Surə Al-Fajr

وَالْفَجْرِ ۝١ۙ

1And olsun dan yerinə;

وَلَيَالٍ عَشْرٍ ۝٢ۙ

2And olsun on gecəyə (zülhiccə ayının birinci, yaxud ramazan ayının sonuncu on gecəsinə);

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ۝٣ۙ

3And olsun cütə və təkə (tək olan xaliqə, erkək və dişi olmaqla cüt olan məxluqata; cüt olan hər şeyə, yaxud Qurban bayramına və yaxud Ərəfə gününə);

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِ ۝٤ۚ

4And olsun keçib getməkdə olan gecəyə (ki, qiyamət haqdır və siz kafirlər qiyamət günü dirilib əməllərinizin cəzasını layiqincə alacaqsınız)!

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍ ۝٥ؕ

5Məgər bunlarda (qiyamətin haq olması barədə) ağıl sahibi üçün and yoxmudur?!

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۝٦ࣕۙ

6(Ya Peyğəmbər!) məgər görmədinmi ki, Rəbbin nələr etdi Ada (Hud peyğəmbərin Ad qövmünə)?!

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ۝٧ࣕۙ

7Sütunlar sahibi (və ya: sütun kimi uca boylu) İrəmə (İrəm camaatına)?!

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ ۝٨ࣕۙ

8(Elə bir qövm ki) məmləkətlər (əhli) arasında onun kimisi yaradılmamışdı.

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ۝٩ࣕۙ

9(Məgər görmədinmi ki, Rəbbin nələr etdi) vadidə qayaları olan Səmuda (Səmud qövmünə)?!

وَفِرْعَوْنَ ذِي الْاَوْتَادِ ۝١٠ࣕۙ

10Eləcə də saysız-hesabsız ordular sahibi Fir’ona?!

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ ۝١١ࣕۙ

11O kəslər ki, məmləkətlərdə tüğyan edir,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَ ۝١٢ࣕۙ

12Oralarda çoxlu fitnə-fəsad törədirlər.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۝١٣ۚۙ

13Nəhayət, Rəbbin onlara əzab qamçısı endirdi.

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ۝١٤ؕ

14Şübhəsiz ki, Rəbbin (bəndələrinin bütün əməllərini) baxıb görür.

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗ࣢ۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِ ۝١٥ؕ

15İnsana gəldikdə, nə zaman Rəbbin onu imtahana çəkib ehtiram etsə, ona bir ne’mət versə, o: “Rəbbim mənə ehtiram göstərdi!” –deyər.

وَاَمَّا͏ٓ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ࣢ۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِ ۝١٦ۚ

16Amma nə zaman (Rəbbin) onu imtahana çəkib ruzisini əskiltsə: “Rəbbim məni alçaltdı (mənə xor baxdı)!” – söyləyər.

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَ ۝١٧ۙ

17Xeyr! (Belə deməyin). Doğrusu, siz özünüz yetimə hörmət etmirsiniz (yetimin haqqını vermirsiniz).

وَلَا تَحٰ࢜ضُّوْنَ عَلٰي طَعَامِ الْمِسْكِيْنِ ۝١٨ۙ

18Bir-birinizi yoxsulu yedirtməyə rəğbətləndirmirsiniz.

وَتَاْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّا ۝١٩ۙ

19Mirası (halal-haramına) varmadan yeyirsiniz (qadınların, uşaqların paylarını vermirsiniz).

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ۝٢٠ؕ

20Mal-dövləti isə lap çox sevirsiniz.

كَلَّا͏ٓ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّا ۝٢١ۙ

21Xeyr! Yer dağılıb parça-parça olacağı;

وَّجَا࢜ءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ۝٢٢ۚ

22Rəbbinin əmri gəlib mələklər səf-səf duracağı

وَجِايْ࢜ءَ يَوْمَىِٕذٍۭ بِجَهَنَّمَ࣢ۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰي لَهُ الذِّكْرٰي ۝٢٣ؕ

23Və Cəhənnəmin (məhşər meydanına) gətiriləcəyi gün – məhz o gün insan (öz günahlarını) xatırlayacaqdır. Lakin bu xatırlamağın ona nə faydası?!

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْ ۝٢٤ۚ

24O: “Kaş ki, mən əvvəlcədən (axirət) həyatım üçün (yaxşı əməllər) edəydim!” – deyəcəkdir.

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۝٢٥ۙ

25O gün (Allahın) etdiyi əzabı heç kəs edə bilməz!

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۝٢٦ؕ

26(Günahkarları) heç kəs Onun kimi zəncirləyə bilməz!

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُ ۝٢٧ࣗۖ

27(Qiyamət günü Allah-təala mö’min kimsəyə belə buyuracaqdır:) “Ey (öz imanından, əməlindən və Allahın və’dindən) xatircəm olan kəs! (Və ya: “Ey arxayın nəfs!”)

ارْجِعِيْٓ اِلٰي رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۝٢٨ۚ

28Dön Rəbbinə, sən Ondan razı olaraq, O da səndən!

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْ ۝٢٩ۙ

29(Əməlisaleh) bəndələrimin zümrəsinə daxil ol!

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ۝٣٠ࣖ

30(Onlarla birlikdə) Cənnətimə varid ol!”