Surə Abasa

عَبَسَ وَتَوَلّٰٓي ۝١ۙ

1(Peyğəmbər) qaşqabağını töküb üzünü çevirdi.

اَنْ جَا࢜ءَهُ الْاَعْمٰى ۝٢ؕ

2Yanına korun (Abdullah ibn Ümmi-Məktumun) gəlməsindən dolayı.

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰٓي ۝٣ۙ

3Nə bilirsən, bəlkə də, o (səndən islama dair soruşub öyrənəcəkləri ilə) təmizlənəcəkdir!

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰى ۝٤ؕ

4Yaxud öyüd dinləyəcək və bu öyüd ona fayda verəcəkdir!

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰى ۝٥ۙ

5(Var dövlətinə güvənib sənin öyüd-nəsihətinə qulaq asmağa) ehtiyac hiss etməyənə (dövlətliyə) gəldikdə,

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰى ۝٦ؕ

6Sən üzünü ona tərəf çevirirsən (onun sözünə qulaq asırsan).

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰى ۝٧ؕ

7Onun (küfrdən) təmizlənməsindən sənə nə?!

وَاَمَّا مَنْ جَا࢜ءَكَ يَسْعٰى ۝٨ۙ

8Yüyürə-yüyürə sənin yanına gələn

وَهُوَ يَخْشٰى ۝٩ۙ

9Və (Allahdan) qorxan kimsəyə gəldikdə isə,

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰى ۝١٠ۚ

10Sən ondan üz çevirirsən!

كَلَّا͏ٓ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۝١١ۚ

11Xeyr! (Belə yaramaz, bir daha belə etmə). Həqiqətən, bu (ayələr) bir öyüd-nəsihətdir.

فَمَنْ شَا࢜ءَ ذَكَرَهٗ ۝١٢ۘ

12Kim istəsə, ondan öyüd alar.

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ۝١٣ۙ

13(Bu Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm (mö’təbər) səhifələrdə -

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤ۙ

14(Qədir-qiyməti) yüksək (şanı uca), tərtəmiz səhifələrdədir (Şeytan onlara toxuna bilməz).

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍ ۝١٥ۙ

15(O, Allahla peyğəmbərlər arasında olan) elçi mələklərin əlləri ilə (lövhi-məhfuzdan köçürülür, yaxud o, elçi mələklərə e’tibar edilmişdir).

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ ۝١٦ؕ

16(O mələklər ki, Allahın yanında) çox möhtərəm, (Allaha) çox müt’idirlər.

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَا͏ٓ اَكْفَرَهٗ ۝١٧ؕ

17Ölsün (kafir) insan! O nə nankordur!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ ۝١٨ؕ

18(Bu təkəbbür onda hardandır? Allah) onu hansı şeydən yaratdı?

مِنْ نُّطْفَةٍؕ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗ ۝١٩ۙ

19(Allah onu bir qətrə dəyərsiz) nütfədən yaratdı, ona biçim verdi.

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗ ۝٢٠ۙ

20Sonra onun üçün (ana bətnindən çıxış) yolunu asanlaşdırdı.

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗ ۝٢١ۙ

21Sonra onu öldürüb qəbrə qoydu.

ثُمَّ اِذَا شَا࢜ءَ اَنْشَرَهٗ ۝٢٢ؕ

22Sonra da istədiyi vaxt onu dirildəcəkdir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا͏ٓ اَمَرَهٗ ۝٢٣ؕ

23Xeyr, (insan Allahın) ona buyurduğunu hələ yerinə yetirməmişdir.

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۝٢٤ۙ

24İnsan hələ bir yeməyinə baxsın! (Görsün ki, ona necə ruzi verdik).

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَا࢜ءَ صَبًّا ۝٢٥ۙ

25Həqiqətən, Biz yağışı bol yağdırdıq.

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّا ۝٢٦ۙ

26Sonra yeri gözəl yaratdıq (yaxşı yardıq),

فَاَنۢ͏ْبَتْنَا فِيْهَا حَبًّا ۝٢٧ۙ

27Belə ki, orada dən (dənli bitkilər) göyərtdik;

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًا ۝٢٨ۙ

28Üzüm və yonca;

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًا ۝٢٩ۙ

29Zeytun və xurma (bağları);

وَّحَدَا࢜ىِٕقَ غُلْبًا ۝٣٠ۙ

30(Ağacları bir-birinə) sarmaşan bağçalar;

وَّفَاكِهَةً وَّاَبًّا ۝٣١ۙ

31(Növbənöv) meyvələr və ot (ələf) yetişdirdik.

مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْ ۝٣٢ؕ

32(Bütün bunlar) sizin və heyvanlarınızın istifadəsi üçündür!

فَاِذَا جَا࢜ءَتِ الصَّا࢜خَّةُ ۝٣٣ؗ

33Nəhayət, qulaqları kar edən (o dəhşətli səs) gələndə (İsrafil surunu çalanda);

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِ ۝٣٤ۙ

34O gün insan qaçacaq öz qardaşından;

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِ ۝٣٥ۙ

35Anasından, atasından;

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِ ۝٣٦ؕ

36Zövcəsindən və oğullarından!

لِكُلِّ امْرِي͏ٔ͏ٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَاْنٌ يُّغْنِيْهِ ۝٣٧ؕ

37O gün onlardan hər birinin istənilən qədər işi olacaqdır! (Hər kəs öz hayında olacaq, heç kəs heç kəsin halından xəbər tutmayacaqdır).

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌ ۝٣٨ۙ

38O gün bir çox üzlər parlayacaq,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۝٣٩ۚ

39Güləcək, sevinəcəkdir.

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ۝٤٠ۙ

40O gün bir çox üzlərə isə toz-torpaq qonacaq,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١ؕ

41Onları zülmət (yaxud his) bürüyəcəkdir.

اُولٰ࢜ىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ۝٤٢ࣖ

42Onlar (pis əməllərə uyan) kafirlər, pozğunlardır!