وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبٰرَكَ فِيْهَا وَقَدَّرَ فِيْهَا͏ٓ اَقْوَاتَهَا فِيْٓ اَرْبَعَةِ اَيَّامٍؕ سَوَا࢜ءً لِّلسَّا࢜ىِٕلِيْنَ ١٠
ترجمه
و در روی زمین کوه های استواری پدید آورد، و در آن منافع فراوانی آفرید و رزق [روزی خوارانش] را در آن به مدت چهار دوره [بهار، تابستان، پاییز و زمستان] تقدیر کرد [آن هم] یکسان و به اندازه برای خواهندگان.