رکعت‌های نمازهای روزانه — ۵۱ رکعت
در فقه شیعه (جعفری) نماز یک شبانه‌روزِ کامل ۵۱ رکعت است: ۱۷ رکعت واجب در نمازهای پنج‌گانه و ۳۴ رکعت مستحب (نافله) که پیش و پس از آن‌ها خوانده می‌شود و ۱۱ رکعت نماز شب (تهجّد) نیز جزو آن است. نمازهای واجب هرگز نباید ترک شوند؛ نافله‌ها بسیار سفارش‌شده‌اند و بنا بر روایات، کاستی نمازهای واجب را جبران می‌کنند.
هفده رکعت واجب
صبح — ۲ رکعت
ظهر — ۴ رکعت
عصر — ۴ رکعت
مغرب — ۳ رکعت
عشا — ۴ رکعت
۲ + ۴ + ۴ + ۳ + ۴ = ۱۷ رکعت
در سفر (با شرایط قصر) نمازهای ظهر و عصر و عشا دو رکعتی خوانده می‌شوند؛ صبح و مغرب تغییری نمی‌کنند و مجموع ۱۱ رکعت می‌شود.
سی و چهار رکعت مستحب (نافله‌ها)
هر نافله دو رکعت دو رکعت، مانند نماز صبح و با نیّت همان نافله خوانده می‌شود؛ تنها نماز وتر یک رکعت است.
نافلهٔ صبح — ۲ رکعت، پیش از نماز صبح. وقت آن پس از نماز شب (از فجر اول) آغاز می‌شود و تا پدیدار شدن سرخی در مشرق ادامه دارد.
نافلهٔ ظهر — ۸ رکعت، پیش از نماز ظهر؛ از اول ظهر تا وقتی که سایهٔ شاخص به دو هفتم (۲/۷) آن برسد.
نافلهٔ عصر — ۸ رکعت، پیش از نماز عصر؛ تا وقتی که سایه به چهار هفتم (۴/۷) شاخص برسد.
نافلهٔ مغرب — ۴ رکعت، پس از نماز مغرب، تا از بین رفتن سرخی سمت مغرب.
نافلهٔ عشا (وُتَیره) — ۲ رکعت که نشسته پس از نماز عشا تا نیمه‌شب خوانده می‌شود و چون نشسته است، یک رکعت به شمار می‌آید.
نماز شب (تهجّد) — ۱۱ رکعت، از نیمه‌شب تا اذان صبح؛ شرح آن در ادامه می‌آید.
۲ + ۸ + ۸ + ۴ + ۱ + ۱۱ = ۳۴ رکعت
نماز شب (تهجّد) — ۱۱ رکعت
وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَ عَسٰى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا 79
Wa minal-layli fatahajjad bihī nāfilatan lak, ʿasā an yabʿathaka Rabbuka maqāman maḥmūdā.
و پاسی از شب را بیدار باش و در آن نماز بخوان که این نافله‌ای است ویژهٔ تو؛ امید است پروردگارت تو را به مقامی ستوده برانگیزد. (سورهٔ اسراء، آیهٔ ۷۹)
نماز شب مؤکّدترین نافله‌هاست. وقت آن از نیمه‌شب (میانهٔ غروب آفتاب تا اذان صبح) تا اذان صبح است و بهترین وقت آن پایان شب، نزدیک سحر است. این نماز در سه بخش خوانده می‌شود:
نافلهٔ شب — ۸ رکعت، در چهار نماز دو رکعتی، با نیّت: «دو رکعت نافلهٔ شب می‌خوانم قربةً الی الله».
نماز شَفع — ۲ رکعت در یک نماز، با نیّت شفع.
نماز وَتر — ۱ رکعت با نیّت وتر. مستحب است پس از حمد، سه بار سورهٔ توحید و سپس سوره‌های فلق و ناس خوانده شود و آن‌گاه دست‌ها برای قنوت طولانی بالا برده شود.
مستحبات قنوت وتر:
دعا برای چهل مؤمن و مؤمنه یا بیشتر، با ذکر نام.
هفتاد بار: اَسْتَغْفِرُ اللّٰہَ رَبِّیْ وَاَتُوْبُ اِلَیْہِ
هفت بار: هٰذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ مِنَ النَّارِ
سیصد بار: اَلْعَفْو
۸ + ۲ + ۱ = ۱۱ رکعت
یک شبانه‌روز در یک نگاه
شب — نماز شب ۱۱ ← نافلهٔ صبح ۲ ← صبح ۲
روز — نافلهٔ ظهر ۸ ← ظهر ۴ ← نافلهٔ عصر ۸ ← عصر ۴
غروب — مغرب ۳ ← نافلهٔ مغرب ۴ ← عشا ۴ ← وتیره ۲ (نشسته، یک رکعت به شمار می‌آید)
۱۷ واجب + ۳۴ مستحب = ۵۱ رکعت
روز جمعه و سفر
روز جمعه — به شانزده رکعت نافلهٔ ظهر و عصر چهار رکعت افزوده می‌شود و بیست رکعت می‌گردد؛ بهتر است همهٔ آن پیش از ظهر خوانده شود.
سفر — هرگاه نماز شکسته شود، نافلهٔ ظهر و عصر ساقط است و نافلهٔ عشا تنها به امید ثواب (رجاءً) خوانده می‌شود. نافلهٔ مغرب، نماز شب و نافلهٔ صبح به جای خود باقی است.
همهٔ نافله‌ها را می‌توان نشسته خواند، ولی ایستاده بهتر است. نافله اذان و اقامه ندارد و خواندن سوره پس از حمد در آن واجب نیست. شمار رکعت‌ها و وقت‌های بالا بر پایهٔ فتوای مشهور مراجع است؛ اگر مرجع تقلید شما نظر دیگری دارد، به فتوای او عمل کنید.