قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ ٣٢
ترجمه
[خدا] گفت: ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده کنان نیستی؟
سُورَةُ الحِجۡرِ
15:32جزء ۱۴
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ ٣٢
[خدا] گفت: ای ابلیس! تو را چه شده که با سجده کنان نیستی؟
فَسَجَدَ الْمَلٰ࢜ىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَ ٣٠ۙ
پس همه فرشتگان بدون استثناء سجده کردند.
اِلَّا͏ٓ اِبْلِيْسَؕ اَبٰٓي اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ ٣١
مگر ابلیس که از اینکه با سجده کنان باشد، امتناع کرد.
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ ٣٣
گفت: من آن نیستم که برای بشری که او را از گلی خشک و برگرفته از لجنی متعفّن و تیره رنگ آفریدی، سجده کنم!!
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌ ٣٤ۙ
[خدا] گفت: از این [جایگاه والا که مقام مقربان است] بیرون رو که رانده شده ای،
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.