Surə At-Takwir

اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١ࣕۙ

1Günəş (əmmamə kimi) sarınıb büküləcəyi (sönəcəyi) zaman;

وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْ ۝٢ࣕۙ

2Ulduzlar (göydən qopub yağış dənələri kimi yerə) səpələnəcəyi zaman;

وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝٣ࣕۙ

3Dağlar yerindən qopardılacağı (toz kimi havada uçacağı) zaman;

وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤ࣕۙ

4(Bədəvi ərəblərin çox əziz tutduğu) boğaz dəvələr başlı-başına buraxılacağı zaman;

وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْ ۝٥ࣕۙ

5Vəhşi heyvanlar (bir-birindən qisas almaq üçün) bir yerə toplanacağı zaman;

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦ࣕۙ

6Dənizlər od tutub yanacağı (və ya dolub daşacağı) zaman;

وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْ ۝٧ࣕۙ

7Ruhlar (bədənlərə) qovuşacağı zaman;

وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْ ۝٨ࣕۙ

8Diri-diri torpağa gömülən körpə qızdan:

بِاَيِّ ذَنۢ͏ْبٍ قُتِلَتْ ۝٩ۚ

9“Axı o hansı günaha görə öldürüldü?”; soruşulacağı zaman;

وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١٠ࣕۙ

10Əməl dəftərləri açılacağı zaman;

وَاِذَا السَّمَا࢜ءُ كُشِطَتْ ۝١١ࣕۙ

11Göy (yerindən) qopardılacağı (və ya büküləcəyi) zaman;

وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْ ۝١٢ࣕۙ

12Cəhənnəm alovlandırılacağı zaman;

وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ ۝١٣ࣕۙ

13Və Cənnət (mö’minlərə) yaxınlaşdırılacağı zaman;

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا͏ٓ اَحْضَرَتْ ۝١٤ؕ

14Hər kəs (dünyada bugünkü günə özü üçün yaxşı, pis) nə hazır etdiyini biləcəkdir!

فَلَا͏ٓ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ۝١٥ۙ

15And içirəm (gecə) yanıb (gündüz) sönən ulduzlara;

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ۝١٦ۙ

16(Günəşlə, ayla) seyr edib (onlar batdığı zaman) gizlənən səyyarələrə (Zühələ, Müştəriyə, Mərrixə, Zöhrəyə və Ütaridə);

وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَ ۝١٧ۙ

17Qaralmaqda olan gecəyə (yaxud: qaralmaqda və çəkilməkdə olan gecəyə)

وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَ ۝١٨ۙ

18Və sökülməkdə olan dan yerinə ki,

اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍ ۝١٩ۙ

19Bu (Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm olan bir elçinin (Cəbrailin) gətirdiyi kəlamdır.

ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِيْنٍ ۝٢٠ۙ

20(Elə bir elçi ki) çox qüvvətlidir; ərşin sahibi (Allah) yanında çox hörmətlidir (izzətlidir).

مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍ ۝٢١ؕ

21(Elə bir elçi ki, mələklər arasında) itaət ediləndir, həm də (Allah yanında vəhyə) e’tibarlı müvəkkildir.

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍ ۝٢٢ۚ

22(Ey Məkkə əhli!) Həqiqətən, sizin dostunuz (müşriklərin dediyi kimi) divanə deyildir!

وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِ ۝٢٣ۚ

23And olsun ki, (Peyğəmbər!) onu (Cəbraili) açıq (ən uca) üfüqdə gördü.

وَمَا هُوَ عَلَي الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍ ۝٢٤ۚ

24O, qeyb (vəhyi olduğu kimi təbliğ etmək və sizə öyrətmək) barəsində xəsis deyildir.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍ ۝٢٥ۙ

25O (Qur’an) da məl’un (Allahın rəhmətindən qovulmuş) Şeytanın sözü deyildir.

فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَ ۝٢٦ؕ

26Elə isə (siz ondan üz döndərib) hara gedirsiniz?

اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ۝٢٧ۙ

27O, aləmlər (bütün insanlar və cinlər) üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir.

لِمَنْ شَا࢜ءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَ ۝٢٨ؕ

28Eləcə də sizdən doğru-düz (yolda) olmaq istəyənlər üçün.

وَمَا تَشَا࢜ءُوْنَ اِلَّا͏ٓ اَنْ يَّشَا࢜ءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۝٢٩ࣖ

29(Onu da bilin ki) aləmlərin Rəbbi olan Allah istəməsə, siz (bunu) istəyə bilməzsiniz! (Yalnız Allah istəsə, istəyə bilərsiniz. Siz insanlar həmişə Allahın qüdrəti, hökmü və iradəsi altındasınız. O sizi bir şeyi istəməyincə siz onu özünüzə istəyə bilməzsiniz. Ona görə də hər işdə Allaha təvəkkül edin!)