وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَا࢜ءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰي رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَا࢜ءَ السَّبِيْلِ ٢٢
ترجمه
هنگامی که به سوی مدین روی آورد، گفت: امید است پروردگارم مرا به راه راست [که انسان را به نتیجه مطلوب می رساند] راهنمایی کند.
سُورَةُ القَصَصِ
28:22جزء ۲۰
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَا࢜ءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰي رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَا࢜ءَ السَّبِيْلِ ٢٢
هنگامی که به سوی مدین روی آورد، گفت: امید است پروردگارم مرا به راه راست [که انسان را به نتیجه مطلوب می رساند] راهنمایی کند.
وَجَا࢜ءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰيؗ قَالَ يٰمُوْسٰٓي اِنَّ الْمَلَاَ يَاْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ ٢٠
و مردی از دورترین [نقطه] شهر شتابان آمد [و] گفت: ای موسی! اشراف و سران [فرعونی] درباره تو مشورت می کنند که تو را بکشند! بنابراین [از این شهر] بیرون برو که یقیناً من از خیرخواهان توام.
فَخَرَجَ مِنْهَا خَا࢜ىِٕفًا يَّتَرَقَّبُؗ قَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ٢١ࣖ
پس موسی ترسان و نگران در حالی که [حوادث تلخی را] انتظار می کشید از شهر بیرون رفت، [در آن حال] گفت: پروردگارا! مرا از این مردم ستمکار نجات بده.
وَلَمَّا وَرَدَ مَا࢜ءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَؗ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَاؕ قَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰي يُصْدِرَ الرِّعَا࢜ءُࣝ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ ٢٣
هنگامی که به آب مدین رسید، گروهی از مردم را بر آن یافت که دام هایشان را آب می دادند، و غیر آنان دو زن را دید که [دام هایشان را از رفتن به سوی آب] بازمی دارند؛ گفت: چه چیزی شما را بر بازداشتن [گوسفندان] وامی دارد؟ گفتند: ما [این دام هایمان را] آب نمی دهیم تا [این] شبانان [دام هایشان را] برگردانند و پدر ما پیری کهنسال است [به این علت از انجام این کار معذور است.]
فَسَقٰي لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰٓي اِلَي الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَا͏ٓ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ ٢٤
پس [موسی] دام هایشان را [به جهت کمک کردن به آن دو] آب داد، سپس به سوی سایه برگشت و گفت: پروردگارا! به آنچه از خیر بر من نازل می کنی، نیازمندم.
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.