Vəhşət namazı (Dəfn gecəsi namazı)
Vəhşət namazı meyit üçün dəfnin birinci gecəsi qılınan və savabı ona hədiyyə edilən iki rəkətli müstəhəb namazdır. Ona «Leylətud-dəfn namazı» (dəfn gecəsinin namazı) və «Hədiyyə namazı» da deyilir. Vaxtı dəfndən sonra gələn ilk gecədir: məğribdən sübhi-sadiqə qədər gecənin istənilən hissəsində qılmaq olar, Ayətullah Sistaniyə görə isə onu tez qılmaq daha yaxşıdır (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, məsələ 967).
Bu namaz nə üçün qılınır
Allahın Rəsulundan (s) rəvayət olunur ki, meyitin başına qəbrin ilk gecəsindən daha ağır bir saat gəlmir; buna görə də ölülərinizə sədəqə ilə rəhm edin; sədəqə verə bilməyən isə iki rəkət namaz qılıb onun savabını meyitə göndərsin. Ölən şəxs hələ qəbrə öyrəşməyib; bu namaz Allahın lütfü ilə onun tənhalığını və qorxusunu aradan qaldırır — yəni əslində bu, «vəhşəti aradan qaldıran» namazdır.
Birinci qayda (daha məşhur olanı)
Qəlbdə niyyət edin: «İki rəkət vəhşət namazı (filan mərhum üçün) qılıram, rəcaən, qürbətən iləllah». Onu dillə demək lazım deyil.
Birinci rəkət: Həmd surəsindən sonra bir dəfə Ayətəl-kürsi. Ayətullah Sistaninin fətvasına görə ehtiyat-vacib budur ki, «hum fiha xalidun» sözlərinə qədər, yəni Bəqərə surəsinin 255–257-ci ayələri oxunsun (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, dəfn gecəsinin namazı bölməsi).
İkinci rəkət: Həmd surəsindən sonra on (10) dəfə Qədr surəsi, sonra qunut.
Rüku, səcdələr, təşəhhüd və salam — Sübh namazında olduğu kimi.
İkinci qayda
Birinci rəkət: Həmd surəsindən sonra iki (2) dəfə İxlas surəsi.
İkinci rəkət: Həmd surəsindən sonra on (10) dəfə Təkasur surəsi, sonra qunut, rüku, səcdələr, təşəhhüd və salam.
Namaz hər iki qayda ilə qılınsa (yəni iki-iki olmaqla dörd rəkət), daha yaxşıdır. Ayətullah əl-üzma Seyyid Əli Sistani də «Minhacus-salihin»də ikinci qaydanı «bir rəvayətdə» deyərək qeyd etmiş, hər ikisini birləşdirməyi isə daha yaxşı və daha fəzilətli saymışdır. Onun fikrincə, bu ikinci qaydanın rəvayətindən zahirən belə çıxır ki, o, ölümdən sonrakı ilk gecədə müstəhəbdir (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, dəfn gecəsinin namazı bölməsi və məsələ 967).
Salamdan sonrakı dua
Hər namazın salamından sonra bu duanı oxuyun və «filan ibn filan» yerinə meyitin və atasının adını çəkin (qadındırsa, onun adını və «bint» deyib atasının adını):
اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمّدٍ وَ آلِ مُحمّدٍ وَ ابْعَثْ ثَوابَها اِلی قَبرِ فلان بن فلان
Allahım! Məhəmmədə və Ali-Məhəmmədə salavat göndər və bu namazın savabını filan oğlu filanın qəbrinə göndər.
Mühüm qeydlər
Ayətullah Sistaniyə görə (birinci qaydanın) vaxtı yalnız dəfnin birinci gecəsidir. Dəfn gecikərsə — məsələn, meyit başqa şəhərə aparılırsa — namaz da dəfndən sonrakı ilk gecədə qılınır. Dəfn gündüz olarsa, gecəni gözləyin; bu namaz gündüz qılınmır (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, məsələ 967).
Bir meyit üçün bu namazı çox adam qıla bilər, bir nəfər də onu bir neçə dəfə qıla bilər.
Ayətullah Sistaninin fətvasına görə Ayətəl-kürsi və ya Qədr surəsi, yaxud onlardan birinin bir hissəsi unudularsa, ya da Qədr surəsi on dəfədən az oxunarsa, bu, vəhşət namazı sayılmır (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, məsələ 966); buna görə də onu yenidən düzgün qaydada qılın.
Ayətəl-kürsini əzbər bilmirsinizsə, Qurana və ya kitaba baxaraq oxuya bilərsiniz.
Ayətullah Sistaniyə görə muzd verərək bu namazı kiməsə qıldırmağın eybi yoxdur, lakin ehtiyat-müstəhəb budur ki, muzd müəyyən edilməsin, pul isə bu şərtlə verilsin ki, o, həmin puldan yalnız namazı qıldıqdan sonra istifadə etsin (Ayətullah Sistani, Minhacus-salihin, 1-ci cild, məsələ 965). Başqa mərcələr üçün öz mərcəi-təqlidinizin fətvasına baxın.
Rəvayətdə sədəqə namazdan əvvəl qeyd olunub; buna görə də namazla yanaşı meyitin adından sədəqə də verin.
Öz qəbrinin vəhşəti üçün bir zikr
Allahın Rəsulundan (s) rəvayət olunur ki, kim hər gün yüz (100) dəfə bu zikri desə, fəqirlikdən və qəbir vəhşətindən amanda olar:
لاَ إلهَ إلاَّ ﷲ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ
Lā ilāha illallāhul-malikul-ḥaqqul-mubīn.
Allahdan başqa heç bir məbud yoxdur; O, Hökmdardır, Haqdır, (haqqı) aşkar edəndir.
Bəzi rəvayətlərdə yüz dəfə əvəzinə otuz (30) dəfə qeyd olunub.
Mənbələr: Şeyx Abbas Qumi, «Məfatihül-cinan» (Leylətud-dəfn namazı); Ayətullah Sistani, «Minhacus-salihin», 1-ci cild (h. 1445-ci il nəşri), dəfn gecəsinin namazı və 965–968-ci məsələlər.
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مُحَمَّدٍ وَّاٰلِ مُحَمَّدٍ