‌ترین عطا، نزدیک‌ترین منزل‌ها،

  53. وَ اَسْعَدَ الْحُدُودِ وَ اَقَرَّ الْاءَعْيُنِ اَللَّهُمَّ

    wa asʿada l-ḥudūdi wa aqarra l-aʿyuni, Allāhumma

    خوشبخت‌ترین حدود، و خنک‌ترین برای چشم‌ها. خداوندا،

  54. صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَ اَعْطِهِ

    ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin wa aʿṭihi

    بر محمد و آل محمد درود فرست، و به او عطا کن

  55. الْوَسيلَةَ وَ الْفَضيلَةَ وَ الْمَكانَ الرَّفيعَ

    al-wasīlata wal-faḍīlata wal-makāna r-rafīʿa

    وسیله و فضیلت و جایگاه بلند را عطا کن،

  56. وَ الْغِبْطَةَ وَ شَرَفَ الْمُنْتَهى وَ النَّصيبَ

    wal-ghibṭata wa sharafa l-muntahā wan-naṣība

    غبطه، و شرف نهایت، و بهره

  57. الْاَوْفى وَ الْغايَةَ الْقُصْوى وَ الرَّفيعَ الْاَعْلى

    al-awfā wal-ghāyata l-quṣwā war-rafīʿa l-aʿlā

    کامل‌تر، و نهایتِ دوردست، و بلندترین برتری،

  58. حَتّى يَرْضى وَ زِدْهُ بَعْدَ الرِّضا اَللَّهُمَّ

    ḥattā yarḍā, wa zidhu baʿda r-riḍā, Allāhumma

    تا خشنود شود؛ و پس از خشنودی، بر او بیفزای. خداوندا،

  59. صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ الَّذينَ اَمَرْتَ

    ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin alladhīna amarta

    بر محمد و آل محمد درود فرست، آنانی که فرمان دادی

  60. بِطاعَتِهِمْ وَ اَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرْتَهُمْ

    biṭāʿatihim wa adhhabta ʿanhumu r-rijsa wa ṭahhartahum

    به اطاعتشان، و پلیدی را از آنان دور کردی، و آنان را پاک ساختی

  61. تَطْهيراً اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

    taṭhīran, Allāhumma ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin

    پاک ساختنی کامل. خداوندا، بر محمد و آل محمد درود فرست،

  62. الَّذينَ اَلْهَمْتَهُمْ عِلْمَكَ وَ اسْتَحْفَظْتَهُمْ كُتُبَكَ

    alladhīna alhamtahum ʿilmaka wa staḥfaẓtahum kutubaka

    کسانی که علمت را به آنان الهام کردی و نگهبانی کتاب‌هایت را به آنان سپردی،

  63. وَ اسْتَرْعَيْتَهُمْ عِبادَكَ

    wa starʿaytahum ʿibādaka

    و شبانیِ بندگانت را به آنان واگذاردی.

  64. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ

    Allāhumma ṣalli ʿalā muḥammadin ʿabdika wa rasūlika

    خداوندا، بر محمد، بنده و فرستاده‌ات، درود فرست،

  65. و نَبِيِّكَ وَ حَبيبِكَ وَ خَليلِكَ

    wa nabiyyika wa ḥabībika wa khalīlika

    و پیامبر و حبیب و خلیل توست،

  66. و سَيِّدِ الْاَوَّلينَ وَ الْاَخِرينَ

    wa sayyidi l-awwalīna wal-ākhirīna

    و سرور اولین و آخرین

  67. مِنَ الْاَنْبِياءِ وَ الْمُرْسَلينَ وَ الْخَلْقِ اَجْمَعينَ

    mina l-anbiyā'i wal-mursalīna wal-khalqi ajmaʿīna

    از پیامبران و فرستادگان و همه آفریدگان،

  68. وَ عَلى الِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ

    wa ʿalā ālihi ṭ-ṭayyibīna ṭ-ṭāhirīna

    و بر خاندان پاک و پاکیزه‌اش،

  69. الَّذينَ اَمَرْتَ بِطاعَتِهِمْ

    alladhīna amarta biṭāʿatihim

    کسانی که به اطاعتشان فرمان دادی،

  70. وَ اَوْجَبْتَ عَلَيْنا حَقَّهُمْ وَ مَوَدَّتَهُمْ

    wa awjabta ʿalaynā ḥaqqahum wa mawaddatahum

    و حق و محبت آنان را بر ما واجب کردی.

  71. اَللَّهُمَّ اُقَدِّمُهُمْ بَيْنَ يَدَىْ مَسْأَلَتي وَ حاجَتي

    Allāhumma uqaddimuhum bayna yaday mas'alatī wa ḥājatī

    خداوندا، آنان را پیشاپیش درخواست و نیازم قرار می‌دهم،

  72. وَ اَسْتَشْفِعُ بِهِمْ عِنْدَكَ اَمامَ طَلِبَتي

    wa astashfiʿu bihim ʿindaka amāma ṭalibatī

    و شفاعت آنان را نزد تو، پیش از درخواستم می‌جویم،

  73. وَ اَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ سُؤالَ وَجِلٍ مِنْ عِقابِكَ

    wa as'aluka Allāhumma su'āla wajilin min ʿiqābika

    و از تو می‌خواهم، خداوندا، خواستنِ ترسانی از کیفرت،

  74. حاذِرٍ مِنْ نِقْمَتِكَ، فَزِعٍ اِلَيْكَ مِنْكَ

    ḥādhirin min niqmatika, faziʿin ilayka minka

    بیمناک از نقمت تو، گریزان به سوی تو از خودت،

  75. لَمْ يَجِدْ لِفاقَتِهِ مُجيراً غَيْرَكَ

    lam yajid lifāqatihi mujīran ghayraka

    که برای نیازش پناهی جز تو نیافت،

  76. وَ لا لِخَوْفِهِ امِناً غَيْرَ فِنائِكَ

    wa lā likhawfihi āminan ghayra finā'ika

    و برای ترسش امنیتی جز آستانه تو نیافت —

  77. وَ تَطَوُّلُكَ يا سَيِّدي وَ مَوْلايَ عَلَيَّ

    wa taṭawwuluka yā sayyidī wa mawlāya ʿalayya

    و بخشش تو، ای سرور من و مولای من، بر من،

  78. مَعَ طُولِ مَعْصِيَتي لَكَ اَقْصَدَني اِلَيْكَ

    maʿa ṭūli maʿṣiyatī laka aqṣadanī ilayka

    با وجود نافرمانیِ طولانی‌ام نسبت به تو، مرا به سوی تو کشاند،

  79. وَ اِنْ كانَتْ سَبَقَتْنِي الذُّنُوبُ وَ حالَتْ

    wa in kānat sabaqatnī dh-dhunūbu wa ḥālat

    و اگرچه گناهان بر من پیشی گرفتند و حایل شدند

  80. بَيْني وَ بَيْنَكَ، لِاَنَّكَ عِمادُ الْمُعْتَمَدَ

    baynī wa baynaka, li-annaka ʿimādu l-muʿtamadi

    میان من و تو — زیرا تو تکیه‌گاه توکل‌کننده‌ای،

  81. وَ رَصَدُ الْمُرْتَصِدِ، لاتَنْقُصُكَ الْمَواهِبُ

    wa raṣadu l-murtaṣidi, lā tanquṣuka l-mawāhibu

    و دیده‌بانِ دیده‌بانی‌کننده‌ای. بخشش‌ها از تو نمی‌کاهند،

  82. وَ لاتُغيضُكَ الْمَطالِبُ، فَلَكَ الْمِنَنُ الْعِظامُ

    wa lā tughīḍuka l-maṭālibu, falaka l-minanu l-ʿiẓāmu

    و درخواست‌ها تو را نمی‌کاهند؛ پس نعمت‌های بزرگ از آنِ توست

  83. وَ النِّعَمُ الْجِسامُ يا كَثيرَ الْخَيْرِ

    wan-niʿamu l-jisāmu, yā kathīra l-khayri

    و نعمت‌های عظیم، ای بسیارخیر!

  84. يا دائِمَ الْمَعْرُوفِ، يا مَنْ لاتَنْقُصُ خَزائِنُهُ

    yā dā'ima l-maʿrūfi, yā man lā tanquṣu khazā'inuhu

    ای همیشه‌نیکوکار، ای کسی که خزانه‌هایش نمی‌کاهد،

  85. وَ لايَبيدُ مُلْكُهُ وَ لاتَراهُ الْعُيُونُ

    wa lā yabīdu mulkuhu wa lā tarāhu l-ʿuyūnu

    که سلطنتش نابود نمی‌شود، و چشم‌ها او را نمی‌بینند،

  86. وَ لاتَعْزُبُ مِنْهُ حَرَكَةٌ وَ لا سَكُونٌ

    wa lā taʿzubu minhu ḥarakatun wa lā sakūnun

    و از او هیچ حرکت و سکونی پنهان نمی‌ماند.

  87. لَمْ تَزَلْ سَيِّدي وَ لاتَزالُ

    lam tazal sayyidī wa lā tazālu

    ای سرور من، همواره بوده‌ای و همواره خواهی بود،

  88. وَ لايَتَوارى عَنْكَ مُتَوارٍ في كَنينِ اَرْضٍ

    wa lā yatawārā ʿanka mutawārin fī kanīni arḍin

    و هیچ پنهان‌شونده‌ای در ژرفای زمین از تو پنهان نمی‌ماند،

  89. وَ لا سَماءٍ، وَ لا تُخُومٍ وَ لا قَرارٍ

    wa lā samā'in, wa lā tukhūmin wa lā qarārin

    و نه در آسمانی، نه در مرزی و نه در قرارگاهی.

  90. تَكَفَّلْتَ بِالْاَرْزاقِ يا رازِقُ

    takaffalta bil-arzāqi yā rāziqu

    تو کفالت روزی‌ها را برعهده گرفتی، ای روزی‌دهنده!

  91. وَ تَقَدَّسْتَ عَنْ اَنْ تَتَناوَلَكَ الصِّفاتُ

    wa taqaddasta ʿan an tatanāwalaka ṣ-ṣifātu

    و از اینکه صفات تو را دربر گیرد، منزهی،

  92. وَ تَعَزَّزْتَ عَنْ اَنْ تُحيطَ بِكَ تَصاريفُ اللُّغاتِ

    wa taʿazzazta ʿan an tuḥīṭa bika taṣārīfu l-lughāti

    و از اینکه گونه‌های زبان‌ها تو را دربر گیرد، برتری.

  93. وَ لَمْ تَكُنْ مُسْتَحْدَثاً فَتُوجَدَ مُنْتَقِلاً

    wa lam takun mustaḥdathan fatūjada muntaqilan

    تو نوپدید نبودی که در حال انتقال یافت شوی

  94. عَنْ حالَةٍ اِلى حالَةٍ

    ʿan ḥālatin ilā ḥālatin

    از حالی به حالی.

  95. بَلْ اَنْتَ الْفَرْدُ الْاَوَّلُ وَ الْاَخِرُ

    bal anta l-fardu l-awwalu wal-ākhiru

    بلکه تویی یکتا، اول و آخر،

  96. وَ الْباطِنُ وَ الظَّاهِرُ، ذُوالْعِزِّ الْقاهِرِ

    wal-bāṭinu waẓ-ẓāhiru, dhū l-ʿizzi l-qāhiri

    باطن و ظاهر، صاحب عزتِ چیره،

  97. جَزيلُ الْعَطاءِ جَليلُ الثَّناءِ

    jazīlu l-ʿaṭā'i jalīlu th-thanā'i

    پرعطا، بزرگ در ستایش،

  98. سابِغُ النَّعْماءِ، دائِمُ الْبَقاءِ

    sābighu n-naʿmā'i, dā'imu l-baqā'i

    پرنعمت، همیشه‌ماندگار،

  99. اَحَقُّ مَنْ تَجاوَزَ وَ عَفى عَمَّنْ ظَلَمَ

    aḥaqqu man tajāwaza wa ʿafā ʿamman ẓalama

    سزاوارترینِ گذشت‌کنندگان و بخشایندگان بر کسی که ستم کرد

  100. وَ اَساءَ بِكُلِّ لِسانٍ

    wa asā'a bikulli lisānin

    و بدی کرد، به هر زبانی.

  101. اِلهي عَبْدُكَ يَحْمَدُ

    ilāhī, ʿabduka yaḥmadu

    خدای من، بنده تو ستایش می‌کند،

  102. وَ في كُلِّ الشَّدائِدِ عَلَيْكَ يَعْتَمِدُ

    wa fī kulli sh-shadā'idi ʿalayka yaʿtamidu

    و در همه سختی‌ها بر تو تکیه می‌کند؛

  103. فَلَكَ الْحَمْدُ وَ الْمَجْدُ لِاَنَّكَ الْمالِكُ الْاَبَدُ

    falaka l-ḥamdu wal-majdu li-annaka l-māliku l-abadu

    پس ستایش و بزرگی از آنِ توست، زیرا تو مالک ابدی هستی،

  104. وَ الرَّبُّ السَّرْمَدُ، اَتْقَنْتَ اِنْشاءَ الْبَرايا

    war-rabbu s-sarmadu, atqanta inshā'a l-barāyā

    و پروردگار جاودان. تو آفرینش موجودات را متقن ساختی

  105. فَاَحْكَمْتَها بِلُطْفِ التَّقْديرِ

    fa-aḥkamtahā bilutfi t-taqdīri

    و آنها را با لطف تقدیر استوار کردی،

  106. وَ تَعالَيْتَ فِي ارْتِفاعِ شَأْنِكَ

    wa taʿālayta fī rtifāʿi sha'nika

    و در بلندیِ شأن خود برتری،

  107. عَنْ اَنْ يُنْفَذَ فيكَ حُكْمُ التَّغْييرِ

    ʿan an yunfadha fīka ḥukmu t-taghyīri

    از اینکه حکم تغییر در تو نافذ شود،

  108. اَوْ يُحْتالَ مِنْكَ بِحالٍ يَصِفُكَ بِهِ الْمُلْحِدُ

    aw yuḥtāla minka biḥālin yaṣifuka bihi l-mulḥidu

    یا حالتی از تو استخراج شود که ملحد با آن تو را توصیف کند

  109. اِلى تَبْديلٍ

    ilā tabdīlin

    به سوی دگرگونی،

  110. اَوْ يُوجَدَ فِي الزِّيادَةِ وَ النُّقْصانِ

    aw yūjada fi z-ziyādati wan-nuqṣāni

    یا در زیادت و نقصان یافت شود

  111. مَساغٌ فِي اخْتِلافِ التَّحْويلِ

    masāghun fī khtilāfi t-taḥwīli

    راهی برای دگرگونی متفاوت،

  112. اَوْ تَلْتَثِقَ سَحائِبُ الْاِحاطَةِ بِكَ

    aw taltathiqa saḥā'ibu l-iḥāṭati bika

    یا ابرهای احاطه بر تو انبوه شود

  113. في بُحُورِ هِمَمِ الْاَحْلامِ

    fī buḥūri himami l-aḥlāmi

    در دریاهای همت‌های اندیشه‌ها،

  114. اَوْ تُمَثَّلَ لَكَ مِنْها جِبِلَّةٌ

    aw tumaththala laka minhā jibillatun

    یا سرشتی از آن برایت مجسم شود

  115. تَضِلُّ اِلَيْكَ فيها رَوِيَّاتُ الْاَوْهامِ

    taḍillu ilayka fīhā rawiyyātu l-awhāmi

    که در آن، اندیشه‌های اوهام به سوی تو گمراه شوند.

  116. فَلَكَ مَوْلايَ انْقادَ الْخَلْقُ مُسْتَخْذِئينَ

    falaka mawlāya nqāda l-khalqu mustakhdi'īna

    پس ای مولای من، آفریدگان با خواری در برابر تو رام شدند،

  117. بِاِقْرارِ الرُّبُوبِيَّةِ، وَ مُعْتَرِفينَ خاضِعينَ

    bi-iqrāri r-rubūbiyyati, wa muʿtarifīna khāḍiʿīna

    با اقرار به ربوبیت، معترف و خاضع

  118. لَكَ بِالْعُبُودِيَّةِ

    laka bil-ʿubūdiyyati

    به بندگی برای تو.

  119. سُبْحانَكَ ما اَعْظَمَ شَأْنَكَ، وَ اَعْلى مَكانَكَ

    subḥānaka mā aʿẓama sha'naka, wa aʿlā makānaka

    منزهی، چه بزرگ است شأن تو، و چه بلند است مقام تو،

  120. وَ اَنْطَقَ بِالصِّدْقِ بُرْهانَكَ، وَ اَنْفَذَ اَمْرَكَ

    wa anṭaqa biṣ-ṣidqi burhānaka, wa anfadha amraka

    و برهانت به راستی سخن می‌گوید، و امرت نافذ است،

  121. وَ اَحْسَنَ تَقْديرَكَ، سَمَكْتَ السَّماءَ فَرَفَعْتَها

    wa aḥsana taqdīraka, samakta s-samā'a fa-rafaʿtahā

    و تقدیرت چه نیکوست. آسمان را برافراشتی و بلندش کردی،

  122. وَ مَهَّدْتَ الْاَرْضَ فَفَرَشْتَها

    wa mahhadta l-arḍa fa-farashtahā

    و زمین را گستردی و آن را فرش کردی،

  123. وَ اَخْرَجْتَ مِنْها ماءً ثَجَّاجاً وَ نَباتاً رَجْراجاً

    wa akhrajta minhā mā'an thajjājan wa nabātan rajrājan

    و از آن، آبی روان و گیاهی لرزان بیرون آوردی،

  124. فَسَبَّحَكَ نَباتُها، وَ جَرَتْ بِاَمْرِكَ مِياهُها

    fasabbaḥaka nabātuhā, wa jarat bi-amrika miyāhuhā

    پس گیاهش تو را تسبیح می‌گوید، و آبش به فرمان تو روان است،

  125. وَ قامَتْ عَلى مُسْتَقَرِّ الْمَشِيَّةِ كَما اَمَرْتَهُما

    wa qāmat ʿalā mustaqarri l-mashī'ati kamā amartahumā

    و هر دو [آسمان و زمین] بر جایگاه مشیت استوار ایستادند، چنانکه به آنها فرمان دادی.

  126. فَيا مَنْ تَعَزَّزَ بِالْبَقاءِ

    fayā man taʿazzaza bil-baqā'i

    پس ای کسی که به بقا عزت یافتی،

  127. وَ قَهَرَ عِبادَهُ بِالْفَناءِ

    wa qahara ʿibādahu bil-fanā'i

    و بندگانش را به فنا مقهور ساختی،

  128. اَكْرِمْ مَثْواىَ فَاِنَّكَ خَيْرُ مُنْتَجَعٍ لِكَشْفِ الضُّرِّ

    akrim mathwāya, fa-innaka khayru muntajaʿin likashfi ḍ-ḍurri

    منزلگاهم را گرامی دار، زیرا تو بهترین پناهگاه برای برطرف‌کردن ضرر هستی،

  129. يا مَنْ هُوَ مَأْمُولٌ في كُلِّ عُسْرٍ

    yā man huwa ma'mūlun fī kulli ʿusrin

    ای کسی که در هر سختی، امیدواری به اوست

  130. وَ مُرْتَجىً لِكُلِّ يُسْرٍ

    wa murtajan likulli yusrin

    و در هر آسانی، مورد امید است،

  131. بِكَ اَنْزَلْتُ الْيَوْمَ حاجَتي، وَ اِلَيْكَ اَبْتَهِلُ

    bika anzaltu l-yawma ḥājatī, wa ilayka abtahilu

    به تو امروز نیازم را فرود آوردم، و به سوی تو زاری می‌کنم،

  132. فَلاتَرُدَّني خائِباً مِمَّا رَجَوْتُ

    falā taruddanī khā'iban mimmā rajawtu

    پس مرا از آنچه امید داشتم، ناامید بازمگردان،

  133. وَ لاتَحْجُبْ دُعائي عَنْكَ اِذْ فَتَحْتَهُ لي

    wa lā taḥjub duʿā'ī ʿanka idh fataḥtahu lī

    و دعایم را از خود پنهان مدار، همان‌گونه که آن را برایم گشودی.

  134. قَدْ دَعَوْتُ فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحمَّدٍ

    qad daʿawtu fa-ṣalli ʿalā muḥammadin wa āli muḥammadin

    خواندم، پس بر محمد و آل محمد درود فرست،

  135. وَ سَكِّنْ رَوْعَتي، وَ اسْتُرْ عَوْرَتي

    wa sakkin rawʿatī, wa stur ʿawratī

    و ترسم را آرام کن، و عیبم را بپوشان،

  136. وَ ارْزُقْني مِنْ فِضْلِكَ الْواسِعِ رِزْقاً واسِعاً

    war zuqnī min faḍlika l-wāsiʿi rizqan wāsiʿan

    و از فضل گسترده‌ات روزی‌ای فراخ به من ببخش،

  137. سائِغاً هَنيئاً مَريئاً لَذيذاً في عافِيَةٍ

    sā'ighan hanī'an marī'an ladhīdhan fī ʿāfiyatin

    گوارا، خوش، سالم و لذیذ در عین سلامتی.

  138. اَللَّهُمَّ اجْعَلْ خَيْرَ اَيَّامي يَوْمَ اَلْقاكَ

    Allāhumma jʿal khayra ayyāmī yawma alqāka

    خداوندا، بهترین روزهایم را روزِ دیدارت قرار ده،

  139. وَ اغْفِرْلي خَطاياىَ فَقَدْ اَوْحَشَتْني

    waghfir lī khaṭāyāya faqad awḥashatnī

    و خطاهایم را بیامرز، که مرا به وحشت انداخته‌اند،

  140. وَ تَجاوَزْ عَنْ ذُنُوبي فَقَدْ اَوْبَقَتْني

    wa tajāwaz ʿan dhunūbī faqad awbaqatnī

    و از گناهانم درگذر، که مرا به هلاکت انداخته‌اند،

  141. فَاِنَّكَ مُجيبٌ مُثيبٌ، رَقيبٌ قَريبٌ

    fa-innaka mujībun muthībun, raqībun qarībun

    زیرا تو اجابت‌کننده، پاداش‌دهنده، مراقب، نزدیک،

  142. قادِرٌ غافِرٌ قاهِرٌ، رَحيمٌ كَريمٌ قَيُّومٌ

    qādirun ghāfirun qāhirun, raḥīmun karīmun qayyūmun

    توانا، آمرزنده، چیره، مهربان، کریم، قیوم است.

  143. وَ ذلِكَ عَلَيْكَ يَسيرٌ وَ اَنْتَ اَحْسَنُ الْخالِقينَ

    wa dhālika ʿalayka yasīrun, wa anta aḥsanu l-khāliqīna

    و این بر تو آسان است، و تو نیکوترینِ آفرینندگانی.

  144. اَللَّهُمَّ اِنَّكَ افْتَرَضْتَ عَلَيَّ لِلْاباءِ وَ الْاُمَّهاتِ حُقُوقاً

    Allāhumma innaka ftaraḍta ʿalayya lil-ābā'i wal-ummahāti ḥuqūqan

    خداوندا، تو حقوقی برای پدران و مادران بر من واجب کرده‌ای،

  145. فَعَظَّمْتَهُنَّ، وَ اَنْتَ اَوْلى مَنْ حَطَّ الْاَوْزارِ

    faʿaẓẓamtahunna, wa anta awlā man ḥaṭṭa l-awzāri

    و آنها را بزرگ داشتی؛ و تو سزاوارترین کسی هستی که بارها را برمی‌دارد،

  146. وَ خَفِّفْها وَ اَدِّى الْحُقُوقَ عَنْ عَبيدِهِ

    wa khaffifhā wa addi l-ḥuqūqa ʿan ʿabīdihi

    پس آنها را سبک گردان، و حقوق را از جانب بندگانش ادا کن،

  147. فَاحْتَمِلْهُنَّ عَنّي اِلَيْهِما

    faḥtamilhunna ʿannī ilayhimā

    پس آنها را از جانب من به آن دو برسان،

  148. وَ اغْفِرْلَهُما كَما رَجاكَ كُلُّ مُوَحِّدٍ

    waghfir lahumā kamā rajāka kullu muwaḥḥidin

    و آن دو را بیامرز، همان‌گونه که هر موحدی از تو امید داشته،

  149. مَعَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ

    maʿa l-mu'minīna wal-mu'mināti

    همراه با مردان و زنان مؤمن،

  150. وَ الْاِخْوَةِ وَ الْاَخَواتِ

    wal-ikhwati wal-akhawāti

    و برادران و خواهران،

  151. وَ اَلْحِقْنا وَ اِيَّاهُمْ بِالْاَبْرارِ

    wa alḥiqnā wa iyyāhum bil-abrāri

    و ما و آنان را به نیکان ملحق کن،

  152. وَ اَبِحْ لَنا وَ لَهُمْ جَنَّاتِكَ مَعَ النُّجَباءِ

    wa abiḥ lanā wa lahum jannātika maʿa n-nujabā'i

    و بهشت‌هایت را برای ما و آنان مباح کن، همراه با نجیبان

  153. الْاَخْيارِ

    al-akhyāri

    و برگزیدگان.

  154. اِنَّكَ سَميعُ الدُّعاءِ، قَريبٌ مُجيبٌ لِما تَشاءُ

    innaka samīʿu d-duʿā'i, qarībun mujībun limā tashā'u

    به‌راستی که تو شنونده دعایی، نزدیک، و اجابت‌کننده هر آنچه بخواهی.

  155. وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ الِهِ

    wa ṣalla llāhu ʿalā sayyidinā muḥammadin wa ālihi

    و درود خدا بر سرور ما محمد و خاندانش باد،

  156. وَ سَلَّمَ تَسْليماً

    wa sallama taslīman

    و سلامی فراوان بر آنان.

شمارنده، صوت و مطالعهٔ آفلاین در اپلیکیشن.

سادات را همراه داشته باشید

تجربهٔ کامل — مطالعهٔ آفلاین، صوت، یادآورها و نشانک‌ها — در اپلیکیشن است.

به‌زودیApp Storeبه‌زودیGoogle Play