فَلَمَّا͏ٓ اَحَسُّوْا بَاْسَنَا͏ٓ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ١٢ؕ
ترجمه
پس هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان از آن می گریختند.
سُورَةُ الأَنبِيَاءِ
21:12جزء ۱۷
فَلَمَّا͏ٓ اَحَسُّوْا بَاْسَنَا͏ٓ اِذَا هُمْ مِّنْهَا يَرْكُضُوْنَ ١٢ؕ
پس هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان از آن می گریختند.
لَقَدْ اَنْزَلْنَا͏ٓ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْؕ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ١٠ࣖ
بی تردید کتابی به سوی شما نازل کردیم که مایه [شرف، بزرگواری، رشد و سعادت] شما در آن است؛ آیا نمی اندیشید.
وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَّاَنْشَاْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَ ١١
و چه بسیار از شهرهایی که [اهلش] ستمکار بودند، درهم شکستیم، و پس از آنان قومی دیگرپدید آوردیم.
لَا تَرْكُضُوْا وَارْجِعُوْٓا اِلٰي مَا͏ٓ اُتْرِفْتُمْ فِيْهِ وَمَسٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُوْنَ ١٣
[از روی استهزا و تحقیر به آنان گفتند:] فرار نکنید، و به سوی زندگی مرفّهی که در آن نازپرورده [و مغرور] بودید و خانه هایتان بازگردید تا [بار دیگر به وسیله تهیدستان و مستمندان] از شما درخواست کمک شود [و شما آنان را با کبر و نخوت برانید.]
قَالُوْا يٰوَيْلَنَا͏ٓ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ ١٤
[با دیدن عذاب فریاد برداشتند و] گفتند: ای وای بر ما که ما قطعاً ستمکار بودیم!
در اپلیکیشن با تلاوت، نشانک و حالت شب بخوانید.