ذٰلِكَ مِنْ اَنۢ͏ْبَا࢜ءِ الْقُرٰي نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَا࢜ىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ ١٠٠
ترجمه
این از گزارش های شهرها [و اهل آنها] است که آن را بر تو حکایت می کنیم، برخی از آن [شهر] ها هنوز برجایند، و برخی درو شده بر باد رفته اند!
سُورَةُ هُودٍ
11:100جزء ۱۲
ذٰلِكَ مِنْ اَنۢ͏ْبَا࢜ءِ الْقُرٰي نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَا࢜ىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ ١٠٠
این از گزارش های شهرها [و اهل آنها] است که آن را بر تو حکایت می کنیم، برخی از آن [شهر] ها هنوز برجایند، و برخی درو شده بر باد رفته اند!
يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَؕ وَبِي͏ٔ͏ْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ ٩٨
[فرعون] روز قیامت پیشاپیش قومش می رود، پس آنان را به آتش درمی آورد، و بد نصیب و سهمی است [آتشی] که در آن وارد می شود.
وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِؕ بِي͏ٔ͏ْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ ٩٩
و در این دنیا و روز قیامت به لعنتی بدرقه شدند [و آن لعنت] بد عطیه ای است که به آنان می دهند.
وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَا͏ٓ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَا࢜ءَ اَمْرُ رَبِّكَؕ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ ١٠١
و ما بر آنان ستم نکردیم، ولی آنان بر خویشتن ستم ورزیدند، پس هنگامی که عذاب پروردگارت فرا رسید، معبودانی که به جای خدا می پرستیدند، چیزی [از عذاب را] از آنان دفع نکردند، و به آنان جز خسارت و هلاکت نیفزودند.
وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَا͏ٓ اَخَذَ الْقُرٰي وَهِيَ ظَالِمَةٌؕ اِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ ١٠٢
و چنین است مؤاخذه کردن پروردگارت، هنگامی که [مردم] آبادی ها را در آن حال که ستمکارند مؤاخذه می کند. بی تردید مؤاخذه او دردناک و سخت است.
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.